အရႈိက္ခက္

ေ၀းကြာျပီဆိုတဲ့ အသိ ရင္မွာရွိလည္း မသိစိတ္ရဲ႕ အမွတ္ ရင္မွာဟပ္လွ်က္ ဆိုးေႏွာင့္ဗ်ာေဗြ ေစာင့္ေလမိ၏။ ေရွးေဟာင္း စကား မပယ္ရွားဘဲ ၾကားေယာင္ မိတာ အငိုလြယ္ကာ အရႈိက္ခက္၏ လက္ေတြခံစားသိရျငားေသာ္ မရႈိက္မိ ခင္ ထြက္ေျပးခ်င္၏။ စိတ္အစဥ္ နဲ႕လက္ေတြဘ၀ ဟပ္စပ္မရတာ ငါေျပာခဲ့စဥ္က နင္ရယ္ေမာခဲ့ ဇြတ္မွိတ္လို႕ ငါယံုၾကည္ခိုက္ လက္ေတြ႕ ဆိုတဲ့ ဘ၀ ဆိုက္ေရာက္လာေတာ့ ဆိုခဲ့ဘူးတဲ့ သစၥာ ထားခဲ့ဘူးတဲ့ ေမတၱာ ဘာနဲ႕ကုစား လို႕ ေနခဲ့ရမလဲ ခ်စ္သူ...။

ေႏွာင္းတစ္ေန့

ေမွ်ွာ္လင့္ဖူးသားပဲေလ

ဘာမွျဖစ္မလာေတာ့လည္း

ဘယ္သူကုိမွ မျပစ္မတင္ႏုိင္ပါဘူး....


ယုံၾကည္ဖူးသားပဲေလ

ၿပိဳလဲသြားေတာ့လည္း

ဘယ္လုိ မွမတတ္ႏုိင္ပါဘူး.....


တပ္မက္ခုံမင္ဖူးသားပဲေလ

အခ်ိန္ေတြအမ်ားႀကီး မစေတးႏုိင္တာေတာ့

ခြင့္လြတ္နားလည္ေပးပါ.....


ၾကားဖူးသားပဲေလ

အခြင့္အေရးဆုိတာဟာ တံခါးႏွစ္ခါမေခါက္ဘူးတဲ့

ခုမွပဲ.......သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္ ..

ဥပါဒါန္

မလြမ္းခ်င္လည္း…
စိတ္တြင္ခဏ၊ သတိရေသာ္
တ သ ဖိုလႈိက္၊ လြမ္းမိလိုက္၏။
မေတြးခ်င္ေသာ္လည္း…
အိပ္စဥ္အိပ္ဆဲ၊ အိပ္ခက္စြဲေသာ္
ရင္ထဲခိုက္ခိုက္၊ ေတြးမိလိုက္၏၊
စိတ္လက္ေပါ့ပါး ၊ အခ်ိန္မ်ားတြင္
ႏွဳတ္ဖ်ားတီးတိုး၊ အသံပ်ိဳး
ေတးခ်ိဳတစ္ပိုဒ္၊ သီမိလိုက္လွ်င္
စိတ္ တြင္မုန္တိုင္း၊ ကဆုန္စိုင္းသည္
တစ္ပိုင္းတစ္စ၊ ရပ္ခဲ့ရ၏။
စိတ္လိုလက္ရ ၊ တစ္ခဏတြင္
လက္မွလကၤာ၊ သီမိပါလည္း
ကဗ်ာတစ္ေၾကာင္း၊ သူ႕အေၾကာင္းမို႕
လက္ေညာင္းေအာင္မွ်၊ မေရးရခင္
ရသမဖြဲ႕၊ တန္႕ရပ္ခဲ့၏။

ပန္းပ်ိဳးလက္

ေမတၱာမိုး
ပန္းပ်ိဳးလက္သာ ၊ျဖစ္လိုပါ၏၊
ေမတၲာညိႈး
ပန္းခ်ိဳးလက္လွ်င္၊ မျဖစ္ခ်င္ပါ။
ေက်းငွက္ေပါင္စံု၊ ခ်မ္းေျမ႕လႈံၾက
ရိပ္ျမံဳတင့္ေမာ၊ သာျပန္႕ေျပာသည့္
သစ္ေတာဘ၀၊ ျဖစ္လိုလွ၏။
နိဳင္ရာစားသည့္“
က်ားရဲမင္းမူ၊ ေသြးပြက္ဆူစြ
ေဘးထူထပ္ေသာ၊ ရန္ထူေျပာသည့္
ေတာရိုင္းအသြင္၊ မျဖစ္ခ်င္ပါ။
ေလာကလႈပ္နိဳး၊ အလွပ်ိဳးသည့္
မိုးမုတ္သံုသာ၊ ျဖစ္လိုပါ၏။
ေခ်ာင္းျမစ္လွ်ံျဖိဳး၊ ဆည္တာက်ိဳးသည့္
ဖ်က္မိုးအသြင္၊ မျဖစ္ခ်င္ပါ။
ပန္းနံ႕သင္းၾကည္၊ ေမႊးပ်ံ႕စည္သည္
ေလျပည္ညင္းသာ၊ ျဖစ္လိုပါ၏။
ေတြ႕ရာခုတ္ပိုင္း၊ တိုက္ခတ္ရုိင္းသည့္
မုန္တိုင္းအသြင္၊ မျဖစ္ခ်င္ပါ။
ေလာကအက်ိဳး
သယ္ပိုးထမ္းရြက္၊ ပန္းပ်ိဳးလက္ျဖင့္
ေပ်ာ့ေျပာင္းညွင္သာ၊ ကံစီရာသို႕
လြင့္ေမ်ာစီးရင္း၊အားသစ္ေမြးရင္း
ေနာက္မဆုတ္တမ္းလွမ္းခ်င္သူ။

မင္းသိႏုိင္မွလား

စိတ္ညစ္တယ္ --

ဒီစကားေတြ ရင္မွာေတာ့

မေရတြက္ႏုိင္ေအာင္ ရႊတ္ေနမိတယ္...

စာရႊက္ေပၚမွာေရးခ်ဖုိ ့ ခံစားခ်က္မရွိတဲ့

ဒီေန ့ စိတ္ညစ္တယ္ဆုိတာကုိ

အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာေရးေနမိတယ္

ငါစိတ္ညစ္ေနတယ္

မင္းသိႏုိင္မွလား

ငါကုစားေနတဲ ့ စိတ္ညစ္မွဳေတြ ဒီေန ့

ဗလပြနဲ့ျပန္ရေနတယ္

ဘယ္ေတာ ့ေပ်ာ္ရႊင္မွာ ငါကုိငါေမးေနမိတာ

ငါမယုံၾကည္တဲ့အရာေတြ

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြက

ငါေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြက အလကားလား

ငါဘယ္သူကုိ ယုံၾကည္ရမွာလဲ

ငါ သိပ္မုနး္တဲ ့စရုိက္

မင္းသိေအာင္ ေျပာျပခဲ့

အၾကိမ္တုိင္းမေရတြက္ႏုိင္ဘူး

မင္းနားလည္ေပးတယ္ဆုိ

ငါဘ၀နဲ ့ အေမွာင္ဆုံး အခ်ိန္ေတြကုိေတာင္

ငါ မင္းေရွ့မွာ ဒူးေထာက္ေျပာခဲ့ဘူးတာ

ငါဘယ္လုိထပ္ျပီးယုံၾကည္ရမွာလဲ

ေျပာျပရမွာလဲ၊ေျပာျပရဲမွာလဲ

ငါ စိတ္ညစ္ေနရင္ အျမဲအားေပးေနမယ္တဲ့

မင္းရဲ့စကားသံေတြ

အခုေတာ့ဘာေတြ လဲ

မင္း ယုံၾကည္ထားတာဘာလဲ

ေ၀းလြင့္ျခင္း

ငါစိတ္ညစ္တယ္

ငါစိတ္ညစ္တယ္

ငါစိတ္ညစ္တယ္....။

အဆိပ္သင့္ ပ်ားရည္

……………အဲဒီေန႕
ႏွစ္လံုးသားက စည္းခ်က္ မမွန္
ရင္ခုန္သံေတြျမန္လို႕
ခ်န္ထားခဲ့ရမွာေတာင္ ႏွေျမာတယ္။
သူ႕ရဲ႕ အျပံဳး တစ္ပြင့္
ေၾကြအလြင့္မွာ
တစ္ကမၻာလံုးက ပန္းေတြ
ပြင့္ကုန္ၿပီထင္ရဲ႕။
ငါ နားလည္လိုက္ပါတယ္။
သူ႕ အျပံဳး ေအာက္မွာ
ငါ့ မာနေတြ ေၾကြက်မယ္ ဆိုတာ
ငါ့ အတၱေတြ ေျမခမယ္ ဆိုတာ
ငါ့ ႏွလံုးသားက အေျဖ ျပမယ္ ဆိုတာ
ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္လို မုန္းမုန္း
အခု သူ႕အျပံဳးမွာ
တစ္ဘ၀လံုး အတြက္
အရႈံးေပးလိုက္ရတယ္။
သူ႕ရဲ႕ အျပံဳး တစ္လႊာဟာ
ငါ့ ႏွလံုးသား ကမၻာမွာ
လမင္း တစ္ရာ သာေစမွာကို
အေသအခ်ာ သိလိုက္ရတယ္
အဲဒီ ေန႕မွာေပါ့။
ငါ ေၾကာက္တာ တစ္ခုက
သူ႕ရဲ႕ အျပံဳး ေအာက္မွာ
အိပ္မက္ ေပ်ာက္သူေတြ
ဘယ္ေလာက္ မ်ားျပီလဲ ဆိုတာ။
ဒါေပမဲ့လည္းကြယ္….
ႏွလံုးသား ကြဲေၾက
မ်က္ရည္ေတြ ေ၀လည္း
ငါ ဒူးေထာက္ေနတယ္
သူ႕ အျပံဳးေတြ အတြက္။

ငါ့အိမ္မက္

အနားသတ္ မရွိတဲ့ အျပာေရာင္ ေကာင္းကင္မွာ
ငွက္တစ္ေကာင္လို ပ်ံလိုက္ခ်င္တယ္….
အဆံုးမရွိတဲ့ ပင္လယ္ျပင္မွာ
ငါးတစ္ေကာင္လို ကူးခတ္ခ်င္တယ္….
တူညီမွဳ မရွိတဲ့ ဘ၀မွာ
အရာရာတိုင္းကို ေပးဆပ္ခ်င္တယ္….
ဒါေပမဲ့လည္း
ပိုင္ဆိုင္မွဳ ဆိုတာ ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ ထင္ပါရဲ႕…..။

စိတ္လုိအင္

သံသယေတြရဲ့ ခင္မင္မွု
ပူေလာင္မွုၾကားက မေက်နပ္ျခင္း
ေႏြးေထြးျခင္းမဲ့တဲ့ ဒီခ်စ္ျခင္း
ရမၼက္ပါတဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း
အတၲဆန္တဲ့ ေတြးေတာျခင္း
ကဗ်ာမဆန္တဲ့ ရုိးသားျခင္း
ယုံၾကည္ခ်က္မရွိတဲ့ စကားလုံး
အဓိပါၸယ္မဲ့တဲ့ အနာဂတ္
ယုတ္တိမရွိတဲ့ ပစၥဳပၸန္
ေမ့လုိ ့မရတဲ ့အတိတ္
ကာရံမသိတဲ့ ကဗ်ာစပ္ျခင္း
ကုိယ္တုိင္မသိတဲ့ ေလာက
ေက်ာခုိင္းခ်င္တဲ့ ငါဆႏၶ
ရန္လုိ ေနတဲ ့ ဒီဘ၀

ရက္စက္သူသို့

အလွမဲ့တဲ့ေန့ရက္

အေရာင္ျပယ္ ခ်စ္ျခင္းနဲ့အတူ

ရက္စက္ျခင္းကုိ ေပးတဲ့

အသဲခြဲတဲ့ ၾကင္နာသူ။


ေ၀းသြားမွာ ငါသိတယ္

ဘယ္ဆီမွာ ဆုံခြင့္ရမွာလဲ

စိတ္ကူးေတြနဲ့ ေမွ်ာ္ေငးေနတဲ့

ငါ..အခ်စ္နဲ ့ဒီေန့စြဲေတြ

ငါေတြး ေဆြးမိမွာေၾကာက္ခဲ့ေသးတယ္။


ဟားဟား....ရီရေသးတယ္

"နားလည္ေပးပါဆုိတဲ့

ၾကင္နာသံပါ ေဖ်ာ့တြဲ့ဟန္နဲ ့

ကၽြန္မစိတ္ေတြ ရွုပ္ေထြးေက်းဇူးျပဳျပီး

ခဏေ၀းေ၀း တစ္ေယာက္ထဲေနပါရေစတဲ့"

သနားမွဳနဲ့ ငဲ့ညွာ ယုံၾကည္မွဳကုိ အခ်ိန္ေပးၿပီး

ငါေဘးက ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။


မင္းကေတာ့ဒီလုိမဟုတ္ ယုံၾကည္မွဳကုိ ေျခခင္း

အခ်စ္ေတြကုိ ခ်နင္းျပီး

ငါရင္ကုိဖယ္ ေနာက္တစ္ေယာက္ေနာက္

ေကာက္ေကာက္ပါခဲ့တယ္။


ရင္မွာခါးသီး နာက်င္ျခင္းနဲ့အတူ

မင္း ပုံရိပ္ေတြကုိ ေမ့ပစ္

ငါႏွလုံးသားကုိ ပဲ့ကိုင္ရင္း

ငါေလွ်ာက္တ့ဲလမ္း ဘ၀ၾကမ္းၾကမ္းမွာ

ရံြ ့ရွာစုိးထိတ္ မင္းလုိစရုိက္မ်ိဳး

ေနာက္ေနာင္ မျမင္ေတြ့လုိ ဘုရားေရွ့မွာ ဒူးေထာက္

ေတာင္းဆုပန္တယ္ ...မိန္းကေလး

ေတြ့ခဲ့သည္ရွိ ရင္ကုိ အစိမ္းခြဲ

ငါႏွလုံးသားကုိ ေဖာက္ထုတ္ မီးသၿဂိဳဟ္ပစ္မယ္။ ((လမင္း))

ရင္ထဲက ခံစားခ်က္တစ္ခုေလးပါ ဘာရယ္ေတာ့ မရည္ရြယ္ပါဘူး.တုိက္ဆုိင္မွဳေလးတစ္ခုကုိ
အေၾကာင္းျပဳၿပီး ကဗ်ာေလးအျဖစ္ ဖန္ဆင္းထားပါတယ္။ကဗ်ာေလးလုိပဲ ခံစားေပးပါလုိ့ေတာင္းဆုိပါတယ္။

ေကာ္ဖီလြမ္းသူ

အက္စ္ပရက္ဆို ေသာက္မလား…
ကာပူခ်ီႏို ေသာက္မလား…
လက္တဲ့ ေသာက္မလား….
ကယ္ဖင္းဓာတ္ပါေနတာမို႕
ဘာပဲေသာက္ေသာက္ စြဲမက္ေနတယ္…
ေကာ္ဖီကို စြဲစြဲလန္း ေသာက္ရင္ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ့
ခ်စ္သူရဲ႕ စြဲမက္စရာ စကားေလးေၾကာင့္
ေကာ္ဖီရဲ႕ ေ၀းေ၀းမွာ
တိတ္ဆိတ္စြာေနေနပါၿပီ…။

အပ်ိဳႀကီး ကြၽန္မ

ညခင္းရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ….တူေလး လမင္း ေပးပိုလာပါတဲ့ သီးခ်င္းေလး တစ္ပုဒ္ အေၾကာင္းေျပာျပဦးမယ္ေနာ္..…အမွန္ေတာ့ ညခင္းကို နာနာေလး ေဆာ္ခ်င္တာလဲ ပါတာေပါ့ေနာ္…။ တစ္တစ္တူး တီး၀ိုင္းက မိုးမိုး (ေရး၊ ဆို)ထားတဲ့ သီးခ်င္းေလးကို ပို႕ေပးျပီး ႏွိပ္ကြပ္ပါတယ္..… ငယ္ခ်စ္ဦးနဲ႕ ေ၀းခဲ့လို႕…ဘာညာကြိကြေပါ့ေလ။အမေလး အသက္၄၀ ေလာက္သာ ေရာက္ရင္ ဘယ္လို တြယ္ မလဲ မသိဘူး…ခံေပဦးေတာ့ ညခင္းေရ…။ သီခ်င္းစာသားေလးကို ဖတ္ၾကည့္ဦး။
******အသက္ေလးဆယ္……လူေတြေမးတယ္….ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ စားရမွာလဲ….. ဟန္ေဆာင္ရျပီ….လူေတြမသိေအာင္….အျပံဳးေလးနဲ႕…လိမ္ရျပီ…။ရာသီေတြ……..အခ်ိန္ေတြလဲ…. ျမဴလို …တေရႊ႕ေရႊ႕ ကူးေျပာင္းဲေနျပီ…စြန္႕ပစ္သြားခဲ့ …တာအခ်ိန္္ၾကာျပီ… စြန္႕ပစ္ခဲ့တဲ့ ငယ္ခ်စ္ဦးေရ …အစဥ္သာ…. ရင္မွာ အျမဲသာ…..ဘာမွမေျပာင္းလဲဘူး…ခ်စ္ေမတၱာေတြ…. ယံုနိဳင္မလားေနာ္…ကိုယ္ အခ်စ္ဆံုးေရ……………….ဒီခ်ိန္ထိ.. မင္းသာ ..မင္းဘဲ ….အခ်စ္ေရ******။
ကဲေကာင္းေသးလား….။ငယ္ခ်စ္ဦးပစ္သြားလို႕
တဲ့အဲေတာ့ ညခင္းကလဲ ကဗ်ာျပန္ေရးတာေပါ့။ဖတ္ၾကည့္ေနာ္…။

အပ်ိဳႀကီး ကြၽန္မ
ႏွစ္ကိုယ္ မနီးေပမဲ့
အို- ငိုလို႕ ညည္းမေနပါဘူး
ေ၀ဒနာ ရင္မွာ သိမ္း္ပါလို႕
ခပ္စိမ္းစိမ္းေနခဲ့တယ္။
ခင္မင္သူ လူအရင္းေတြက
အပ်င္းေျပ ေလွာင္ေျပာင္ရယ္ၾက
ေယာင္လည္လည္ အပ်ိဳၾကီး….ပါတဲ့
စပ္ၿဖီး ၿပီတီတီနဲ႕
မထီတရီ သည္မ်က္လံုးေတြက
ျပံဳးေလွာင္ၾကကြယ္။
အပ်ိဳၾကီး ကြၽန္မမွာေတာ့
တစ္ကိုယ္တည္း ဘ၀ေပမဲ့
အသည္းကေတာ့ မငယ္ မငယ္
တကယ့္ တကယ္ေတာ့ အားမာန္ခဲ။
ဘ၀လမ္းမွာျဖင့္
ခေရာင္းေျမတြင္ ေလသရမ္းပါလို႕
လႈိင္းၾကမ္းေလထန္ေပမင့္
ေရဆန္ကို ရြက္ကုန္ဖြင့္ကာ
အညာ အေၾက မက်န္ တက္စံုလြင့္နိဳင္ငဲ့
ရင့္က်က္ၾကည္ၾကည္လင္နဲ႕
ထီမထင္ အပ်ိဳၾကီးပါဟဲ့
တစ္ကိုယ္တည္း ေဖာ္မလိုပါဘူး
ေပ်ာ္သလို ဘ၀ခရီးမပန္းကာ
(ကြယ္) လွမ္းခဲ့သည္ပဲ။ ။
ဘ၀တူအပ်ိဳၾကီးမ်ားသုိ႕………..။

အိမ္မက္အပိုဒ္ခြဲ (၂)

ငါ့ ရင္ထဲက
လတစ္စင္းကို အတင္းထိုးေပးေနတာေတာင္
မီးအိမ္တစ္ခုကို လက္ညုိးထိုးၿပီး
ပူစာေနတဲ့ ေကာင္မေလးေရ….
ငါ့ မာနနဲ ့သိကၡာကို
လမ္းခင္းၿပီး မင္းဆီလာတာေတာင္
လွည့္မၾကည့္ဘူး….(လုပ္ရက္တယ္ေနာ္)
ဆားမခတ္တဲ့ ဟင္းတခြက္လို
အခ်စ္မပါတဲ့ ဘ၀တစ္ခုကို
ေပါ့ပ်က္ပ်က္ဘဲ စားသုံးခ်င္လာတယ္….
ဒီတစ္ခါေတာ့ ငါ့ကိုငါ
ေမာင္းၿပန္တင္ၿပီး
ခပ္ဟဟ ေတာ့ရီခ်င္မိတယ္….
ငါ ဆုေတာင္းပါတယ္….
ငါ့ ရင္ထဲမွာ ေနၾကတ္တဲ့ေန ့
မေရာက္ပါေစနဲ ့ ။

အိမ္မက္အပိုဒ္ခြဲ (၁)

အိမ္မက္အပိုဒ္ခြဲ (၁)
ေကာင္မေလးေရ….
ႏွစ္ ဟာ တစ္ ရဲ ့ေနာက္မွာေနေပမဲ့
တန္ဖိုးပိုၾကီးတယ္ဆိုတာ
အခုထိမင္းမသိေသးဘူးေနာ္….
ငါ့ ရင္ခြင္ကို
သာလာယံ ဇရပ္သာသာ
ခဏတာ မခိုေအာင္းခ်င္ပါနဲ ့ကြာ….
ငါ မဟုတ္တဲ့ သူ အတြက္
ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ့
ဘ၀နဲ ့ခ်ီထားတဲ့ ငါ့အတြက္
နဲနဲေတာ့ စဥ္းစားေပးပါေနာ္….
ငါ့ မွာ….
အားငယ္၀မ္းနည္းမူေတြကို
က်ိတ္မွိတ္၀ါးမ်ဳိၿပီး (အဟာရတစ္ခုလို)
အလုံးစုံ ေပ်ာ္ရႊင္ရမဲ့ ေနရက္ဆီကို
လက္ခ်ိဳးေရေနတာ
မင္းသိပါေစကြာ ။

ေပါ့က်နဲ႕ ဂိတ္ဆံုး လမ္းခြဲ

ေကာင္းေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့
ဒီလိုေျပာမွ ရမွာ ဆိုေတာ့
မင္း
ဒီအေၾကာင္းမေျပာနဲ႕ကြာ……

ေကာင္းေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့
ဒီလိုေျပာမွ ရမွာဆိုေတာ့
မင္း
ေျပာေလကဲေလ မေျပာေတာ့နဲ႕ ဆိုေနမွ….
ေကာင္းေတာ့ မေကာင္းလွဘူးေပါ့
ဒီလိုေျပာမွ ရမွာဆိုေတာ့
မင္း…
ငါရွိတဲ့ေနရာ ၀င္မလာရင္ေကာင္းမယ္…..

ေကာင္းေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့
ဒီလိုေျပာမွ ရမွာဆိုေတာ့
ေဟ့
မင္းကို ငါ…………။
ဒီလိုနဲ႕
အဲဒီေန႕က
သူက ေပါ့က်**
ကြၽန္ေတာ္က ဂိတ္ဆံုး***
သူကလည္း ခပ္တံုးတံုး
ကြၽန္ေတာ္ကလည္း ခပ္မုန္းမုန္း
သူက ဂဏန္းတစ္လံုးနဲ႕
အဖ်င္းစကား….
ကြၽန္ေတာ္က စာတစ္လံုးနဲ႕
တင္းထား….
သူရင္းထားတာက ဗလာ
ကြၽန္ေတာ္ရင္းထားတာက ကဗ်ာ
ဘယ္မွာ အဆီအေငၚတည့္မွာလဲ…။ ။
……………………………………………………..။ ။……………………………………………….
**ေပါ့က် လက္ဖက္ရည္ေဖ်ာ္နည္းတစ္မ်ိဳး။
***ဂိတ္ဆံုး လက္ဖက္ရည္ေဖ်ာ္နည္းတစ္မ်ိဳး။

ေျဖပါ

ခ်စ္သူ.......


ထားရစ္ခဲ့ လိမ့္မယ္လို့

မေတြးမိလို့လည္း

အသည္းနင့္ေအာင္

ျဖဴစင္စြာ ခ်စ္ခဲ့မိတာ။

ရက္စက္လိမ့္မယ္လို ့

မထင္မိလို့လည္း

ခ်စ္သူစကားကို

ရိုးသားစြာ ယံုႀကည္ေနခဲ့မိတာ

ရိုးအတဲ့ သူတစ္ေယာက္မို ့

လွည့္စားရက္တာလား ခ်စ္သူရယ္။

အနာတရ လိပ္ျပာ

ကြၽန္ေတာ့္မွာ
ေလာင္ကြၽမ္းျခင္း တစ္၀က္
အက္ကြဲျခင္းတစ္၀က္နဲ႕
အခ်စ္ကို တပ္မက္ဆာေလာင္ခဲ့ဖူးတဲ့
ဒဏ္ရာရ ႏွလံုးသားေလး ပဲရွိတယ္
ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပဘူး….။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ
အိမ္မက္ေတြေပ်ာက္ဆံုးသြားတဲ့
နံရံပါးပါးတစ္ခ်ပ္ရွိတယ္
တံုဆိုင္းရပ္တန္႕ေနတဲ့
သက္ျငိမ္ ပင္လယ္ရွိတယ္
ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပဘူး….။
ကြၽန္္ေတာ့္မွာ
သတိတရ ဖိတ္ေခၚျခင္းမရွိဘဲ
တ၀ဲ၀ဲလည္လာတဲ့ အတိတ္ရွိတယ္။
စိတ္ေသြးကို ရိုင္းၾကြေစတဲ့
ေႏြမုန္တိုင္းရွိတယ္
ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပဘူး….။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ
မ၀တ္ခ်င္ဘဲ ၀တ္လိုက္ရတဲ့
မာနမဲ့ ၀တ္စံုတစ္စံုရွိတယ္
လမင္းမရွိတဲ့ ညေတြမွာ
လေရာင္လြမ္းတဲ့ ေ၀ဒနာရွိတယ္
ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပဘူး….။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ
လြမ္းဆြတ္ပဲ့တင္သံ မရွိဘူး….
ဂီတနဲ႕ ျခယ္မႈန္းထားတဲ့
ပန္ခ်ီကားမရွိဘူး…
ဆည္းဆာဆီ
ေငးရီဖို႕ရာ ေတာင္ပံေတြ မရွိဘူး….။
ကြၽန္ေတာ့္မွာ
လက္ရံုးနဲ႕ ေဆာက္တည္ထားတဲ့
အသက္ရႈသံ ပဲရွိတယ္
ဘယ္လိုမွအဆင္မေျပဘူး….။

ကြန္ပ်ဴတာစက္တြက္ျပပါ။

ရင္တြင္းအရွိ
လူမိမခံ ေနာက္ျပန္လွည့္ေျပး
ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ……။
မယံုတဲ့ လိပ္ျပာ
ရင္မွာ ပုန္းရွက္
ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ……။
တြယ္ရာမဲ့ရင္ခုန္သံ
ျမန္ျမန္ေရႊ႕လ်ား
ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ……။
မွန္ေနတဲ့ ေျခလွမ္းမ်ား
အလိုလိုတံုေႏွးသြား
ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ……။
စကားေျပာတတ္တဲ့ ႏွဳတ္ခမ္း ကေလးမ်ား
အားေစးထည့္ထား
ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ……။
အထီးက်န္ည
စိတၱဇ နဲ႕မိုးလင္း
ဘာေၾကာင့္မ်ားလဲ……။
ေလာကတစ္ခုထဲက
ဘ၀ႏွစ္ခု အစြန္းႏွစ္ဖက္
ကြာဟခ်က္ကို
ျဒပ္မဲ့ ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းနဲ႕ ဆက္
အေျဖထြက္ေအာင္
ကြန္ပ်ဴတာ စက္တြက္ျပပါ……။

မ်က္ႏွာမ်ားသူ

ေန႕အခါ လမရွိခိုက္
ေနသာလိုက္စဥ္ လကို ေမ့ေလ်ာ့
ေနေရာင္ျခည္မွာ ဒီကမၻာ က
ေပ်ာ္ေမြ႕လ်က္ပါ။
ညအခါ ေနမရွိခိုက္
လသာလိုက္စဥ္ ေနကို ေမ့ေလ်ာ့
လေရာင္ေအာက္မွာ ဒီကမၻာက
ၾကည္ႏႈးလ်က္ပါ။
ေနလည္းမသာ လလည္းမသာ
ၾကယ္ကေလးေတြသာ လင္းၾကစဥ္
ေနေရာ လပါ ေမ့လို႕
မႈန္ပ်ပ် ၾကယ္ေရာင္မွာ ပဲ
ဒီကမၻာက သာယာလ်က္ပါ။
ဒီကမၻာက
ေနနဲ႕လည္း ေပ်ာ္ေမြ႕
လနဲ႕လည္း ၾကည္ႏႈး
ၾကယ္နဲ႕လည္း သာယာေတာ့
တစ္ခ်ဳံကြယ္ တစ္မယ္ေမ့တဲ့
မ်က္ႏွာမ်ားတဲ့ ခ်စ္သူလို ျဖစ္ေနျပီ…။

၀န္ခံျခင္း

အခ်စ္ရဲ႕ ဂုဏ္ အစံုကို ခံစားမိတဲ့ အခါ
မင့္အနားကို ကိုယ္ကပ္ခဲ့….။
အခ်စ္ရဲ႕ ဂုဏ္ အစံုေၾကာင့္ ၀မ္းနည္းတဲ့ အခါ
မင္းအပါးက ကိုယ္ထြက္ေျပးခဲ့….။
အခ်စ္ရဲ႕ ဂုဏ္ အစံုကို အံ့ၾသမိတဲ့ အခါ
ကိုယ္ ျငိမ္သက္စြာ သတိရွိေန…။
အခ်စ္ရဲ႕ ဂုဏ္ အစံုေၾကာင့္ နာက်င္ရတဲ့အခါ
နူးညံ့မွဳ ကို ကိုယ္ ငဲ့လင့္မိ….။
အခ်စ္ရဲ႕ ဂုဏ္ အစံုကို ရူံးနိမ့္တဲ့ အခါ…..
…………………………………………….။
အခ်စ္ရဲ႕ ဂုဏ္ အစံု ျဖင့္ စြန္႕လြတ္တဲ့ အခါ…..
……………………………………………..။
ညခင္းရဲ႕ ေမာင္ေလး တစ္ဦး ေရးေပးတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ…။ ေအာက္ဆံုး ၂ေၾကာင္းကို ေတာ့ သား မသိေတာ့ ပါဘူးတဲ့…မမၾကီး ဆက္…စပ္လိုက္ပါတဲ့။ ဒီတိုင္းထားလိုက္တာ ပါဘဲေကာင္းပါတယ္ေနာ့္။ ဇာတ္သိမ္းပိုင္း ဆို တာ အလြမ္းေတြ နဲ႕ နာၾကည္းခ်က္ေတြနဲ႕ ဇာတ္သိမ္းလို႕ ေကာင္းဘူးေနာ္…ၾကည့္ရတဲ့ လူလဲ ရင္ေမာတယ္…။
အားလံုးဘဲ ေပ်ာ္ရြင္ဖြယ္ ဒီဇင္ဘာ လ ေလးျဖစ္ပါေစ။

မိန္းမလွရဲ့စြန့္စားခန္း

ရင္ခုန္သံခ်င္း ခင္းတာမုိ ့ ဒီစစ္ပဲြမွာ...

ဓားလွံေတြ မလုိပါဘူး ။

ေလာကမွာ အခ်စ္တတ္ဆုံး သူ တဲ့ ...

အဲဒါ ဘယ္သူျဖစ္မလဲ

အင္း ...... ဒါ ဟာ မိန္းမလွ တစ္ေယာက္ရဲ့

စြန္ ့စားခန္းလုိ့ ေခၚခ်င္ ေခၚႏုိင္တယ္ ။

ကဲ .....ထၾကည့္စမ္း

မနက္ခင္းဆီမွာ ျပတင္းတံခါး ဖြင့္လုိက္

အၿပဳံးေတြ ေဆြးေဆြးရဲရဲပြင့္လုိ ့ ရင္ဖြင့္ႀကိဳေနတဲ့

ႏွင္းဆီလမ္းေပၚ

သူမ ....တစ္လွမ္းခ်င္း ေလွ်ာက္လာၿပီ။

အေမွာင္ထုရဲ့ လန္ ့ေနၾက အသံဟာ ရုတ္ခ်ည္းဆြံ့အ...

လိပ္ျပာ ကႀကဳိးနဲ ့ ဆည္းဆာသစ္ကုိ ပ်ိဳးခဲ့တယ္။

ၿပီးေတာ့ ....

သူမ ႏႈတ္ခမ္းဆီက တုိးတုိးညွင္းညွင္း....

အရင္လုိ ေဆာင္းရာသီ အလြမ္းနဲ ့ငါ့ကုိ

ဒီတစ္ခါရင္ေႏြ ့နဲ ့ ေႏြးေစလိမ့္မယ္တဲ့


လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ႏွစ္ေယာက္က သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးထားတဲ့ကဗ်ာေလးပါေခါင္းစဥ္ေတာ့
မသီေတာ့ဘူး ..ေရးတာကေတာ့ ကဗ်ာႀကီး ထင္တယ္ေခါင္းစဥ္ကိုယ္ဖာသာတပ္လုိက္ပါတယ္
ဟီး ဟီး …ဖုိင္ေတြ ေလွ်ာက္လွန္ရင္းေတြ့လုိက္လုိ ့ ျပန္တင္ေပးလုိက္ပါတယ္