မွန္

မွန္ ကို တစ္ခါမွ မျမင္ဘူးသူ မၾကည့္ဘူးသူတစ္ေယာက္မွန္ကို ပထမဆံုးအၾကိမ္ျမင္ ေတြ႕သြားရင္ဘာျဖစ္မယ္ထင္ပါသလဲ။လန္႕သြားမယ္ထင္တယ္။ စဥ္းစားဆင္ျခင္တဲ့အေလ့အက်င့္မရွိတဲ့သူတစ္ေယာက္လည္း စဥ္းစားစရာ တစ္ခု စဥ္းစားဆင္ျခင္မိသြားရင္ဘာျဖစ္မည္္ ထင္္သလဲ……..

မွန္ကို တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ်မေတြဖူးသူမ်ားအေၾကာင္း…

ထင္းခုတ္သမားတစ္ေယာက္ေတာထဲသြားရင္း ေနေရာင္ေအာက္တြင္တလက္လက္ ျဖစ္ေနေသာအရာတစ္ခုကိုေတြ႕သည္။ဘာမွန္းမသိေကာက္ယူၾကည့္သည္။ မွန္တစ္ခ်ပ္ျဖစ္ေနသည္။ သို႕ေသာ္မွန္ကို မွန္ဟုမသိ၍ ၾကည့္ျပီးထိတ္လန္႕သြားေလသည္ ။ ကြယ္လြန္သြားတဲ့အေဖရဲ႕ပံုတူပါလား...ေတာေစာင့္နတ္ကေပးသနားတာပဲဟု....

အိမ္သို႕ယူေဆာင္သြားျပီးေခါင္းအံုးေအာက္မွာ တရုိတေသထားေလသည္။ညအိပ္ရာ၀င္တိုင္း၊ထင္းခုတ္သြားခါနီးတိုင္း ၾကည္ျဖစ္ သည္။ရက္အတန္ၾကာေတာ့ဇနီးျဖစ္သူကမယံုသကၤာျဖစ္လာပါတယ္။ တစ္စံုတစ္ခုကိုၾကည့္ျပီးပီတီျဖစ္ေနတယ္ဘာလဲမသိ ဟု ေတာထဲေယာက်္ားသြားတုန္း ယူၾကည္ေလသည္။ သူလည္းမွန္ကိုတစ္ခါမွ်မျမင္ဖူးသူျဖစ္၍ ထိတ္လန္႕အံၾသျခင္းႏွင့္အတူ ေၾကကြဲျခင္း၊ ေဒါသျဖစ္ျခင္းတို႕ျဖစ္လာသည္။ သူ႕ေယာက်္ား တစ္ျခားမိန္းမတစ္ဦးႏွင္ ့ေဖာက္ျပားေနျပီ။ ထိုမိန္းမပံုကို တျမတ္တနိုးေခါင္းအံုးေအာက္ထား၍ေန႕တိုင္းၾကည့္ သည္ဟု ထင္မွတ္ကာ ျပန္လာရင္သိမယ္ဟု ေမာင္းတင္ထားေလသည္။

ေယာက်္ားျပန္လာေတာ့ ေဒါသတၾကီးျဖင့္ေျပာဆိုရာ ရန္ပြဲျဖစ္ေလသည္။ေယာက်္ားက လည္း သူၾကည့္ေနတာမိန္းမပံုမဟုတ္ပါဘူး။သူ႕အေဖပံုပါလိုေျဖရွင္းေပမဲ့မရဘူး။ အဲလိုနဲ႕ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး ညွိနိဳင္းမရေတာ့သျဖင့္ ေက်းရြာထံုးစံအတိုင္း ရြာဦးဘုန္းၾကီးရဲ႕ အဆံုးအျဖတ္ကို နာခံရန္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားၾကရေလသည္။

ဘုန္းၾကီးက အက်ိဳးအေၾကာင္းေမးသည္။အရင္းအျမစ္ျဖစ္တဲ့မွန္ခ်ပ္ကို ဘုန္းၾကီးက ေတာင္းျပီးၾကည့္သည္။ တကယ္ေတာ့ဘုန္းၾကီးလည္းမွန္ကိုတစ္ၾကိမ္မွ်မေတြဖူးေပ။ သည္ေတာ့ဘုန္းၾကီးေျပာလိုက္တဲ့စကားက…ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတဲ့အရင္က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ၾကီးပံုပါလား။ မင္းတို႕ ႏွစ္ေယာက္အိမ္မွာ မထားရဘူး၊ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာပဲထားရမယ္ဟု..ေျပာလိုက္ပါသည္။

စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္းဆိုသည္မွာလည္းမွန္ ႏွင့္တူသည္ဟု ဗုဒၵၥက သားေတာ္ရာဟုလာ အားဆံုးမေသာသုတၱန္တရားတြင္ေဟာခဲ့သည္။မွန္ၾကည့္ဖူးသူမ်ားဘာေၾကာင့္ မွန္ၾကည့္ၾကပါသလဲ။တစ္ေယာက္တစ္မ်ိဳးေျဖၾကမည္သာ။လွမလွသိခ်င္လို႕၊အခ်ိဳးက်မက်၊
ၾကည့္ေကာင္းမ ေကာင္း၊ၾကည့္သည္ဟုတ္ပါသည္။ထို႕အတူ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ သည္မိမိ၏အျပဳအမူ၊အေျပာအဆို၊အၾကံအစည္တို႕မွန္မမွန္၊ေကာင္းမေကာင္း၊အက်ိဳးရွိမရွိ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခားေပးသည္။မစဥ္းစားမဆင္ျခင္ပဲ ထင္ရာစိုင္း၍ ငါ့ျမင္း ငါစိုင္း စစ္ကိုင္းေရာက္ေရာက္ဟုဆိုကာ ဦးတည္ခ်က္တိတိက်က်မရွိဘဲျပဳမႈပါက လိုရာ ပန္းတိုင္ မေရာက္နိုင္၊ပန္းတိုင္ေပ်ာက္သြားနိုင္ပါသည္။
ေလးစားခ်စ္ခင္လွ်က္
ညခင္း

အေဖ email

နယူးေယာက္ျမိဳ႕အနီးတြင္ အႏွစ္၄၀ ေက်ာ္ေနထိုင္ခဲ့ေသာ အာရပ္အဘိုးၾကီးတစ္ဦးသည္ သူ႕ျခံထဲ၌ အာလူး ႏွင့္ အျခားဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကိုစိုက္ပ်ိဳးလိုစိတ္ေပါက္လာေသာ္လည္းအသက္ၾကီးလြန္း၊ အားနည္းလြန္းသျဖင့္ ပါရီ၌ပညာသင္ၾကားေနေသာ သူ႕သားထံေအာက္ပါ email ပို႔လိုက္၏။

ခ်စ္သား။ ေဖေဖျခံထဲမွာအာလူးစိုက္ခ်င္ေသာ္လည္းမစိုက္နိုင္တာေဖေဖစိတ္မေကာင္းပါ၊သားသာ ဒီမွာရွိရင္ေျမၾကီးတူးေပးေဖာ္ရမွာပဲ၊ခ်စ္ေသာ ေဖေဖ..။

ေနာက္တစ္ေန႕ သားထံမွေအာက္ပါ email ျပန္လာ၏။

ခ်စ္ေသာေဖေဖျခံေျမကိုမထိပါနဲ႕၊ကြၽန္ေတာ္အဲဒီမွာဟိုဟာကိုျမဳပ္ထားလို႕ ခ်စ္သားၾကီး အာမက္။

ညေန၄နာရီတြင္ FBI ႏွင့္ RANGER ဆိုတဲ့သားငယ္ႏွစ္ေယာက္တို႕အဘိုးၾကီးအိမ္ေရာက္လာျပီး၊ ျခံတစ္ခုလံုး တစ္လက္မမက်န္တူးဆြသြား၏။ဘာမွ်မေတြ႕၍စိတ္ပ်က္ျပီးျပန္သြားၾကသည္။

ေနာက္တစ္ေန႕သားထံမွ ေနာက္ထပ္ email တစ္ေစာင္ေရာက္လာ၏။

ခ်စ္ေသာေဖေဖ အခုေလာက္ဆိုျခံေျမတူးဆြျပီးလို႕အာလူးစိုက္နိုင္ျပီေပါ့၊ သားအေနနဲ႕ေတာ့ ဒီကေန ဒီေလာက္ပဲလုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္ …ခ်စ္သားအားမက္..။

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ၾကပါေစ။

ညခင္း

ဦးသက္ထြန္း (အျငိမ္းသားသံအမတ္ၾကီး)ေကာက္ႏွဳတ္ျပန္ဆိုသည္။နိုင္ငံျခားဟာသမ်ား။

မေရာင္ရဲနိုင္ေသာအရာ သံုမ်ိဳး

ေလာကတြင္ မေရာင္ရဲနိုင္ေသာအရာ သံုမ်ိဳး ရွိတယ္လို႕ ညခင္း အဘိုးက အျမဲေျပာပါတယ္။

၄င္းတို႕ကား ေတာက္ေလာင္ေနေသာ မီးပံုၾကီး၊ သမုဒၵရာ၊ အလိုေလာဘၾကီးသူတို႕ပင္ျဖစ္၏။ ေလာင္ေနေသာမီးပံုၾကီးထဲသို႕ ေလာင္စာထင္းမ်ားဘယ္ေလာက္ပင္ထည့္ထည့္၊ ေတာ္ျပီ တန္ျပီဟူ၍ဘယ္ေတာ့မွ ရွိလိမ့္မည္မဟုတ္။ ထည့္သမွ်ေတာက္ေလာင္ပစ္မည္သာျဖစ္သည္။

ျမစ္ၾကီးငါးသြယ္၊ ျမစ္ငယ္ငါးရာ ေခ်ာင္းေပါင္းမ်ားစြာမွ ေရမ်ား ဘယ္၍ ဘယ္မွ်ပင္ ၀င္၀င္ ၊ သမုဒၵရာၾကီးကားဘယ္ေတာ့မွျပည့္ျပီဟုရွိလိမ့္မည္မဟုတ္၊ ၀င္လာသမွ် လက္ခံေနမည္ သာျဖစ္၏။ ထိုအတူ အလိုေလာဘၾကီးသူသည္လည္း ပစၥည္းဥစၥာမည္မွ်ပင္ရရ ေတာ္ျပိတန္ျပီ ဟူ၍ဘယ္ေတာ့မွ ရွိလိမ့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ရနိုင္သမွ်ယူေနမည္သာျဖစ္၏။

ေလာဘႏွင့္ပတ္သက္၍ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ ကို ညခင္းအဘိုးက ဆက္ေျပာျပခဲ့လို႕ နားေထာင္ခဲ့ဘူးပါတယ္။

တစ္ခါက အလိုေလာဘၾကီးသူတစ္ေယာက္ မ်က္စိလည္လမ္းမွားျပီး ေညာင္ပင္ၾကီး တစ္ပင္ေအာက္ေရာက္သြားရာ သနားတတ္ေသာ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္က-

***အိုအသင္လူသား ဘာမ်ား အလိုရွိပါသနည္း***

***ေလာေလာဆယ္ေရသိပ္ငတ္ေနပါတယ္ဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ ေသာက္ေရေအးေအးသာ အလိုရွိ ပါတယ္…။***

***ရေစမယ္ အသင္လူသား …ပါးစပ္ကိုသာ ဟထားပါေလာ့ ဟု*** သူ၏လက္ညွိဳးမွ ေအးျမၾကည္လင္ေသာေရစင္ေရေအးကို တိုက္ရာ ခရီးသြားကအားရပါးရေသာက္သံုးေလ သည္။ေသာက္သံုးရင္းလည္း ေရထြက္ေသာ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္၏ လက္ညွိဳးကို သေဘာက်ေနမိသည္။

***အသင္လူသား သင့္အလိုဆႏၵျပည့္စံုပါျပီေလာ***

***အသင္နတ္သား စြမ္းနိုင္လွ်င္ ဟင္းေကာင္းေကာင္း ႏွင့္ ထမင္းစားလိုပါေသးသည္ ဆက္လက္ကူညီပါလို*** ဆိုသတဲ့။

***ရနိုင္ေပသည္ အသင္လူသား သန္႕ရွင္းေသာ ဖက္ရြက္တို႕ကိုသာ အသင့္ျပင္ ထားပါေလ။***

ထိုသို႕ေျပာျပီး နတ္၏လက္ညိဳးမွ ထမင္းဟင္းမ်ားထြက္က်ေပးျပန္ပါသည္။ ထမင္းဟင္းမ်ား စားေသာက္ျပီးေနာက္ ေညာင္ပင္ေစာင့္နတ္ ျမန္ျမန္ကြယ္ေပ်ာက္သြားမည္ကို ေၾကာက္ေသာ လူသားက အသင္နတ္မင္း ကူညီလက္စနဲ႕ ဆက္ျပီးကူညီပါဦး၊

***လူေလာကျပန္ေရာက္ရင္ အရင္ အႏွီးလုပ္စားရန္အတြက္ ေငြသားမ်ားကို ဖန္ဆင္း၍ေပးေတာ္မူပါဦး။***

***အသင္လူသား၏ ဆႏၵျပည့္၀ပါေစ*** ဟုဆိုကာ နတ္၏ လက္ညွိဳးမွ ေငြသားမ်ားထြက္က် လာျပန္သည္။ ေငြမ်ားကို သိမ္းယူျပီးေနာက္ သြားဖို႕ ျပင္ဆင္ေနေသာ နတ္သားကို လူသားက…

***အုိ အသင္နတ္သား၊ သိမ္းဆည္းေသာအခါ လြယ္ကူေသာ စိန္ေရႊပတၱျမားတို႕ကို လည္း တစ္ဆက္တည္း ေပးခဲ့ပါဦး။***

အသင္ လူသား သင္၏ ေလာဘကား ၾကီးမားေပစြ၊ သို႕ေသာ္ ကူညီလက္စနဲ႕ ကူညီပမည္။ ဟုဆိုကာ ကူညီလိုက္ျပန္တယ္။

ရတနာမ်ားကိုသိမ္းဆည္းေနေသာလူသားကို ၾကည့္ျပီး နတ္က-

***အသင္လူသား ဆႏၵကားျပည့္၀ေလာက္ျပီ ဟု*** ကႊၽန္ပ္ထင္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ သြားခြင့္ျပဳပါေတာ့လို႕ ေျပာသတဲ့။

ထိုအခါ တနင့္တပိုးသိမ္းဆည္းေနေသာ ေလာဘ လူသားေနာက္ဆံုးေတာင္း ဆိုလုိက္တာကေတာ့-

***နတ္မင္းၾကီး ခင္ဗ်ား ေရြေငြရတနာမ်ားက ဘယ္ေလာက္ပင္မ်ားမ်ား သံုးပစ္လိုက္ရင္ ကုန္သြားမွာ ပါခင္ဗ်ာ၊ ဒါေၾကာင့္ လိုခ်င္တာမွန္သမွ်အကုန္ထြက္ေနတဲ့ နတ္မင္းရဲ႕ လက္ညွိဳးကို ျဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္ ခင္ဗ်ားဟူ ***သတည္း။

လူ႕အလိုနတ္မလိုက္နိုင္ဆိုေသာ စကားသည္ ထိုပံုကမ်ား စခဲ့ေလသလားမသိ။ နတ္သားမွာ လူသား၏ ေလာဘကို ေၾကာက္ရွာလြန္းသျဖင့္ ခ်က္ျခင္း ကိုယ္ေယာင္ေဖ်ာက္ကာ ထြက္ေျပးရပါေတာ့သည္။ ရေလ လိုေလ အိုတေစၦ ဟူေသာစကားသည္ ေလာဘ အတြက္ထားခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ထိုပံုျပင္ေလးက တဆင့္ ရရွိလာရတဲ့ အသိဥာဏ္ကေတာ့…ေလာဘသည္ ေမြးျမဴထားရမည့္ အရာမဟုတ္၊ ပယ္သတ္ရမည့္ အရာသာျဖစ္သည္ဟု ……

အားလံုးျပံဳေပ်ာ္နိုင္ၾကပါေစ။

ညခင္း

အျပစ္ မေျပာခ်င္နဲ႕

လူတစ္ေယာက္က ၾကက္တူေရြးကို ၀ယ္ခဲ့ျပီး အိမ္မွာလြတ္လပ္စြာ ေမြးထားလိုက္တယ္။ ဒီၾကက္တူေရြးက အလြန္ယဥ္ပါးတယ္ ဆိုပဲ။

တစ္ေန႕မွာ ၾကက္တူေရြးဟာ မီးလင္းဖိုအထက္နားမွာ နားရင္း သာယာစြာ သီခ်င္းဆိုေနတာေပါ့။ အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ေၾကာင္က ျမင္သြားလို႕ မင္းဘယ္သူလဲ ဘယ္ကလာ သလဲလို႕ေမးလိုက္တယ္။

ၾကက္တူေရြးကလည္း အိမ္ရွင္က ၀ယ္ခဲ့တယ္ လို႕ေျဖတယ္။

မင္းဟာ အေတာ္ အတင့္ရဲ႕တာပဲ။ ဒီ အိမ္ကို အခုမွလည္းေရာက္လာေသးရဲ႕။ ဒီေလာက္ဆူဆူညံညံ သီခ်င္းဆိုရသလား။ ငါဟာ ဒီအိမ္မွာ ေမြးတဲ့ ေၾကာင္ပဲ။ ဒါေတာင္ ငါေအာ္ခြင့္ မရဘူး။ ငါ့ေအာ္သံကို ၾကားရင္ သူတို႕စိတ္ဆိုးျပီး အိမ္က ႏွင္လိုက္မွာ ေသခ်ာတယ ္…လို႕ ေၾကာင္ကေျပာတာေပါ့။

ဒါနဲ႕ ၾကက္တူေရြးက ျပန္ေျပာတယ္။

ဒါ၀မး္နည္းစရာပဲ။ က်ဳပ္အၾကံေပးခ်င္တာက က်ဳပ္လို အသံေကာင္းဖို႕ ခင္ဗ်ား အမ်ားၾကီးၾကိဳးစားရလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အသံနဲ႕ က်ဳပ္ရဲ႕ အသံဘယ္လိုကြားျခားသလဲ ဆိုတာ သိတယ္ မဟုတ္လား။ ဒီအိမ္ရွင္ မိသားစုက ခင္ဗ်ားရဲ႕အသံကို မၾကားခ်င္ေပမယ့္ က်ဳပ္အသံကို သေဘာက် ၾကတယ္ဗ် တဲ့။

(ကိုယ့္ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္လည္းမသိ၊ သူမ်ား အားသာခ်က္ကိုလည္း မသိတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ ဆိုေၾကာင္းျပထားတဲ့ ပံုျပင္ပါ။)

ဒီပံုျပင္ေလးနဲ႕ လမင္းအား ႏွိပ္ကြပ္ပါတယ္။ ၾကပ္ၾကပ္သတိထား ကင္စားပစ္မယ္။

ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္

ဒီေျမေပၚ ေရတစ္စက္ စ ခ်သူဟာ ငါ ျဖစ္တယ္…။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ဒီေနရာမွာ သမုဒၵရာ…. တစ္ခု ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ငါ့ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာင္ကမူေလးေပၚ ေက်ာက္ခဲေလး တစ္ခဲကို မီးစြဲေအာင္ စလုပ္သူဟာ ငါျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ဒီေတာင္ကမူေလး မီးေတာင္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္လာျပီး ထေပါက္ကြဲရင္…ငါေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး..။

ေဟာ….အေတာင္ပံမဲ့ေနတဲ့ အေဖာ္မဲ့ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ကို အေတာင္ပံေတြ ေပးတာငါျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္ ခ်ိန္မွာ ဒီေဒသ ငွက္မဲ့ေဒသ ျဖစ္ျပီး သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးသြားရင္ ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး။

ေအး….ေႏြသစ္ခက္ကို ရြက္နုတစ္ရြက္ေပးသူဟာလည္း ငါပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီရြက္နုတစ္ရြက္ေၾကာင့္ ေျခာက္ေသြ႕ျပီး ေတာျပဳန္းတဲ့ ဒီေနရာမွာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ စိမ္းလန္း ေ၀ဆာျပီး သာယာတဲ့ ဥယ်ာဥ္ကေလးေတြ ေပၚလာရင္ ေအးျမတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းကေလးေတြ ေပၚလာရင္ ငွက္ကေလးေတြ သီခ်င္းဆိုတိုင္း ပန္းပြင့္ကေလးေတြ …ထ. ကရင္…

ဟုတ္ျပီေနာ္…။ ဟိုတစ္ခ်ိန္က မရဖူးတဲ့ ခ်ိဳျမန္မႈေတြ အခုဒီေနရာမွာ ျပန္ရလာရင္လည္း…..

ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္……