ပံုျပင္ထဲက ေတာထြက္ၾကီး။

တစ္ခါတုန္းက ေတာရြာေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းမွာ ေတာထြက္ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးတစ္ပါးရွိတယ္။ တစ္ေန႕မွာ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ မရွိခိုက္ အသုဘသရဏဂံုတင္ လာပင့္တယ္။ ေတာထြက္ကိုယ္ေတာ္ၾကီးက ေရစက္ခ်မရ ဘူးတဲ့။ မလြဲမေရွာင္သာေတာ့ လိုက္သြားရတာေပါ့။ ၾကြသြားရင္းနဲ႕ ေရစက္မခ်ရေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရပါ့လို႕ စဥ္းစားရင္းလိုက္လာခဲ့တယ္။

သုသာန္ေရာက္ေတာ့ ထံုစံအတိုင္း သရဏဂံုတင္သီလ ေပးတာေပါ့။ ဆုေပးရင္း ေရွ႕မွာခ်ထားတဲ့ ေရစက္ခြက္ကို ျမင္ေနရတယ္။ ဒါနဲ႕ "ယမဟံ ၀ဒါမိ တံ ၀ေဒထ- ဒကာၾကီးေရဆာလိုက္တာဗ်ာ၊ အဲဒီေရခြက္ကပ္စမ္း လို႕. . . " ေျပာလိုက္တယ္။

ဒကာေတြမွာလည္း သုသာန္ အသုဘခ်ခဏလာတာဆိုေတာ့ ေရတေကာင္းတို႕ ဘာတို႕ မပါလာဘူးေပါ့။ ေရစက္ခ်ဖို႕ ဖန္ခြက္ကေလးနဲ႕ ေရပဲပါလာတာ။ မျငင္းသာဘူး။ ကပ္လိုက္ရတာေပါ့။ သီလလည္းေပးျပီးေရာ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးက ကဲဒကာတို႕ ဒကာတို႕လည္း ေရစက္ခ်ဖို႕ေရလည္း မရွိေတာ့ဘူး။ ေရမရွိရင္ ေရစက္ခ်လို႕လည္း မျဖစ္ေတာ့ဘူး ဆိုျပီးေက်ာင္းကို ျပန္လာခဲ့ေတာ့သတဲ့။

ညခင္း

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

ခရမ္းသီး ကြၽန္ မဟုတ္သူ ေပၚဦး

တစ္ရံေသာအခါ အမရပူရေရႊနန္းေတာ္ရွင္ ဘိုးေတာ္မင္းတရားၾကီးသည္ ပြဲေတာ္တည္ရာတြင္ ျမိန္ရွက္ေတာ္မမူသည္မွာ ၾကာျပီျဖစ္၍ ခရမ္းသီးကိုေၾကာ္ ၍ပြဲေတာ္တည္လိုေသာ ဆႏၵျဖစ္ေတာ္မူတယ္။ သို႕ေသာ္ မင္းတရားမွာ သလိပ္ထေခ်ာင္းဆိုးေသာေရာဂါမွာလည္း သက္သာေတာ္မူခါစ ျဖစ္သျဖင့္ အခက္ေတြ႕ေနသည္။ ထို႕ေၾကာင့္အနားရွိတဲ့ အမတ္ၾကီးေပၚဦး ကိုလွမ္း၍မိန္႕ေတာ္မူလိုက္သည္။

ေပၚဦး...ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ပြဲေတာ္တည္ရာမွာ မျမိန္ရွက္တာၾကာေခ်ျပီ။ ခရမ္းသီးကိုေၾကာ္ခ်က္၍ ပြဲေတာ္တည္ ရန္ ဆႏၵရွိေလတယ္။ ဒါေပမဲ့ေခ်ာင္းဆိုးမွာကိုလည္း စိုးရိမ္ေတာ္မူတယ္။ ဒီရာသီနဲ႕ ကိုက္မကိုက္ ခ်င့္ခ်ိန္ျပီး ပြဲေတာ္တည္သင့္မတည္သင့္ ေလွ်ာက္တင္ေစ ေမာင္မင္း...

ထိုကဲ့သို႕ ဘိုးေတာ္မင္း က အမိန္႕ေတာ္ရွိလိုက္သည္ႏွင့္ ဦးေပၚဦးကလည္း ဥပမာ၊ ဥပေမယ်ေတြနဲ႕ ေဆးက်မ္း၊ ဓာတ္က်မ္း၊ ဗိေႏၶာက်မ္းမ်ားကို ကိုးကားျပီး ခရမ္းသီးကိုခ်ီးမြမ္းေလသည္။ မင္းၾကီး မိန္႕ေတာ္မူလိုက္ကတည္းက မင္းၾကီး ဆႏၵကို သိကာ အၾကိဳက္လိုက္၍ေျဖေလသည္။

ထိုအခါ ဘိုးေတာ္မင္းတရားၾကီးလည္း စားေတာ္၀န္ကို ခရမ္းသီးေၾကာ္ႏွင့္ပြဲေတာ္တည္ လိုေၾကာင္း မိန္႕ေတာ္မူေလသည္။ သို႕ျဖင့္ညဥ့္အခါပြဲေတာ္တည္ရာ ခရမး္သီးေၾကာ္ႏွင့္ ႏွစ္သက္အားရစြာ ပြဲေတာ္ တည္ေတာ္မူေလသည္။

ထို႕ေနာက္ ညအခါတြင္ စက္ေတာ္ေခၚရာ၌ လြန္စြာေခ်ာင္းဆိုးေတာ္မူ၍ တစ္ခဏမွ်ပင္ စက္ေတာ္မေခၚနိုင္ခဲ့ေပ။ ထို႕ေၾကာင့္ ခရမ္းသီးပြဲေတာ္တည္သင့္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ေသာ ဦးေပၚဦးအား အလြန္အမ်က္ထြက္ေတာ္ မူသည္။

ေနာက္တစ္ေန႕ ညီလာခံေရာက္ေတာ့ ဟဲ့ ေပၚဦး ...ေမာင္မင္းက သင့္ေတာ္လွျပီဆို၍ ပြဲေတာ္တည္ရာ တစ္ညလံုးအိပ္မရေအာင္ ေခ်ာင္းဆိုးေတာ္မူလွတယ္။ ေမာင္မင္းကို သတ္သင့္လွျပီ မဟုတ္လား ေပၚဦး...

မွန္လွပါ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင့္ ထားလွ်င္လည္း ေနရပါမည္။သတ္လွ်င္လည္း ေသရပါမည္ဘုရား၊ ယခု ဘုန္းေတာ္ကြၽန္ ေပၚဦးသည္ ရာထူး ဌာနႏၱရ ႏွင့္ ေနထိုင္စားေသာက္ရျခင္းမွာ ခရမ္းသီး က ခန္႕ထားေသာစည္းစိမ္ မဟုတ္ပါ၊ မင္းတရားၾကီးက ခန္႕အပ္ သူေကာင္းျပဳထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္ဘုရား၊ ဒါေၾကာင့္ ခရမ္းသီး ၏ အလိုမလိုက္ဘဲ ဘုန္းေတာ္ကြၽန္ပီပီ မင္းတရားၾကီး အလိုအတိုင္း ေလွ်ာက္တင္ခဲ့ရေၾကာင္း သံေတာ္ဦးတင္ရပါတယ္ဘုရား...

ကဲကဲ... ေတာ္ပါေတာ့ ေပၚဦးရယ္..ေမာင္မင္း ဆင္ေျခဆင္လက္ေတြကေတာ့ ကုန္နိုင္ဖြယ္ မျမင္ပါဘူး။

ဘိုးေတာ္မင္းတရားၾကီးလည္း ေရႊမ်က္ႏွာေတာ္ညိဳရာမွ ျပံဳးေတာ္မူလွ်က္ ေျပာေျပာဆိုဆို မိန္႕ေတာ္မူလွ်က္ႏွင့္ပင္ အတြင္းေဆာင္သို႕ ၀င္ေတာ္မူေလသည္။ ညီလာခံတြင္ ျငိမ္သက္ေနၾကေသာ မွဴးမတ္ဗိုလ္ပါ အေပါင္းလည္း ရယ္ပြဲဖြဲ႕နိုင္ၾကေလသည္။ ဦးေပၚဦးကား ဘာမွ မလုပ္သူလို တံုဏွိဘာေ၀။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ညခင္း

ညီတူညီမွ်ေရႊမန္က်ည္းေစ့

တစ္ခါတြင္ ဘိုးေတာ္မင္းတရားၾကီသည္ ေတာင္စမုတ္ေဆာင္ေတာ္တြင္ မႈးမတ္အေပါင္းႏွင့္ စံေနေတာ္မူေလသည္။ ထိုအခိုက္တြင္ သားေတာ္ သမီးေတာ္ ႏွင့္တကြ နန္းတြင္းရွိ ေမာင္းမငယ္ တို႕ ကစားေပ်ာ္ရႊင္ေစရန္ ေရႊမန္းက်ည္းေစ့တို႕ကို ေရႊပန္းထိမ္ေတာ္ တြင္ အပ္ႏွံထားရာျပီးစီးသျဖင့္ မင္းတရားၾကီးထံ အပ္ႏွံဆက္သေလသည္။

ထိုအခါ ဘိုးေတာ္မင္းတရားၾကီးက ေရႊမန္က်ည္းေစ့ ၏ ပံုကို ပကတိမန္းက်ည္းေစ့ႏွင့္ ယွဥ္ျပိဳင္ၾကည့္ရႈ၍ ပံုတူလွေၾကာင္း ပန္းထိမ္ဆရာတို႕အား ခ်ီးက်ဴးေတာ္မူေလသည္။ ထို႕ေနာက္ တစ္ခုေသာ ေရႊမန္းက်ည္းေစ့ကို ဘိုးေတာ္မင္းတရားၾကီးက ေရႊလက္ျဖင့္ ကိုင္ဆုပ္ထား၍ ႏွစ္ခုေသာ ေရႊမန္းက်ည္းေစ့တို႕ကို မိဖုရားေခါင္ၾကီးအား ကိုင္ေစေတာ္မူသည္။ ညီလာခံတြင္ရွိေသာ အမတ္ၾကီးေပၚဦး ကိုေခၚ၍ ေပ်ာ္ရႊင္ ေစေသာ ငွာ မိန္႕ေတာ္မူေလသည္။

ေပၚဦး ငါ၏ေရႊလက္ေတာ္၌ ရွိေသာ ေရႊမန္းက်ည္းေစ႕ႏွင့္ မိဖုရား၏ လက္ေတာ္တြင္ရွိေသာ ေရႊမန္းက်ည္းေစ့တို႕တြင္ မည္သူက အေရအတြက္မ်ားေတာ္မူသလဲ ေမာင္မင္း...

ထိုအခါ အမတ္ၾကီးေပၚဦးကလည္းေ အဆိုင္မတြပင္ ျပန္လည္ေျဖၾကားလိုက္သည္မွာ....

မွန္လွပါ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင့္ ညီတူညီမွ်ပါဘုရား

ေဟ့...ေပၚဦး ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ လက္ေတာ္တြင္ ေရႊမန္းက်ည္းေစ့တစ္ေစ့သာရွိသည္။ မိဖုရားလက္ေတာ္တြင္ ႏွစ္ေစ့ရွိသည္။ ဤသို တစ္ေစ့ႏွင့္ ႏွစ္ေစ့ ရွိေနပါလ်က္ ေမာင္မင္းက အဘယ္ေၾကာင့္ ညီတူညီမွ်ဟု ထင္ဘိသလဲ ေပၚဦး (မေက်နပ္ဟန္ျဖင့္ ထပ္မံေမးျမန္းေတာ္မူလိုက္သည္။)

မွန္လွပါဘုရား ၊ ဘုန္းေတာ္ေၾကာင့္ (ပါေတာ္မူရင္း)ႏွင့္ ေရာၾကည့္ပါလွ်င္ တစ္ကိုယ္လွ်င္ သံုးေစ့စီပင္ ညီတူညီမွ်ပင္ ျဖစ္ရေၾကာင္းပါဘုရား။

ထိုသို႕ ဦးေပၚဦး၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္ကို ၾကားရေသာအခါတြင္ ဘ၀ရွင္မင္းတရားၾကီး၊ မိဖုရားႏွင့္တကြ ညီလာခံတြင္ ရွိၾကေသာ မွဴးမတ္ဗိုလ္ပါအေပါင္း ပရိသတ္တို႕မွာ သေဘာေပါက္သြာၾက၍ ရယ္ေမာၾကေလသည္။ ဦးေပၚဦးသည္ အတည္အတံ့ တရားသေဘာသို႕သာမက ဟာသရသ စကားလကၤာမ်ားသည္လည္း ေျဖၾကားနိုင္ေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ညခင္း

ကြၽဲနိုင္ ႏြားနိုင္ ႏိုင္ပါသတဲ့။

အေလ်ာက္ေကာင္းလွ်င္ အေထာင္းလြတ္သည္.....

ပညာရွင္ ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္ၾကီး ဦးေပၚဦးသည္လည္း ၾကိမ္ဖန္မ်ားစြာကပင္ အေလွ်ာက္ေကာင္းသျဖင့္ အေထာင္းလြတ္ခဲ့သည္မ်ား ရွိပါသည္။

တစ္ႏွစ္ေသာ္...
က်င္းပျမဲျဖစ္ေသာ ေရခင္းသဘင္ေခၚေလွျပိဳင္ပြဲက်င္းပ ေလသည္။ ယင္း ေလွျပိဳင္ပြဲၾကီးတြင္ မိဖုရားၾကီး၏ ေလာင္းေလွကသာလွ်င္ ႏွစ္စဥ္လို အနိုင္ရပါသည္။ ဘိုးေတာ္ဦး၀ိုင္း၏ ေလွကား အျမဲရႈံးသည္။ ယင္းကို မင္းၾကီးက မခံခ်င္။ ျပည္သူတို႕၏ မထိတထိ စကားတင္း ဆိုစကားမ်ားကလည္း မင္းၾကီးနားသို႕ေပါက္သည္။

ထို႕ေၾကာင့္ မင္းၾကီးက ေလွျပိဳင္ပြဲတြင္အနိုင္ရလိုသည္။ ဦးေပၚဦးထံ တြင္ အၾကံေကာင္း ဥာဏ္ေကာင္း ေတာင္းအံ့ဟု စိတ္ကူးရကာ

ငါကိုယ္ေတာ္စိတ္ထဲ ... မခံခ်ိတာ တစ္ခုရွိေနတယ္
ေပၚဦး...
ေလွျပိဳင္ပြဲက်င္းပတိုင္း ငါကိုယ္ေတာ္ျမတ္ရဲ႕ ေလွကအရံႈးနဲ႕ ပဲရင္ဆိုင္ေနရတယ္။ မ်က္နွာပန္းမလွ အရွက္ရေပတယ္။

မွန္လွပါ။

သဟာျဖင့္...ငါကိုယ္ေတာ္အနိုင္ရေအာင္ အဘယ္သို႕ျပဳရမည္ကို ေလွ်ာက္တင္စမ္း ေပၚဦး

မွန္လွပါ... ယၾတာေကာင္းက မင္းေလာင္းေတာင္ ေပ်ာက္ရသည္ ဟူေသာ ဆိုစကားရွိေၾကာင္းပါ...

မွန္ေပသကြယ္

မွန္လွပါ၊ အရွင္ မိဖုရားၾကီးေလွကို နိုင္ေတာ္မူလိုလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳးေလွ်ာက္တင္ေသာ ေလွေတာ္မ်ိဳးျဖင့္ ျပိဳင္ေစလွ်င္ ဧကန္မုခ် အနိုင္ ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္းပါဘုရား...လို႕တင္ေလွ်ာက္ပါတယ္။

ေဖာင္ေတာ္ဆိပ္ တံတား၌ ေရေဖာင္ျပဳလုပ္၍ ထားေသာ ပိန္းေကာေလွၾကီးႏွင့္ ျပိဳင္ေတာ္မူပါဘုရား..

ဟဲ့ေပၚဦး ေရႊေလာင္းေတာ္ အခ်င္းခ်င္းျပိဳင္တာေတာင္ မနိုင္တာကို...ပိန္းေကာေလွၾကီးနဲ႕ ျပိဳင္ရမယ္...မင္းဟာ မဟုတ္ေသးပါဘူးကြယ္...

ဟုတ္ေၾကာင္းပါ ဘုရား... ယၾတာေကာင္းက အင္းေစာင္း၍ ေမွာက္သည့္အျပင္ မင္းေလာင္းပင္ ေပ်ာက္ရသည္ဆိုေသာစကား ရွိပါသည္ ဘုရား...

မဆီမဆိုင္ ေပၚဦးရယ္ ယၾတာႏွင့္ ငါ့ကိစၥ ဘယ္လို ဆက္စပ္တုန္း...ကြယ့္

ဆက္စပ္ေၾကာင္းပါ...ပိန္းေကာ ဆိုသည္တြင္ ပိန္းမွာ...ၾကာသပေတးနံ၊ ေကာသည္...တနလၤာနံ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုနံႏွစ္နံ တို႕သည္ အေႏၱာ ၊ ဂေဗၻ၊ စေရ ၊ ၀ံေသ ဟူသည္တြင္ ဂေဗၻဓာတ္ျဖစ္ေၾကာင္းပါ ဘုရား...

ဘ၀ရွင္ မင္းတရားၾကီး ၏ နံေတာ္သည္ တနလၤာ၊ မင္းထက္မင္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မင္းဟူသည္ နံသည္ ၾကာသပေတးနံ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ဂေဗၻဓာတ္သက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္ဘုရား မုခ်နိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းပါ ဘုရား...

ဟုတ္မွလည္း လုပ္ပါ ေပၚဦးရယ္

မျဖစ္နိုင္ဟု ထင္ထားပါလွ်က္ေပၚဦး ေလွ်ာက္ထားပံုက ေသခ်ာခိုင္မာ ေနသျဖင့္ ဘိုးေတာ္ဦး၀ိုင္း ၏ စိတ္ထဲ ဇေ၀ဇ၀ါႏွင့္ ဟုတ္လိမ့္နိုးနိုး ေမွ်ာ္ကိုး နိုးၾကြလာသည္။

သို႕ျဖင့္ ပိန္းေကာမၾကီးကို ယူေစျပီး ေဖာင္ေတာ္ဆိပ္တြင္ ျပိဳင္ရန္အသင့္ခ်ထားေစသည္။

အခ်က္ေပး ရတာနာေငြေမာင္းသံေပၚထြက္လာသည္။

မိဖုရားေခါင္ၾကီး ၏ ေရႊေလာင္းသည္ ဟည္းတိုက္ကာ ထြက္ျပီးေနာက္ ပန္းတိုင္သို႕ေရာက္သည္။ ပိန္းေကာေလွၾကီးကား ေနရာမေရြ႕ ေသး။ ရႈံးျပန္ေလသည္။

ဘိုးေတာ္ဘုရား မ်က္ႏွာေတာ္ညိဳ အလိုေတာ္မက်ျဖစ္ေလျပီး ဟဲ့ေပၚဦး..မေတာ္မတရား ေမာင္မင္းရဲ႕စကားကို နားေထာင္မိလို႕ အရွက္ေတာ္မ်ားရေလျပီ။အခုေတာ့ အနုိင္ရဘို႕မဆိုထားနွင့္ ထားရင္းေနရာကပင္ မေရြ႕ေသးပါလား။

မင္းတို႕ မ်က္ေစာင္း အေၾကာင္းသံုးပါး ေရြးတတ္သည္ မဟုတ္။ သို႕ေသာ္ ဦေပၚဦး စိုးရိမ္ဟန္မရွိ ဆက္ျပီး ေလွ်ာက္ထားျပန္ေလ သည္။

မွန္လွပါ...ေရႊစိတ္ေတာ္ မညိဳပါနဲ႕ဘုရား ထားရင္းေနရာက မေရြ႕ဘဲ ေနာက္က်ေနလင့္ကစား အရႈံးဟု မေခၚဆိုထိုက္ေၾကာင္းပါ ဘုရား... ေဟ

ဒါလည္းနိုင္ျခင္းမ်ားတြင္ တစ္ပါးအပါအ၀င္ ျဖစ္ေၾကာင္းပါဘုရား..

သည္မွာ ေပၚဦး..ပရိသတ္လူသူအားလံုးက ပိန္းေကာေလွၾကီးေနာက္က်၍ ရႈံးတာကို အုတ္အုတ္က်က္က်က္ ျပက္ရယ္ျပဳတာ မျမင္သေလာ...ေပၚဦး။

မွန္လွပါ ပရိသတ္လူသူအားလံုးဟာ အသိအျမင္ ဆင္ျခင္တံုတရား နည္းပါလွတာကို သတိေတာ္မူသင့္ပါသည္ဘုရား၊ သာဓကပံုေဆာင္၍ေလွ်ာက္တင္လိုပါသည္ဘုရား...

ကြၽဲ ၊ႏြား ၊ ဆင္၊ ျမင္းတို႕တြင္ ေၾကာက္ေသာ ရံႈးေသာ ကြြၽဲ ၊ ႏြား၊ ဆင္၊ ျမင္း၊ တိုက ေရွ႕ကေျပးျပီး ၊ နိုင္ေသာ သူတို႕က ေနာက္ကေန၍ လိုက္ရိုးထံုးစံရွိပါသည္ ဘုရား။ ယခုလည္း ေရႊဘုန္းေတာ္ေၾကာင့္ ပိန္းေကာေလွၾကီးသည္လည္း ေနာက္ကေန၍ လိုက္ျခင္းသည္ ကြၽဲနိုင္၊ ႏြားနိုင္ ႏုိင္သည္ ဟူ၍မွတ္ယူရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား...

သည္တြင္မွ ဦးေပၚဦး ၏ နိုင္ျခင္းတစ္မ်ိဳးအေၾကာင္းကို မင္းၾကီးႏွင့္တစ္ကြ မွဴးမတ္ဗိုလ္ပါတို႕ ေကာင္းစြာသေဘာေပါက္သြားျပီး အုတ္အုတ္ေသာေသာ ရယ္ေမာၾကေတာ့သည္။

ဦးေပၚဦးမွာ အေလွ်ာက္ေကာင္းသျဖင့္ အေထာင္းလြတ္ခဲ့ေလသည္။

ကြၽဲနိုင္ ႏြားနိုင္ နိုင္ပါသတဲ့။


ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။
ညခင္း

ႏွစ္က်ပ္ေလာင္း တစ္က်ပ္ျမတ္

ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ၾကီး ဗန္းေမာ္ေရာက္စဥ္ တပည့္ဒါယကာတို႕ေမးေသာ ေေမးခြန္းမ်ားကို ေျဖဆိုေပးေလသည္။ ရွမ္းတိုင္းရင္းသား သူငယ္ခ်င္း၂ဦး အား ဗမာလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ မွ ဆရာေတာ္မွ ေမးခြန္းမ်ားကိုမေျဖနိုင္က မုန္႕ေကြၽးေမြးသည္ ဆုခ်သည္ဟု… ေထာင္လႊတ္ လိုက္ေလ သည္။

အဟုတ္မွတ္၍ ေရာက္လာေသာ ဒကာ၂ဦးကို ဘာကိစၥရွိ၍ လာၾကသတုန္းလို႕ ဆရာေတာ္က မိန္႕ေတာ္ရွိရာ…..

ရွမ္းဒါယကာက တပည့္ေတာ္တို႕ ေမးခြန္းေမးပါမည္။ မေျဖနိုင္က ဘုန္းၾကီးက မုန္႕ေကြၽးပါ။ ဟု…မိမိ လိုခ်င္သည္ကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ဆရာေတာ္အနီး အမႈထမ္းဒါယကာ ေေတြက မဖြယ္မရာ လာေလွ်ာက္သည္ဟုထင္ျပီး ရိုက္ႏွက္လြတ္ရန္ စီမံလွဳပ္ရွားၾကသည္။

ဟဲ့ ဒါယကာတို႕မလုပ္ၾကႏွင့္ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြဆိုတာ အလြန္ရိုးသားၾကတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေဂ်ာက္တြန္းတာ ျဖစ္မွာပါ…သူတို႕ပံုက ႏွစ္က်ပ္ေလာင္း တစ္က်ပ္ျမတ္ တဲ့ ေတာ့သားပံုလိုျဖစ္ေနတာကိုး ကြဲ႕လို႕ မိန္႕ၾကားျပီးပံုျပင္ေလးကို မိန္႕ၾကားပါတယ္။

ဒီလိုကြဲ႕ ေရွးတုန္းက တကၠသိုလ္ျပည္ၾကီးက အဌာရသ (၁၈)ရပ္ေသာ အတတ္မ်ိဳးစံု ကိုသင္ၾကားေပးတဲ့ ဒိသာပါေမာကၡဆရာၾကီး နဲ႕တပည့္လက္သားမ်ား ႏွင့္ ေတာသားတစ္ဦး တို႕ဟာ ခရီးရွည္တစ္ခုကို အတူသြားၾက သတဲ့။

လမ္းနားေနရာ ဇရပ္ေရာက္ေတာ့ စကားစျမည္ေျပာဆိုၾကရင္း ဆရာၾကီး၏ တပည့္မ်ားက ေတာသားအား သနားစဖြယ္ အသိပညာနည္းသူ လူတံုးလူအ တစ္ေယာက္ အေနႏွင့္ျမင္ျပီး ေဟ့ ေတာသား ေဟာဒါ တကၠသိုလ္ ဒိသာပါေမာကၡဆရာၾကီးပဲလို႕ ေျပာျပသတဲ့….

ရြာသားက …ဟုတ္ကဲ့ဆိုျပီး ေခါင္းျငိမ့္သတဲ့ ။ အဲဒီအခါမွာ ဆရာၾကီးကလဲ ေတာသားကိုၾကည့္ျပီး သနားတာနဲ႕ သင္သိလိုတာရွိက ေမးပါ၊ ကြၽႏု္ပ္ေျဖေပးပါမယ္လို႕ ေျပာသတဲ့။

ရြာသားက ဟုတ္ကဲ့…ေမးလိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရိုးရိုးမေမးလိုပါဘူး၊ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ကစားတဲ့အေနနဲ႕ အေလာင္အစားလုပ္ျပီး ေမး-ေျဖလုပ္လိုပါတယ္ လိုေျပာသတဲ့။

အဲဒီအခါ ဆရာၾကီးကလဲ-အမယ္ေတာသားက အလာခ်ည္းဘဲဆိုျပီး ဘယ္လိုမ်ားအေလာင္း အစား လုပ္မတုန္း….ဆိုေတာ့ ေတာသားက ကြၽန္ေတာ္က ေတာသားဆိုေတာ့ အရင္ေမးပါမယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ေမးတာ ဆရာၾကီးမေျဖနိုင္လွ်င္ ႏွစ္အသျပာ ေပးပါ၊ ျပီးေတာ့ ဆရာၾကီးက ကြၽန္ေတာ္ကိုေမးပါ။ ကြၽန္ေတာ္က ေတာသားဆိုေတာ့ ဆရာၾကီးေမးတာ မေျဖနိဳင္လွ်င္ တစ္အသျပာ ေပးရပါမည္။ အဲလို အေလာင္းအစား လုပ္ခ်င္ပါတယ္လို႕ ေျပာသတဲ့-

ဆရာၾကီးကလည္း ဒီေတာသား နက္နက္နဲနဲ ေမးခြန္းမ်ိဳးေတာ့ေမးတတ္မွာ မဟုတ္ပါဘူးလို႕ထင္ျပီး သေဘာတူခြင့္ျပဳသတဲ့။

အဲဒီအခါေတာသားက -ေလာကမွာ သတၱ၀ါမ်ိဳးစံုဟာ ကိုယ္အဂၤါမ်ိဳးစံုနဲ႕ ရွိၾကပါတယ္။ ေျခရွစ္ေခ်ာင္း၊ လက္ေလးေခ်ာင္း၊ ဦးေခါင္းခ်ိဳ ႏွစ္ေခ်ာင္းရွိတဲ့ သတၱ၀ါကို ဘယ္လိုသတၱ၀ါမ်ိဳး လို႕ေခၚပါသလဲ ဆရာၾကီးလို႕ ေမးသတဲ့။

ဒိသာပါေမာကၡဆရာၾကီးလည္း ေတာသားရဲ႕ ေမးခြန္းကို အျပန္ျပန္္အလွန္လွန္ စဥ္းစားသတဲ့။ မိမိရဲ႕ က်မ္းစာေပစာ အေဆာင္အေယာင္ကိုလဲ စဥ္းစားျပီး အေျဖကိုရွာသတဲ့ ဒါေပမဲ့ေတာသား အေမး သတၱ၀ါအမည္ကို ဘယ္လိုမွ ရွာမရဘူးတဲ့။ ဒီေတာ့ ဆရာၾကီးလည္း ပညာရွိပီပီ မိမိမသိတာကို အသိေၾကာင္း ၀န္ခံျပီး အေလာင္းအစား ကတိအတိုင္း အသျပာႏွစ္ျပား ထုတ္ေပးလိုက္ျပီး-

သင္ေကာ အဲဒီသတၱ၀ါရဲ႕ အမည္ကို သိပါသလား လို႕ ျပန္ေမးသတဲ့ အဲဒီအခါ ေတာသားက ကြၽန္ေတာ္လည္း မသိပါဘူး ။ ေရာ့ တစ္သျပာယူပါလို႕ေျပာျပီး တစ္သျပာ ျပန္ေပးသတဲ့ ကြဲ႕။

ပံုျပင္ထဲက အတိုင္းပဲ အခု လာေမးတဲ့တိုင္းရင္းသားေတြကလည္း ေတာသားလို ေမးတဲ့ပံုစံ ေတြမို႕ က်က္သေရခန္းထဲက မုန္႕သာ ခ်ေကြၽးလိုက္ပါကြယ္လို႕ မိန္႕ၾကားလိုက္ျပီး ရွမ္းတိုင္းရင္းသား ႏွစ္ဦးကို မုန္႕မ်ား ခ်ေကြၽးျပီး ျပန္လႊတ္လိိုက္ေလသည္။

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ၾကပါေစ။

ညခင္း

သတိ...မရယ္ရ

ျမန္မာကာတြန္းေလးေတြ

www.myanmartoons.co.cc မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ၾကပါေစ။

လူထဲက လူတစ္ေယာက္ပါဘုရား

တစ္ခါေသာ္ ဘိုးေတာ္ဦး၀ိုင္းႏွင့္ မိဖုရားေခါင္ၾကီးတို႕သည္ ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းရွိ ေရႊၾကက္ယက္၊ ေရႊၾကက္က်ဘုရား သို႕ သြားေရာက္ဖူးေျမွာ္ရာ ဦးေပၚဦးသည္ ပါရွိ၍ လာေလသည္။

ဤတြင္ ေပ်ာ္ရႊင္လိုေသာေၾကာင့္ အေပ်ာ္ေတာ္၀န္ ဦးေပၚဦးအား ေခၚေတာ္မူလ်က္ ဧရာ၀တီျမစ္ေရျပင္ကို လက္ညွိဳးထိုးျပျပီး... နင္ဒီျမစ္ကို ဟိုဘက္ေရာက္ေအာင္ ကူးနိုင္ပါ့မလား ဟုေမးေတာ္မူေလ၏။

ထိုအခါ ဦးေပၚဦးက သြက္လက္စြာျဖင့္ မွန္လွပါ...သည္မွ်က်ယ္ေသာျမစ္ကို မဆိုထားႏွင့္ သည့္ထက္ က်ယ္ေသာ ျမစ္ကိုပင္ ကူးနိုင္ပါေၾကာင္း ဟု ေလွ်ာက္တင္လိုက္ေလသည္။

ဒါျဖင့္ ကူးျပစမ္းဟု မိန္႕ေတာ္မူလိုက္ေသာအခါ ဦးေပၚဦးသည္ ရုတ္တရက္ ထိုင္ရာမွ ထျပီး ပုဆိုးကို ခါးေတာင္းက်ိဳက္ကာ ျမစ္ကမ္းသို႕ ဆင္းသြားေလသည္။

ဘုရင္ႏွင့္တကြ ပရိသတ္အေပါင္းသည္လည္း ဦးေပၚဦး တကယ္ပင္ ေရကူးေတာ့မည္ဟု ယံုမွတ္ကာ အာရံုစုလွ်က္ ၾကည့္ရႈေနၾကေလသည္။

ဦးေပၚဦးသည္ ေရစပ္တြင္ အထက္သို႕ေျပးလိုက္ ေအာက္သို႕ေျပးလိုက္ျဖင့္ အတန္ၾကာစြာလုပ္ေနရာမွ ဘိုးေတာ္ ဦး၀ိုင္းက မင္းခ်င္းတစ္ေယာက္ကို လႊတ္၍ ေခၚလိုက္ေလသည္။

ေပၚဦး ၊ နင္ဟိုဘက္ကမ္း ကူးမလို႕ဆို....မွန္လွပါ ကူးမလို႕ ပါဘုရား.....

ဒါျဖင့္ကူးေလဟယ္၊ ဘာေၾကာင့္ ဟိုေျပး သည္ေျပးလုပ္ေနတာလဲ.....

ေလွရွာေနတာပါဘုရား...

ဘယ့္ႏွယ့္ေမာင္မင္း....

ေလွရွာေနတာပါဘုရား...

အခု နင္ေျပာတုန္းကေတာ့ ဒီျမစ္ေလာက္ မဆိုထားနဲ႕ ဒီထက္က်ယ္တဲ့ျမစ္ေရကိုေတာင္မွ ေမာင္မင္းကူးနိုင္ တယ္ဆို....

မွန္လွပါ ေလွနဲ႕သာ ကူးနိုင္တာပါ ဘုရား...

ဟဲ့ ....နင္လိုေတာ့ လူတိုင္းကူးနိုင္တာေပါ့ ဟဲ့....ဟု ဘုရင္ၾကီးက မိန္႕ေတာ္မူေလသည္။

ထိုအခါ ဦးေပၚဦးက

မွန္လွပါ ၊ ကြၽန္ေတာ္မ်ိဳး ငေပၚဦးလဲ လူထဲက လူတစ္ေယာက္သာျဖစ္လို႕ သူမ်ားနည္းတူသာ ကူးနိုင္ေၾကာင္းပါဘုရား ဟု ေလွ်ာက္တင္လိုက္ေလရာ ဘုရင္ မိဖုရားႏွင့္တကြ အားလံုးေသာ ပရိသတ္ တို႕မွာ ရယ္ၾကရေလသည္။

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ပါေစ။

ကမၻာေပၚတြင္ စိတ္မခ်ရဆံုးလူသား

ေမး။ ။ နာဇီ အာဏာရွင္ၾကီး အေဒါ့ဖ္ ဟစ္တလာ၊ ကြန္ဂို နိုင္ငံ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး အီဒီ အာမင္ ႏွင့္ အီရတ္ နိဳင္ငံ သမၼတၾကီး ဆက္ဒမ္ ဟူစိန္တို႕ သံုးဦးစလံုး အသက္ရွင္လွ်က္ သား ခင္ဗ်ားေရွ႕မွာ ေရာက္ရွိလာၾကျပီ ဆိုပါေတာ့။ သူတို႕ႏွင့္အတူ ေရွ႕ေန တစ္ေယာက္လည္း ပါလာသတဲ့။ ခင္ဗ်ားလက္ထဲမွာလည္း က်ည္ဆန္ သံုးေထာင့္တည္းသာ ပါတဲ့ ေသနတ္ တစ္လက္တည္း ကိုင္လ်က္သား။ ဘယ္သူေတြကို ခင္ဗ်ားပစ္သတ္မလဲ ကဲ...။

အေျဖ။ ။ ေရွ႕ေန တစ္ေယာက္တည္းကို က်ည္ဆန္သံုးေထာင့္စလံုး သံုးျပီး ပစ္သတ္လိုက္မယ္။ အဲဒီ တစ္နည္းတည္းသည္သာ စိတ္အခ်ရဆံုးနည္း။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။

သိပၸံပညာရွင္ရဲ႕ မွတ္စု။

ညခင္းေျပာမယ့္ဟာသေလး...

သိပၸံပညာရွင္ အရႈးတစ္ေယာက္သည္ ဖားတစ္ေကာင္ကို ေျမျပန္႕ေပၚတင္၍ ခုန္စမ္း ဟု ေအာ္၏။

ဖားက ခုန္၏။ (ပညာရွင္က မွတ္စု စာအုပ္ထဲ၌ ဖားတို႕သည္ ခုန္နိုင္၏ ဟု မွတ္၏။)

ဖား၏ ေျခတစ္ေခ်ာင္းကို ျဖတ္၍ ပညာရွင္က ခုန္စမ္းဟု ေအာ္၏။
ဖားက ခုန္၏။ (ပညာရွင္က မွတ္စုစာအုပ္ထဲတြင္ ဖားတို႕သည္ ေျခ၃ေခ်ာင္းျဖင့္ ခုန္နိုင္၏ ဟု မွတ္၏)

ဖား၏ ေနာက္ေျခတစ္ေခ်ာင္းကို ျဖတ္၍ ပညာရွင္က ခုန္စမ္းဟု ေအာ္၏။
ဖားက ခုန္၏။ (ပညာရွင္က မွတ္စုစာအုပ္ထဲတြင္ ဖားတို႕သည္ ေျခ၂ေခ်ာင္းျဖင့္ ခုန္နိုင္၏ ဟု မွတ္၏)

ဖား၏ က်န္ရွိေနေသာ ေျခေထာက္၂ေခ်ာင္းမွ တစ္ေခ်ာင္းကိုျဖတ္၍ ပညာရွင္က ခုန္စမ္း ဟု ေအာ္၏။
ဖားက ခုန္၏။ (ပညာရွင္က မွတ္စုစာအုပ္ထဲတြင္ ဖားတို႕သည္ ေျခ၁ေခ်ာင္းျဖင့္ ခုန္နိုင္၏ ဟု မွတ္၏)

ဖား၏ ေနာက္ဆံုးက်န္ရွိေသာ ေျခတစ္ေခ်ာင္းကိုျဖတ္၍ ပညာရွင္က ခုန္စမ္းဟု ေအာ္၏။
ဖားက မခုန္။ ပညာရွင္က ခုန္စမ္းဟု ခပ္က်ယ္က်ယ္ ေအာ္၏။ ဖားက မခုန္။
(ပညာရွင္က မွတ္စုစာအုပ္ထဲ၌ ဖားတို႕သည္ ေျခေထာက္ မရွိလွ်င္ နားလည္းမၾကားေတာ့) ဟုမွတ္ခ်က္ခ်၏။

အာာာာာ .....ေအာ္ျပီး..မရီနဲ႕ေလ...သိပၸံပညာရွင္က...ခုန္ခိုင္းေနဦးမယ္။

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ၾကပါေစ။
ညခင္း

အေဖ email

နယူးေယာက္ျမိဳ႕အနီးတြင္ အႏွစ္၄၀ ေက်ာ္ေနထိုင္ခဲ့ေသာ အာရပ္အဘိုးၾကီးတစ္ဦးသည္ သူ႕ျခံထဲ၌ အာလူး ႏွင့္ အျခားဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ားကိုစိုက္ပ်ိဳးလိုစိတ္ေပါက္လာေသာ္လည္းအသက္ၾကီးလြန္း၊ အားနည္းလြန္းသျဖင့္ ပါရီ၌ပညာသင္ၾကားေနေသာ သူ႕သားထံေအာက္ပါ email ပို႔လိုက္၏။

ခ်စ္သား။ ေဖေဖျခံထဲမွာအာလူးစိုက္ခ်င္ေသာ္လည္းမစိုက္နိုင္တာေဖေဖစိတ္မေကာင္းပါ၊သားသာ ဒီမွာရွိရင္ေျမၾကီးတူးေပးေဖာ္ရမွာပဲ၊ခ်စ္ေသာ ေဖေဖ..။

ေနာက္တစ္ေန႕ သားထံမွေအာက္ပါ email ျပန္လာ၏။

ခ်စ္ေသာေဖေဖျခံေျမကိုမထိပါနဲ႕၊ကြၽန္ေတာ္အဲဒီမွာဟိုဟာကိုျမဳပ္ထားလို႕ ခ်စ္သားၾကီး အာမက္။

ညေန၄နာရီတြင္ FBI ႏွင့္ RANGER ဆိုတဲ့သားငယ္ႏွစ္ေယာက္တို႕အဘိုးၾကီးအိမ္ေရာက္လာျပီး၊ ျခံတစ္ခုလံုး တစ္လက္မမက်န္တူးဆြသြား၏။ဘာမွ်မေတြ႕၍စိတ္ပ်က္ျပီးျပန္သြားၾကသည္။

ေနာက္တစ္ေန႕သားထံမွ ေနာက္ထပ္ email တစ္ေစာင္ေရာက္လာ၏။

ခ်စ္ေသာေဖေဖ အခုေလာက္ဆိုျခံေျမတူးဆြျပီးလို႕အာလူးစိုက္နိုင္ျပီေပါ့၊ သားအေနနဲ႕ေတာ့ ဒီကေန ဒီေလာက္ပဲလုပ္ေပးနိုင္ပါတယ္ …ခ်စ္သားအားမက္..။

အားလံုးျပံဳးေပ်ာ္နိုင္ၾကပါေစ။

ညခင္း

ဦးသက္ထြန္း (အျငိမ္းသားသံအမတ္ၾကီး)ေကာက္ႏွဳတ္ျပန္ဆိုသည္။နိုင္ငံျခားဟာသမ်ား။

အခ်စ္ဆိုတာ ဒီလိုပါတဲ့

အခ်စ္ဆိုတာ ဒီလိုပါတဲ့

၄ ႏွစ္သားေလး ဆမ္ နဲ႕သူဖခင္တို႕ဟာ ဆမ္ရဲ႕အေမ ဆယ္လီအတြက္ February 14 ရက္ေန႕ လက္ေဆာင္ အေနနဲ႕ အသည္းပံုစကၠဴဂ်ပ္ဗူးလွလွနဲ႕ အျပည့္ေခ်ာကလက္ ခ်ိဳခ်ဥ္ ဗူးၾကီးကို ၀ယ္ျပီး လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ ၾကတယ္။ ရက္အေတာ္တဲ့အထိ ဆယ္လီက ဒီဗူးၾကီးကို မေဖာက္မဖြင့္ပဲ တယုတယထားတာပါ။ ဆမ္း ကေလးက ဒီဗူးၾကီးထဲက ခ်ိဳခ်ဥ္ေတြ ေခ်ာကလက္ေတြကို မ်က္စိက်ေနရွာတာေပါ့။

တစ္ေန႕ေတာ့ ဆမ္က အဲဒီဂ်ပ္ဗူးၾကီးတင္ထားတဲ့ ေနရာနားသြားျပီးေမာ့ေနတုန္း သူ႕အေမ ဆယ္လီက သားေရ ဒါေတြကို မင္း မမီေသးပါဘူးကြား မင္း မီလာတဲ့တစ္ေန႕ မင္းလည္း အျပည့္အ၀ ခံစားဖို႕ ေမေမခြင့္ျပဳမွာပါ လို႕ February 14 ရက္ေန႕မွာ သူ႕ခင္ပြန္းက သူကိုခ်စ္ဆဲဆိုတာ ရည္ရြယ္ျပီး ဂုဏ္ယူေျပာလိုက္တာေပါ့၊ ေန႕စဥ္ စားေသာက္ေဆာ့ကစားရင္း ထြားေနတဲ့ ဆမ္က ေျခဖ်ားေထာက္ လက္ေျမွာက္ျပီး အသည့္းပံုဗူးၾကီးကို ဆတ္ခနဲ မမီမီေအာင္ ဆြဲခ်လိုက္ကာ ေမေမေရ သားသားမီသြားျပီ အားလံုးအျပည့္အ၀ သားစားလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္.လို႕ ေျပာရင္း ေျပးထြက္သြားပါေလေရာ။

အမ်ိဳးေတာ့အမ်ိဳး ၊ ဒါေပမဲ့ ။

လင္မယား၂ေယာက္ေတာပိုင္းကို ကားေမာင္းသြားေနၾကတယ္။ ခရီးမိုင္ အေတာ္ေရာက္တဲ့အထိ စကားတစ္ခြန္းမွ မဆိုၾကပဲ တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ လုပ္လာၾကသတဲ့။ အိမ္ကထြက္ကတည္းက အျငင္းအခုန္တစ္ခုခု ျဖစ္လာၾကျပီး မလြဲသာလို႕သာ ဒီလို ၂ေယာက္အတူတြဲျပီး ထြက္လာၾကတဲ့ပံုပါပဲ။ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ ဆိတ္ျခံ၊ သိုးျခံ၊ ႏြားျခံေတြနား ေရာက္သြားတဲ့အခါ ေယာက္်ားလုပ္သူက ေဟာ..မင္းအမ်ိဳးေတြ နားေတာင္ေရာက္လာျပီလို႕ ေငါ့ေတာ့ေတာ့ ေျပာသတဲ့၊ အဲဒီေတာ့ မိန္းမက ဟုတ္ပါ့..ဟုတ္ပါ့၊ က်ဳပ္အမ်ိဳးေတြပါေတာ္၊ ဒါေပမဲ့ ရွင့္ဘက္က ေတာ္ရတာေတြပါ ေတာ္ တဲ့။

အခ်စ္သည္ အရာရာကို ကန္းေစသည္

တက်က္က်က္ရန္ျဖစ္လို႕ မဆံုးတဲ့ ဇနီးခင္ပြန္း ၂ေယာက္ စကားမ်ားၾကရင္းပဲ မိန္းမက ရွင္က်မကို ရႈးေနလား ရႈးေနလား နဲ႕ ခဏခဏ ေျပာတယ္၊ ကြၽန္မက အရႈးပဲ၊ ရွင္မယူခင္က အဲဒါ မသိဘူးလား လို႕ ေဒါနဲ႕ေမာနဲ႕ ေျပာပစ္လိုက္သတဲ့။ ဒီေတာ့ ေယာက်္ားက အဲဒီတုန္းက ငါက ခ်စ္စိတ္မႊန္ေနတာကိုး၊ မင္းဘာဆိုတာ ဘယ္သိမတံုးကြာ လို႕ ခပ္ျမန္ျမန္ေျပာလိုက္ပါသတဲ့။

ကံေကာင္းသူ

သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္ကြဲေနၾကတာက ျပန္ဆံုေတာ့ တစ္ေယာက္က ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြား တဲ့ေလသံနဲ႕ မင္းသိလား၊ ငါ့မိန္းမ ကေတာ့ နတ္သမီးေလး တစ္ပါး ပါပဲကြာလို႕ ေျပာလိုက္တယ္။ က်န္တဲ့ သူငယ္ခ်င္း က မင္းသိပ္ကံေကာင္းပါလားကြာ၊ ငါ့ အမ်ိဳးသမီးကေတာ့ ခုထိ သက္ရွိထင္ရွားၾကီးပဲ ရွိေသးတာကြ လို႕ ေျပာပါသတဲ့။

ဆုေတာင္းျပည့္သူ

ဆုေတာင္းျပည့္တယ္လို႕ သတင္းေမႊးတဲ့ ေရတြင္းတစ္တြင္းကို ဇနီးေမာင္ႏွံစံုတြဲ ေရာက္လာၾကတယ္။ ပထမဆံုးမိန္းမက ေရတြင္း၀နားသြားကာ ကိုယ္ကို ေရတြင္းဘက္နည္နည္းယိုင္ျပီး အာရံုျပဳ ဆုေတာင္းတယ္၊ ျပီးေတာ့ ေငြအေၾကြေစ့ကို ေရတြင္းထဲ ပစ္လိုက္တယ္။

ေယာက်္ားအလွည့္ကေတာ့ သူ ဆုေတာင္းပိုျပည့္ေအာင္လို႕ဆိုျပီး ေယာက်္ားက ေရတြင္းဘက္ ပိုတိုးတယ္၊ ကိုယ္ကိုလည္း ေရတြင္းဘက္ပိုကိုင္းျပီး အာရံုျပဳတယ္၊ သူဆုေတာင္းျပည့္လိုေဇာေၾကာင့္ ေငြအေၾကြေစ့ေတာင္ မပစ္ရေသးဘူး။ လူက ေရတြင္းထဲ ျပဳတ္က်သြားပါေလေရာ၊ ရုတ္တရက္ မိန္းမပါးစပ္က ထြက္လာတယ္ ဟယ္ ငါ့ဆုေတာင္း တကယ္ျပည့္တယ္ေတာ့ တဲ့။

အာရံုစူးစိုက္နားေထာင္ေစခ်င္ရင္

သင္ေျပာသမွ်စကားကို သင့္ဇနီး အာရံုစူးစိုက္ျပီး တေလးတစား နားေထာင္ေစခ်င္ရင္ သင့္စကားကို အိမ္မက္ထဲမွာပဲေျပာပါ။ေယာက်္ားတစ္ေယာက္ဟာ သူ႕မိန္းမ ၀င္ထိုင္ဖို႕ ကားတံခါးကို ပ်ဴပ်ဴငွာငွာ ဖြင့္ေပးေနတာေတြ႕ရင္ ေသခ်ာတယ္။ အဲဒါ ကားလည္းအသစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ မိန္းမလည္း အသစ္ျဖစ္္လိမ့္မည္။

ခ်င္း ဖလွယ္လိုက္ပါ။ ဒါေပမဲ့ မခ်ဳပ္ေနွာင္မိပါေစနဲ႕…ႏွလုံးသားေတြ ဟာ ဘ၀ရဲ႕ လက္ထဲမွာ သာရွိတယ္…

ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၁၄ ရက္ေန႕မွာ…
ခ်စ္သူအတြက္ ပန္းေလး တစ္ပြင့္ …သူ႕ကိုယ္စား ေပးပို႕ေပးဖို႕ ေတာင္းဆိုလာတဲ့ ညခင္း ရဲ႕ ေမာင္ေလး အတြက္ ဒီပို႕စ္ေလး နဲ႕ သေရာ္ပါတယ္။

အားလံုးကို ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္

မလိမ္ခ်င္ဘဲ လိမ္ရတာပါ။

သစ္ခုတ္သမားတစ္ေယာက္ ျမစ္ကမ္းနံေဘး တြင္ သစ္ခုတ္ေနရင္း ပုဆိန္ျမစ္ထဲ ျပဳတ္က်သြားသျဖင့္ ျမစ္ေစာင့္နတ္ကို ပုဆိန္ျပန္ရေအာင္ ေစာင့္ေရွာက္ပါရန္တိုင္တည္ ေလသည္။ သနား ညွာတာတတ္ ေသာ ျမစ္ေစာင့္နတ္ေပၚလာျပီး ျမစ္အတြင္းမွ ေရႊ ပုဆိန္ တစ္လက္ကို ဆယ္ယူ၍ ဒါမင္းပုဆိန္လား ဟု သစ္ခုတ္သမားကို ေမးရာ သစ္ခုတ္သမားက မဟုတ္ေၾကာင္း ျငင္းဆိုသည္။ ထုိေနာက္ ေငြပုဆိန္၊ ျပရာ သစ္ခုတ္သမားက သူ႕ပုဆိန္မဟုတ္ေၾကာင္းျငင္းျပန္သည္။
ေနာက္ဆံုးတြင္ ေၾကးပုဆိန္ကို ျပေသာအခါမွ သစ္ခုတ္သမားက ဟုတ္မွန္ေၾကာင္းေျပာဆိုသည္။ သစ္ခုတ္သမား၏ ရုိးသားမႈကို သေဘာက်ေသာ ျမစ္ေစာင့္နတ္က ေငြပုဆိန္ ႏွင့္ ေရႊပုဆိန္၊ ေၾကးပုဆိန္ ၃ခုစလံုးကို ေပးလိုက္ေလသည္။
ရက္အေတာ္ၾကာေသာအခါ သစ္ခုတ္သမား ႏွင့္ မိန္းမျဖစ္သူ ျမစ္ကမ္းနံေဘး တြင္ လမ္းေလွ်ာက္လာစဥ္ မိန္းမ ျဖစ္သူ ျမစ္အတြင္း ျပဳတ္က်သြားရာ သစ္ခုတ္သမားက ျမစ္ေစာင့္နတ္ကို ကယ္တင္ပါရန္ တိုင္တည္ျပန္သည္။ ျမစ္ေစာင့္နတ္ ေပၚလာျပီး သစ္ခုတ္သမားအား အိန္ဂ်ယ္လိီနာဂ်ိဳလီကို ျပ၍ ဒါမင္းမိန္းမ လားဟု ေမးရာ သစ္ခုတ္သမားက ဟုတ္ပါတယ္ဟု ျပန္ေျဖသျဖင့္ ျမစ္ေစာင့္နတ္က မင္းအရင္တစ္ခါတုန္းကေတာ့ ရိုးရုိးသားသားေျဖရဲ႕သားနဲ႕ အခု ဘာလို႕ လိမ္ရတာလဲ ဟုေမးသည္။
သစ္ခုတ္သမား က ကြၽန္ေတာ္ အမွန္အတိုင္း ေျပာလို႕ အရင္တစ္ခါလို လုပ္ရင္ မိန္းမသံုးေယာက္ယူေနရမွာေပါ့။

တစ္ေန႕ဆယ္ခါ

တကၠသိုလ္တြင္ ျဖစ္သည္၊ ပါေမာကၡက သင္တန္းပို႕ခ်ေနသည္။
***ၾကက္ဖဟာ ၾကက္မကို တစ္ေန႕ဆယ္ခါ ေခါင္းကို ဆိတ္သည္။***
အိမ္ေထာင္သည္ ေက်ာင္းသူတစ္ေယာက္ ထေမးသည္။
***ကြၽန္မေယာက်္ား ၾကာရေအာင္ အဲဒီစကားကို ျပန္ေျပာ ပါဦးလား ဆရာ***
ပါေမာကၡက ထပ္ေျပာသည္၊ ေစာေစာက ေက်ာင္းသူ၏ ေယာက်္ားက ထေျပာသည္။
***ဆရာ ၊ ၾကက္ဖဟာ ၾကက္မတစ္ေကာင္တည္းကိုပဲ တစ္ေန႕ဆယ္ႀကိမ္ဆိတ္သလား ခင္ဗ်ာ***
***ဟာ တစ္ေကာင္တည္းကို ဘယ္ဟုတ္မလဲ***
***အဲဒါဆို ကြၽန္ေတာ့္ဇနီး ၾကားရေအာင္ အဲဒီစကားကို ထပ္ေျပာပါဦးဆရာ***

သူရဲေကာင္း

လူရြယ္က ဓာတ္ပံုဆရာကို ေျပာသည္။
***ကြၽန္ေတာ့္ကို သူရဲေကာင္းပံုစံျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ေပးပါ***
ဘယ္လိုရုိက္ရ မွာလဲ ဗ်…..
***ဒီစားပြဲေပၚမွာ ၀ီစကီပုလင္းကို တင္ထား၊ ဒီပုလင္းကို ကြၽန္ေတာ္ မၾကည့္ဘဲ မ်က္ႏွာလြဲထားမယ္****

အထင္ေသးမယ္ မၾကံႏွင့္

ဘုရားသခင္ လူသားကို ဖန္ဆင္းစဥ္က ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္းေတြ အခ်င္းခ်င္းအျငင္းအခံု ျဖစ္ပြား စကားမ်ားခဲ့ ၾကေလသည္။
သူတို႕ထဲမွာ ဘယ္သူက ဆရာၾကီး ေဘာစ့္ ျဖစ္သနည္း ေပါ့။
ဦးေႏွာက္က အရင္ စ စကားမ်ားသည္။
”ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္း အားလံုးကို ငါကထိန္းခ်ဳပ္ထားတာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ငါသာလွ်င္ ေဘာ့စ္”
ေျခေထာက္က ျပန္ေခ်ပသည္။
”တစ္ကိုယ္လံုး ဘယ္သြားသြား ဘယ္လာလာ ငါက ပို႕ေဆာင္ေပးတာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါသာလွ်င္ ေဘာ့စ္”
အစာအိမ္က ခုလို အေၾကာင္းျပသည္။
”မွီ၀ဲ စားေသာက္လိုက္သမွ် အစာေရစာေတြကို ေက်ညက္ေအာင္ ငါက ေျခဖ်က္ေပတာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါသာလွ်င္ ေဘာ့စ္”
မ်က္လံုးေတြကလည္း သူ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕သူ။
”ငါတို႕သာ မရွိရင္ လူဆိုတာ ခိုကိုးရာမဲ့ ဒုကၨိတ ဘ၀ေရာက္သြားမွာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႕သာလွ်င္ ေဘာစ့္”
သို႕လွ်င္ ႏွလံုးသား ၊ လက္မ်ား၊ နားရြက္မ်ားႏွင့္ အဆုတ္မ်ားကပါ သူတို႕သာလွ်င္ ဆရာၾကီးျဖစ္ထိုက္သည္ဟု အသီးသီး အေၾကာင္းျပၾက၏။
ေနာက္ဆံုး စအို၀ အလွည့္ ေရာက္သည္။ သူကလည္း ေဘာ့စ္ရာထူးတြင္ ၀င္အေရြးခံသည္။
ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းအားလံုးက စအို၀အား တ၀ါး၀ါး ၀ိုင္းဟားၾကသည္။ စအို၀ မခံမရပ္နိဳင္ ျဖစ္ျပီး သူ႕တာ၀န္၊ သူ႕လုပ္ငန္း သူ
မထမ္းေတာ့ ဘဲ ဆႏၶၨျပ ရပ္ဆိုင္းလိုက္သည္။မၾကာပါ။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ အတြင္းမွာ ဦးေႏွာက္တစ္ခု လံုး အူေၾကာင္က်ားျဖစ္စ ျပဳလာသည္။
ေျခေထာက္ေတြ ေကာင္းေကာင္း ေလွ်ာက္လို႕မရေတာ့။
မခိုင္ခန္႕ ခ်ည့္နဲ႕စ ျပဳလာသည္။ အစာအိမ္ အလုပ္မလုပ္၊ ၀မ္းခ်ဳပ္လာသည္။ မ်က္လံုးေတြ မျမင္မစမ္း ကန္းခ်င္လာသည္။
ေနာက္ဆံုး စအို၀အား အားလံုးက ၀ိုင္းေတာင္ပန္ျပီး ဆရာၾကီး အျဖစ္ ေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္လိုက္ ၾကရေလသည္။
ေဘာ့စ္ ျဖစ္ဖို႕ ဦးေႏွာက္ ေကာင္းဖို႕မလို၊ စအို၀ ၏ေန့စဥ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ဖို႕သာ လိုသည္ ဟူေသာစကား မွန္ကန္ေၾကာင္း ခိုင္လံုဆံုး အေထာက္အထားျဖစ္သတည္း။

လူနဲ႕ နတ္နဲ႕ ဖက္စပ္

လူနဲ႕ နတ္နဲ႕ ဖက္စပ္

ဟို ပံုျပင္ေလးၾကားဘူးလားမသိဘူးေနာ္…ဒီလိုပါ…
တစ္ရက္မွာ နတ္ႏွစ္ပါးက လူေတြအေၾကာင္း ေျပာၾကသတဲ့….။
***လူေတြက တို႕ထက္သာတယ္ကြ။ ဥာဏ္နီ ဥာဏ္နက္သိပ္မ်ားတာ***
***လူပဲကြာ၊ နတ္ထက္ေတာ့ မသာနိဳင္ပါဘူး၊***
***မင္း မယံုရင္ သြားစမ္းၾကည့္ပါလား***ေပါ့။ အဲသလိုေျပာေတာ့ နတ္တစ္ပါးက လူျပည္ ဆင္းလာျပီး ရြာအစြန္းမွာ ေနတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ေတြ႕ျပီး ကိုယ္ထင္ျပသတဲ့။ ျမင္ေစဗ်ား…. ေပါ့ေလ… ။ ဒီေတာ ့လူက…..
***ခင္ဗ်ား ဘယ္သူလဲ***
***နတ္ကြ***
***နတ္ ဟုတ္လား။ ဘာကိစၥရွိလို႕ လာရတာလဲ***
***ငါ မင္းနဲ႕ အလုပ္အတူလုပ္ခ်င္လို႕၊ မင္းဘာလုပ္တတ္သလဲ***
***သစ္ပင္ဆိုက္တတ္တယ္***
***ဒါဆို ငါတို႕ ဖက္စပ္ လုပ္မယ္။ ငါက ေငြေပးမယ္။ မင္းက လုပ္အားစိုက္။ ရတာ တစ္ေယာက္တစ္၀က္***ဆိုျပီး အလုပ္လုပ္ၾကတယ္..။
ဒီေတာ့လူက ***ကဲ တစ္ေယာက္တစ္၀က္ယူမယ္ဆိုရင္ ေျပာ၊ ခင္ဗ်ားက ေျမၾကီးအေပၚပိုင္းယူမလား၊ ေျမေအာက္ပိုင္းယူမလားလို႕ ေမးတယ္..။ ဒီေတာ့နတ္က အဲသလို ခြဲမွာ ဆိုရင္ေတာ့ ေျမအေပၚပိုင္းယူမယ္ေပါ့…။ အဲဒီေတာ့ လူက မုန္လာဥေတြ စိုက္သတဲ့…။အခ်ိန္တန္လို႕ နတ္လည္းေရာက္လာေရာ …အေပၚပိုင္းေတြျဖတ္ေပးျပီး သူကေတာ့ ေျမထဲက ဥေတြေဖာ္ယူသတဲ့။နတ္ အေတာ္ေအာင့္ သြားတာေပါ့…။ ဒီေတာ့ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ျပီး လုပ္ဦးမယ္ဆိုသတဲ့…။
ဒီတစ္ခါေတာ့ နတ္က ငါေျမေအာက္ပိုင္း တစ္လွည့္ယူရ လိမ့္မယ္လို႕ ေရြးခ်ယ္လိုက္တယ္..။ ဒီေတာ့ လူက ပန္းမုန္လာေတြခ်ည္း စိုက္သတဲ့..။ အခ်ိန္တန္ေတာ့ လူက အပြင့္္ေတြခုတ္ယူျပီး နတ္ကို အျမစ္ေတြ ေပးလိုက္သတဲ့။ ဒါ လူေတြရဲ႕ အတၱကို သေရာ္ထားတဲ့ပံုျပင္ေလးပါ..။ ညခင္း နဲ႕လမင္းမွာ…ဘယ္သူက နတ္လဲ ဘယ္သူက လူလဲ…ေျပာျပေပးပါ…….။ သိပ္မျပံဳးနဲ႕ ပါးေရတြန္႕မယ္…ဟီးးး။

ဂြတ္ေမာနင္း

ဟိုး ေရွးေရွးတုုန္းက မဟုတ္ပါဘူး… ၂၀၀၅ခုႏွစ္ အေစာပိုင္း ကာလမွာေပါ့။ လိပ္ႀကီးတစ္ေကာင္ဟာ ေရွးဘုရင္ရဲ႕
နန္းေတာ္ထဲမွာ မေနပါဘူး။ မႏၱေလးက နန္းေတာ္တြင္းထဲမ၀င္ခင္…္က်ံဳးေဘးကေရထဲမွာေနသတဲ့။ လိပ္ႀကီးဟာ
မနက္တိုင္း ၆ နာရီထတယ္။ ၆နာရီထိုးတာနဲ႔က်ံဳးထဲကတက္ျပီး ၇၃ လမ္းမ ႀကီးအတိုင္း တေရြ႕ေရြ႕ နဲ႕လာလိုက္တာ…
လမ္း ၃၀ ေရာက္ေတာ့ မီးပြိဳင့္မွာ မီးနီေနတာနဲ႔ ၾကံဳလိို႔ ရပ္ေစာင့္ရတယ္…။ မီးနီေစာင့္ရင္း ေဘးကိုငဲ့ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ဟဲလို ကိုပက္က်ိ ပါလား….. အညာက ေဆးရိုး….ကိုလိပ္္(စ္) ခင္ဗ်ားဘယ္သြားမလို႕တုန္္း…
ကြၽန္ေတာ္ မိန္းထဲမွာ UFL ျပင္သစ္ သြားတတ္မလို႔ဗ် …ဟာ အေတာ္ပဲဗ်ာ ကြၽန္ေတာ္ ကိုရီးယားဘာသာတတ္မလို႔ပါ….
ခင္ဗ်ားလမ္းၾကံဳလိုက္ခ်င္ရင္ေက်ာေပၚတက္ေလ….။ အခ်င္းခ်င္းေတြပဲ ၅၀၀ ပဲေပးပါ ….လိပ္ႀကီးက
ပက္က်ိကိုေက်ာတင္ျပီီီီီီီီီီး မီးစိမ္းတာနဲ႔ တလွမ္းခ်င္း လာလိုက္တာ ကံဆိုးခ်င္ေတာ့ ၃၅လမ္းမွာ မီးနီ မိ ျပန္သတဲ့။
လမ္းသြားရင္း မီးနီမိတာေလာက္ ကံဆိုးတာမရိွွဘူး….ေေတာက္ ေတာက္ေခါက္သံၾကားလို႔တဲဲ့ ေဘးမွာရပ္ေနတဲ့
ခရုက ေမာ့ၾကည့္တယ္…. အလို လိပ္ေက်ာေပၚမွာ ပက္က်ိပါလား။ ဂြတ္ေမာနင္း…ကိုလိပ္(စ္)…ကိုပက္(စ္)
(လိပ္ႏွင့္ လိပ္ေက်ာေပၚမွ ပက္က်ိကိုပါ တျပိဳင္နက္ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း။) အလို ကိုခရုပါလား ဘယ္တုန္းဗ်..
ကြၽန္ေတာ္လား ဆရာေက်ာ္စြာ၀င္းရဲ႕ L.C.C.I (UK) သင္တန္းကို သြားမလို႔ုဗ် ေၾသာ္….. နီးေတာ့ နီသားပဲ
လမ္းၾကံဳလိုက္ခ်င္ လားလိုက္မယ္ဗ်ာ…ဒါျဖင့္ ၃၀၀ ေတာ့ေပး… ခရုက ေစ်းဆစ္ေတာ့ ၂၀၀ နဲ႔တည့္သြားတယ္။
ခရု လိပ္ေက်ာေပၚေရာက္ ေတာ့ ပက္က်ိဘာလွမ္းေျပာတယ္ထင္တုန္း။ ျမဲျမဲကိုင္ထား ကိုယ့္လူ ဒီလိပ္ကသိပ္ျမန္တာ…။

ခ်ဥ္ေပါင္ကို ကာျပန္

မင္းတုန္းမင္းလက္ထက္ ….သဂၤဇာဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး သည္ တရာဓမၼ ေဟာျပေလတိုင္း ဥပမာ၊စကားပံုျပင္ အတုယူမွတ္သားဖြယ္ရာမ်ား ပါေလ့ရွိသည္။ဖတ္မိသမွ်ေလးကို မွ်ေ၀ ပါရေစ။
ဆရာေတာ္ ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႕၊ မန္က်ည္းေတာေက်ာင္းတြင္ သီးတင္းသံုးေနခိုက္ ျဖစ္ပါသည္။
***အရွင္ဘုရား…၊ တပည့္ေတာ္ေနအိမ္ သို႕ မနက္ျဖန္ အရုဏ္ဆြမ္းဘုဥ္းေပးရန္ ၾကြေတာ္မူပါ ဘုရား….***
၄င္းျမိဳ႕ေန သူဆင္းရဲ တစ္ဦးက ဆြမ္းစားပင့္သည္။ ထို႕ေနာက္ ဆရာေတာ္ႏွင့္ စကားလက္ဆံု က်ေနသည္။
ထိုစဥ္ ျမိဳ႕တြင္းမွ ခ်မ္းသာ ၾကြယ္၀ေသာ ပြဲစားၾကီးတစ္ဦးေရာက္လာသည္။
***အရွင္ဘုရား….။နက္ျဖန္နံနက္ အရုဏ္တတ္အခ်ိန္တြင္ တပည့္ေတာ္ ၏ ေနအိမ္သို႕ ဆြမ္းစား ၾကြေတာ္မူပါဘုရား….***
ဆြမ္းပင့္ခ်င္း ဆိုင္ေနသည္။
ထိုအခါ သဂၤဇာ ဆရာေတာ္ဘုရားက….
***ဆြမ္းပင့္တာခ်င္းျဖင့္ တူေနျပီ…၊ အင္း…ခ်ဥ္ေပါင္ကို ကာျပန္လို႕ ၀က္သားထံ ေျခကန္ရုန္း သြားေရာ့ ကတံုး…. ဆိုတဲ့ ဥပမာလို ျဖစ္ေနေရာ့မလားပဲ….***
ဥပမာေလး အားရွင္းလင္း ေဟာၾကားေပပါရန္ ေလွ်ာက္ထားေတာ့…။
***ဟို……ေရွးက ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးတစ္ပါး ရွိတယ္။ ဘုန္ေတာ္ၾကီးကို ၾကည္ညိဳတဲ့ ဒကာသူ
ဆင္းရဲတစ္ဦးက နက္ျဖန္နံနက္ အရုဏ္ဆြမ္းစား ၾကြပါလို႕ စာလႊာနဲ႕ ပင့္တယ္***
ဒီလိုနဲ႕ …ဥစၥာဓန ျပည့္စံုတဲ့ ဒကာ တစ္ဦးက တစ္ဖန္ အရုဏ္ ဆြမ္းစားၾကြပါရန္… စာလႊာနဲ႕ ပင့္ျပန္တယ္။
ေက်ာင္းထိုင္ဘုန္းၾကီးက ႏွစ္ခုစလံုး လက္ခံလိုက္တယ္။ ညဘက္က်ေတာ့ စဥ္းစား တယ္။ ပထမ ပင့္တဲ့
ဒကာက ဆင္းရဲတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ကလြဲ လို႕ ၀က္၊အမဲ၊ သားငါးခ်က္ ႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ဒုတိယ ပင့္တဲ့
ဒကာကေတာ့ ခ်မ္းသာတယ္။ ဒီေတာ့ ဟင္းမ်ိဳးစံု လိမ့္မယ္။ ငါ….ဘယ္လိုၾကံရမလဲ လို႕ စဥ္းစားသတဲ့….။
စားခ်င္ေဇာ ေလာဘေၾကာင့္ ေနာက္ပင့္သူေနာက္ လိုက္ျပန္လည္း မသင့္ေလွ်ာ္။ ပထမ ပင့္သူေနာက္
လိုက္ၾကြျပန္ရင္လည္း ခ်ဥ္ေပါင္နဲ႕ ၾကံဳရေတာ့မွာ ပဲလို႕ စဥ္းစားရင္း က်ိန္းစက္ေတာ္မူတယ္…။
နံနက္အရုဏ္တတ္ခ်ိန္က်ေတာ့ ဒကာႏွစ္ဦးဟာ…တစ္ျပိဳင္နက္တည္း ေရာက္လာတယ္။ ဆြမ္းစားၾကြဖို႕
အခ်ိန္တန္ေၾကာင္း ပင့္ေလွ်ာက္တယ္…။
ဒကာတို႕ ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ သဒၵါၾကည္ညိဳစိတ္နဲ႕ဖိတ္ၾကတယ္။ပထမ ဒကာထံလိုက္ရင္ ဒုတိယဒကာ
စိတ္မေကာင္းျဖစ္မယ္။ဒီေတာ့…ဒီလိုလုပ္….
***ငါ့ ဘယ္ညာႏွစ္ဖက္ကို တစ္ဖက္စီဆြဲၾက၊ ပါတဲ့သူေနာက္ ငါလိုက္မယ္လို႕ ေျပာေတာ့ ဒကာ ႏွစ္ဦးလည္း
လက္တစ္ဖက္စီထ ဆြဲၾကတယ္..။***
အဲဒီအခါမွာ ဘုန္းၾကီးကိုယ္တိုင္က ဒုတိယလူေနာက္လိုက္ခ်င္ေတာ့ ပထမလူဘက္ မပါေအာင္ ေျခကန္ျပီး
ရုန္းသတဲ့…။
ပထမလူ လဲ ဘုန္းၾကီးမေနာကို သေဘာေပါက္ျပီး ကဲ….ဒီေလာက္ေတာင္ျဖစ္လွတာ ဆိုျပီး အားတင္းဆြဲရာ
က ရုတ္တရက္ လႊတ္ခ်လိုက္တယ္။ အရွိန္နဲ႕ဆိုေတာ့ ဘုန္းၾကီးေကာ၊ ဒုတိယ ပင့္တဲ့ ဒကာေရာ အားလြန္ျပီး
လဲ ျပိဳကုန္ေရာ….
***အဲဒီအခါမွာ ဆင္းရဲတဲ့ ပထမပင့္သူ ဒကာက အားရ၀မ္းသာနဲ႕ သီခ်င္းေလးဆိုျပီး က ေရာတဲ့…။***
***ခ်ဥ္ေပါင္ကို ကာျပန္၊ ၀က္သားထံ ေျခကန္ရုန္း၊ သြားေရာ့ ကတံုး…***
အဲသလို….အားရပါးရ ဆို သတဲ့။
အခုလဲ ဒီလိုဘဲ ဒကာႏွစ္ဦးဆံုျပန္ျပီ။ ေနာက္လူထံ လိုက္ရင္ ျဖင့္ ၀က္သားဘက္ ပါရာက်ေတာ့မယ္။
သည္းခံေပေတာ့ ဒကာ…။
ဆင္းဆင္းရဲရဲ နဲ႕ လွွဴရတဲ့အထဲ ဆရာေတာ္နဲ႕ လြဲရေလျခင္းလို႕ ၀မ္းနည္းစရာ ျဖစ္ေပေတာ့မယ္။
၀ိနည္းေတာ္အရ လဲ ပင့္ျပီးတဲ့ ဒကာထံ လိုက္ရေပမယ္…ဒကာတို႕…။လို႕ ဆို သတဲ့။

ၿပဳံးစီစီ

ဘ၀ကိုခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္းေနရေသာ သရုပ္ေဆာင္တစ္ဦးသည္ အလုပ္လိုက္ရွာရင္းျဖင့္
တိရိစၦာန္ဥယ်ာဥ္ တစ္ခုအတြင္း ေရာက္လာသည္။ဥယ်ာဥ္ မန္ေနဂ်ာက ေျပာသည္။လူေတြ
စိတ္အ၀င္စားဆံုး တိရိစၦာန္ေတြထဲက ေဂၚရီလာ ေမ်ာက္၀ံတစ္ေကာင္ ေသသြားတာမၾကာ
ေသးဘူး ကြ။ မင္း ဒီေမ်ာက္အေရခြံ ၀တ္စံုကို ၀တ္ျပီး သူ႕ဟန္ေဆာင္ေပးရင္ ငါတစ္ရက္ကို
ေဒၚလာ ၃၀၀ ေပးမယ္…။သရုပ္ေဆာင္က သေဘာတူလိုက္ျပီးေနာက္…မိနစ္ အနည္းငယ္
အတြင္းလာၾကည့္သူ ဧည့္သည္ေတြ ကို စိတ္ရႊင္လန္းေစ ေသာ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္ အျဖစ္
ေလွာင့္ခ်ိဳင့္ထဲ ေရာက္ သြားသည္။သို႕ေသာ္လည္း သိပ္မၾကာမီမွာပင္ ဧည့္သည္မ်ားက
သူ႕အေပၚ ျငီးေငြ႕သြားၾကျပီး ကပ္လ်က္ေလွာင္အိမ္မွ ျခေသၤ့ ဆီ ေရႊ႕သြားၾကတယ္…။
ရထားေသာ အလုပ္သစ္ျပဳတ္မသြားေစရန္ အႏၱရာယ္ကို ထည့္မတြက္ေတာ့ဘဲ…နံရံကို
ေက်ာ္တက္ျပီး ျခေသၤ့မမီနိဳင္ေသာ အျမင့္မွ တန္းကိုခိုေနလိုက္သည္။ သူ့့လုပ္ရပ္က
တစ္ဖက္ေလွာင္ အိမ္မွ ျခေသၤ့ကို စိတ္ဆိုးေအာင္ဆြ သလိုျဖစ္ေသာ္ေနသည္။ လာၾကည့္
သူမ်ားလည္း သေဘာက်ၾကသည္။ သရုပ္ေဆာင္က ထိုစတန္႕ကို ေန႕တိုင္း လုပ္ျပရာ
လာၾကည့္သူပရိသတ္တို႕မ်ား လာသည္။ သူ႕မန္ေနဂ်ာက ေန႕တြက္ခကို ၅၀၀ ထိတိုး ေပးသည္။
သို႕ျဖင့္ တစ္ရက္တြင္သရုပ္ေဆာင္သည္ လက္ဆုပ္ထားရာမွ ျပဳတ္၍ ျခေသၤေျခရင္း သို႕က် သည္။
သူထအေျပးတြင္ ျခေသၤ့က ေလွာင္အိမ္ကို ပတ္ခ်ာလည္ လွည့္လိုက္ေလသည္။ ေနာက္္
ဆုံး သူငယ္သံပါေအာင္ေအာ္သည္။ကယ္ၾကပါ၊ ကယ္ၾကပါ..။ထိုတြင္ ျခေသၤက သူ႕ကို
ခုန္အုပ္လိုက္ျပီး ေျပာသည္။
တိတ္ တိတ္ ေန ငတုံးရဲ့ ..ငါတုိ့ ႏွစ္ေကာင္ အလုပ္ျပဳတ္သြားမယ္္.. တဲ့။

ျမန္လြန္းအား ၾကီးလို႕

တစ္ေန႕တြင္ ပက္က်ိတစ္ေကာင္သည္ လမ္းသြားရင္း အမွတ္တမဲ႕ ျဖင္႕ လမ္းျဖတ္ကူးရာ ယင္းပက္က်ိအား လိပ္တစ္ေကာင္မွ ေက်ာလယ္အား ျဖတ္နင္းသြား၏။

လိပ္၏ တက္နင္းျခင္းကိုခံရေသာ ပက္က်ိသည္ေေနရာတြင္ပင္သတိလစ ္ လ်က္ေမ႕ေျမာသြားေလ၏။

ယင္းပက္က်ိအား နီးစပ္ရာေဆးရံုသို အခ်ိန္မိီပို႕ေဆာင္ေပးရာ ပက္က်ိမွာ အသက္မေသပဲ

ျပန္ေကာင္းလာ၏။

ဤ တြင္ဒဏ္ရာရေသာပက္က်ိအား ဆရာ၀န္မွေမးရာ

ဆရာ၀န္။ ။" ကဲ ျဖစ္ပံုကို အစကေနေျပာပါဦး။ဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလဲ။"

ဤတြင္ ဒဏ္ရာရေသာပက္က်ိမွျပန္ေျပာပံုမွာ

ပက္က်ိ။ ။"အမေလး မေျပာပါနဲ႔ေတာ႔ ဆရာရယ္အျဖစ္အပ်က္က ျမန္လြန္းအား ၾကီးလို႕ ကြၽန္ေတာ္ ဘာကိုမွ မမွတ္မိေတာ႕ပါဘူး"

ဟုျပန္ေျပာလိုက္ေလသည္။