အေမြေပးပါ...

ဓမၼရံသီမဂၢဇင္း အမွတ္စဥ္ ၁၅၀ တြင္ ဆရာေမာင္ေအးႏွစ္ (ပညာေရး)၏ အေမြေပးပါ ဟူေသာ ေဆာင္းပါးအေဟာင္းေလးကို အမွတ္မထင္ဖတ္မိလိုက္ရတဲ့အခါ...ဒီပိုစ့္ေလးျဖစ္ေပၚလာပါတယ္။

ဒီေဆာင္းပါးေလးမွာ...ဘာသာျခား မိဘမ်ားသည္ သူတို႕၏ ရင္ေသြးငယ္မ်ားကို ဘာသာတရား  အေၾကာင္းကို ႏွံႏွံစပ္စပ္ မဟုတ္ေစကာမူ ေမးလာသူတို႕ ေက်နပ္ေအာင္ ျပန္လည္ေျဖဆိုနိုင္ေအာင္ သင္ထားေပးၾကတယ္။ သူတိုကေလးေတြကလည္း ေျဖဆိုနိုင္ၾကေၾကာင္း၊

ကြၽနု္ပ္တို႕ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သားသမီးတို႕မွာ အမ်ားစုက ဘာသာေရးကို နားလည္သေယာင္ႏွင့္ ဟုတ္တိပတ္တိနားမလည္ၾကေၾကာင္း၊ လံုးလည္ခ်ာလည္ျဖစ္ေနေၾကာင္း ထို႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ သားသမီးမ်ားကို စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ဘုရားရွိခိုးပံုကအစ ဘာသာတရားအေၾကာင္းကို အေလးအနက္ သက္၀င္ယံုၾကည္လာေအာင္ ေန႕စဥ္ အခ်ိန္ရသေလာက္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးသင့္ေၾကာင္း ဟူ၍ျဖစ္ပါသည္။ဆရာေမာင္ေအးႏွစ္ (ပညာေရး) ၾကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသာ အျဖစ္ မ်ားကိုေရးသားထားပါတယ္။

ဒီေဆာင္းပါးကိုဖတ္ရတဲ့အခါ..သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးေျပာျပတာေတြကိုျပန္ သတိရမိတယ္။ ဘာသာျခားတစ္ဦးနဲ႕ တခန္းထဲေနထိုင္တဲ့အခါ ကိုးကြယ္တဲ့ဘာသာရပ္ေတြနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ ယံုၾကည္မႈကို ေဆြးေႏြး ေမးျမန္းပါသတဲ့။ သူသည္ ဗုဒၶဘာသာနဲ႕ပတ္သက္လို႕ ေသခ်ာျပည့္စံုစြာရွင္းမျပနိုင္ခဲ့ေၾကာင္း၊ အခုဆိုရင္ေတာ့ အင္တာနက္ေပၚမွာ ဘာသာေရးနဲ႕ပတ္သက္တဲ့ ဘေလာ့ေလးေတြ ဆိုဒ္ေတြ ေပၚေပါက္လာတဲ့အတြက္ ျပန္လည္ေလ့လာ ရွင္းျပနိုင္ေအာင္ သူက်ိဳးစားေနရတဲ့အေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ဦး အေနျဖင့္ အနည္းဆံုး သရဏဂံု၊ အဓိပၸါယ္ ၾသကာသကန္ေတာ့ခန္းပါ အပါယ္ေလးပါး၊ ကပ္သံုးပါး၊ ရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး၊ ရန္သူမ်ိဳးငါးပါး စသည္တို႕၏ အဓိပၸါယ္ႏွင့္ ငါးပါးသီလ အဓိပၸါယ္တို႕ကို သိထားသင့္ပါသည္။ ထိုမွ တစ္ဆင့္ ဘုရားျဖစ္ေတာ္စဥ္ ပဋိသေႏၶေနေသာ ေန႕၊လ၊ ခုႏွစ္ ေမြးဖြား ရာ ေဒသ၊ ပရိနိဗၺာန္စံေသာ ေဒသ ခုႏွစ္၊လ ၊ရက္တို႕ကို သိထားသင့္ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ဗုဒၶ၏ အႏွစ္ခ်ဳပ္ ၾသ၀ါဒျဖစ္ေသာ မေကာင္းမႈေရွာင္၊ ေကာင္းမႈေဆာင္၊ ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား ဆိုသည္ကိုလည္း သိထားသင့္ပါသည္။ တဖက္သား သေဘာေပါက္သည္ အထိေျပာျပနိုင္ရပါမည္။ သို႕မွ သာ မိမိတို႕ ကိုးကြယ္သည့္ ဘုရား ၊ ဘာသာသည္ မည္သို႕ဆိုတာကိုေျပာျပရွင္းျပနိုင္ပါမည္။သူမ်ားရွိခိုးလို႕ ရွိခိုးရ ၊ သူမ်ားလွဴလို႕သာ လွဴရ ေၾကာင္းက်ိဳးတရား ကို မသိၾကျဖစ္ေနၾကမည္သာျဖစ္သည္။

ထိုသို႕ေသာ သူမ်ားေယာင္ကို ကိုယ္ေယာင္ အေမာင္ေတာင္မွန္းေျမာက္မွန္းမသိ ဆိုသလိုကိုယ္ ကိုးကြယ္ သည့္ ဘာသာ၏ အႏွစ္သာရကို မသိ၊ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ယံုၾကည္မႈဆိုတာ မရွိ၊ ျဖစ္ေနေတာ့မည္သာျဖစ္သည္။ ဒီလို အျဖစ္မ်ိဳးေတြ မရွိေအာင္ ကေလးငယ္မ်ားအား မိဘမ်ား ဆရာသမားမ်ား သာသနာ၀န္ထမ္းရဟန္းေတာ္မ်ားမွ အခ်ိဳ႕ေသာ ျမိဳ႕ရြာတို႕၌ ယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းမ်ား၊ ဗုဒၶအဘိဓမၼာ သင္တန္းမ်ားကို သင္ၾကားပို႕ခ် ေပးေနသည္ကိုေတြ႕ရသည္မွာ ၾကည္ႏႈးစရာေကာင္းပါသည္။ ထိုသင္တန္းမ်ားသည္ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအတြက္ ဘာသာေရး အသိပညာမ်ား ထြန္းေတာက္ဖို႕ရန္ ေနမင္းၾကီး သဖြယ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။

အမရပူရ၊ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ၾကီး၏ ကေလးအရြယ္၊ လိမၼာႏွင့္ပါမွ၊ၾကီးရင့္က လိမၼာမည္ ဟူေသာ ၾသ၀ါဒသည္ မွန္ကန္လွေပသည္။ထို႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ိဳးဆက္သစ္ကေလးမ်ားအား ဘာသာ၊ သာသနာ  အေမြေပး႕ၾကကုန္ေသာ မိဘ၊ဆရာ၊ ဆရာသမားအေပါင္းတို႕အား  ေက်းဇူးတင္ေသာအားျဖင့္ ဤေဆာင္းပါးျဖင့္ ဂုဏ္ျပဳအပ္ပါသည္။

ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသာနာေတာ္ကို ဘုန္းကံၾကီးမားသူမ်ား မွီခိုခြင့္ရတယ္။

ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသာနာေတာ္ကို ဘုန္းကံရွားပါး သူမ်ား မွီခိုခြင့္မရဘူး။

ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသာနာေတာ္ကို ဘုန္းကံၾကီးမားသူမ်ား ေထာက္ပံ့ခြင့္ရတယ္။

ဘုန္းကံၾကီးမား ျမတ္ဘုရားသာသာနာေတာ္ကို ဘုန္းကံရွားပါးသူမ်ား ေထာက္ပံ့ခြင့္မရဘူး။

(ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ သီတဂူဆရာေတာ္ဘုရား )

ညခင္း 

တရားအစစ္-အမွန္ခ်စ္-ႏွစ္ျခိဳက္က်င့္သံုးနိုင္ပါေစ။

အေဖ

၄ႏွစ္သားတုန္းက ငါ့ေဖေဖၾကီး ဘာမဆိုလုပ္တတ္တယ္။

၅ႏွစ္.......ငါ့ေဖေဖၾကီး မသိတာ ဘာမွ မရွိဘူး။

၆ႏွစ္.......ငါ့အေဖက မင္းအေဖထက္ တတ္တယ္ကြ။

၈ႏွစ္.......တို႕အေဖက အကုန္လံုးေတာ့လည္း အတိအက် မသိဘူး။

၁၀ႏွစ္......အင္း အဲဒါေတာ့ အေဖလည္း ဘယ္သိပါ့မလဲ၊ သူက အသက္သိပ္ၾကီးျပီိဆိုေတာ့ ကေလးတုန္းက အေၾကာင္းေတြ မမွတ္မိနိုင္ေတာ့ဘူး။

၁၄ႏွစ္......အေဖေတာ့ ထည့္ေျပာမေနနဲ႕ ၊သူက ေရွး ရိုးသမားၾကီး။

၂၁ႏွစ္.....အဘ္ိုးၾကီးလား.....ထားပါ။ ေအာက္ေနျပီ။ လံုး၀ေအာက္ေနျပီ။

၂၅ႏွစ္.....အေဖလည္း နည္းနည္းပါးပါးေတာ့ သိတယ္။ မသိလို႕လည္း မျဖစ္ဘူးေလ၊ လူၾကီးပဲဟာ။

၃၀ ႏွစ္....အေဖကို နည္းနည္းပါးပါး ေမးျမန္းၾကည့္ရင္ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ သူက အေတြ႕အၾကံဳအမ်ားၾကီးရွိတယ္။

၃၅ႏွစ္.....အေဖနဲ႕ တိုင္ပင္ျပီးမွ ပဲ ဒီကိစၥအတြက္ ငါတစ္ခုခုလုပ္နိုင္မယ္။

၄၀....အေဖသာဆိုရင္ ဒီကိစၥ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲမသိဘူး၊ အေဖက အေတြ႕အၾကံဳစံုတယ္။ အေျမာ္အျမင္လညး္ရွိတယ္။

၅၀.....ဒီကိစၥ အခုေနသာ အေဖနဲ႕ တိုင္ပင္ခြင့္ရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ေပးရေပးရ ငါေပးပါတယ္။ အေဖ့အရည္အခ်င္းေတြ သူရွိတုန္းက ေကာင္းေကာင္းသတိ မထားခဲ့မိတာ သိပ္ႏွေျမာစရာေကာင္းတယ္။ တကယ္ဆို ငါ့အေဖဆီက အမ်ားၾကီး ရလိုက္ဖို႕ေကာင္းတယ္။

ေဖျမင္(့ ႏွလံုးသားအာဟာရ)စာအုပ္ေလးမွ ဘာသာျပန္ ရသ စာေလးျဖစ္ပါတယ္။အေဖ ဆိုတဲ့ စာေလးကိုဖတ္လိုက္ရေတာ့ မၾကာေသးခင္က ကြယ္လြန္သြားေသာ အဘိုးျဖစ္သူအား သတိရသြားပါတယ္။ ဒီစာထဲကလိုပဲ အဘိုးရွိတုန္း ...သူ႕ရွိက ပညာေတြ အမ်ားႀကီး ရလိုက္ေအာင္ ႀကဳီးစားသင့္တယ္လို႕ ေနာင္တ ရမိတယ္။

ညခင္း

ဘ၀ကို ျပန္လည္ဆန္းစစ္ျခင္း။

လူ႕ဘ၀ကို ျဖတ္သန္းလာခဲ့ၾကရာတြင္ အၾကမ္းအားျဖင့္ အရြယ္သံုးပါးကို ျဖတ္သန္းၾကရသည္။ တစ္နည္းဆိုရေသာ္ ပထမအရြယ္၊ ဒုတိယအရြယ္ ၊ တတိယအရြယ္ တို႕ကိုျဖတ္သန္းခဲ့ၾကရသည္။

ပထမအရြယ္ႏွင့္ ဒုတိယအရြယ္တို႕ ၌ လူ႕ဘ၀တြင္ လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္မႈ၊ အမႈ ကိစၥမ်ားျခင္းသည္ သဘာ၀ျဖစ္၏။ ပညာ၊ ဥစၥာ ရွာေဖြစုေဆာင္းသည့္ ...ဘ၀...ကာလအပိုင္းအျခားလည္းျဖစ္သည္။ မိမိဘ၀ရပ္တည္ဖူလံုေရးအတြက္ စိတ္ေဇာသန္သန္ျဖင့္ ရုန္းကန္ လႈပ္ရွားရေသာ ကာလလည္းျဖစ္သည္။

ၵထိုဘ၀အဆစ္အပိုင္းတြင္ လူသည္ ေအာင္ျမင္မႈရနိုင္သကဲ့သို႕ ဆံုးရႈံးမႈလည္းျဖစ္နိုင္သည္။ လူအမ်ားစုတို႕၏ တစ္သက္တာ ေအာင္ျမင္မႈ၊ ဆံုးရံႈးမႈတို႕ကို အဆံုးအျဖတ္ေပးသည့္ ဘ၀အပိုင္းအျခားလည္းျဖစ္ေလသည္။

တတိယအရြယ္ေရာက္သည့္အခါ ေအာင္ျမင္မႈတို႕လည္း တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ျဖစ္ျပီး၊ မေအာင္ျမင္မႈတို႕လည္း တက္ၾကြသည့္ အရွိန္အဟုန္ေလွ်ာ့ျပီ။ ထိုအခ်ိန္တြင္ မိမိဘ၀ကို ျပန္လည္ရႈေမွ်ာ္သံုးသပ္မႈကိုျပဳမိၾကသည္။ ေဇာေပါင္းမ်ားစြာ ကြာက်သြားသည့္ တတိယအရြယ္သို႕ေရာက္မွသာ မိမိ ဘ၀ ကို ျပန္လည္ဆင္ျခင္ စိတ္၀င္လာေလ့ရွိသည္။

ဘ၀ကို ျပန္လည္ သံုးသပ္ဆင္ျခင္ရာတြင္ ဆင္ျခင္ပံု ဆင္ျခင္နည္း ႏွစ္မ်ိဳး ႏွစ္စားကြဲျပားနိုင္ေလသည္။ အ ခ်ိဳ႕က မိမိဘ၀၏ ေအာင္ျမင္မႈ၊ မေအာင္ျမင္မႈမ်ားကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္သကဲ့သို႕ အခ်ိဳ႕က မိမိဘ၀တြင္ ယခုကာလအထိ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္မ်ားၾကားထဲမွ ပရဟိတ အဘယ္မွ်ပါသည္ကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္သည္လည္းရွိမည္။ လူ႕ေလာက အတြက္ ေျပာစမွတ္ျပဳေလာက္သည့္ေဆာင္ရြက္မႈ အဘယ္မွ်ပါမပါ ဆန္းစစ္ၾကသည္လည္းရွိမည္။

မည္သို႕ပင္ျဖစ္ေစ ျပန္လည္ဆန္းစစ္ျခင္းျဖင့္ လူ႕ဘ၀၏ တန္ဖိုးကို ျပန္လည္ အကဲျဖတ္ၾကပါစို႕။


ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစ...
ညခင္း

အက်ည္းတန္ေသာ ဘဲကေလး

ငယ္ငယ္က ပံုျပင္ေလး တစ္ခု........

ဟင္ဒါဆင္၏....အက်ည္းတန္ေသာ ဘဲကေလး ပံုျပင္ ပါ....။
နို႕အိုးတိုက္မိေသာ အျပစ္ေၾကာင့္ ေၾကာက္အားလန္႕အားႏွင့္ အိမ္မွထြက္ေျပးရေသာ ဘဲကေလး၊ လယ္ေတာထဲ ေရာက္သြားသည္။ ကိုင္းပင္ေတြၾကားထဲ ေရစပ္စပ္မွာ ပုန္းေနစဥ္ အမဲလိုက္ ေခြးၾကီးႏွင့္ ေတြ႕ရသည္။ အမဲလိုက္ေခြးၾကီးက သူကိုျမင္ေတာ့ ပါးစပ္ၾကီးကို ျဖဲျပျပီး ကိုက္မစားပဲ ထြက္သြားသည္။ ဘဲကေလးမွာ အလြန္ေၾကာက္ရြံ႕ျပီးစိတ္ဓာတ္အက်ၾကီး က်ေနခ်ိန္ျဖစ္ ၍ သူ႕ကို မကိုက္ဘဲ ထြက္သြားေသာ ေခြးၾကီးကို ျမင္ေသာ အခါ.........

ငါ့ႏွယ္ အက်ည္းတန္လြန္းလို႕ ေခြးၾကီးကေတာင္ မစားခ်င္ဘူး ဟု သူ႕ကိုယ္သူ ေတြးမိသည္။

ဒီပံုျပင္ေလးကိုဘာလို႕ႏွစ္သက္မိလည္းဆိုရင္...လူရယ္လို႕ျဖစ္လာကတည္းက...ေငြဇြန္းကိုက္ခါ ေရႊလင္ပန္းႏွင့္ အခ်င္းေဆး၊ ပန္းေမြ႕ရာ ေရႊေကာ္ေဇာ အဆင္သင့္ခင္းေပးမဲ့ဘ၀မ်ိဳးမဟုတ္ခဲ့ဘူးေလ။ ကိုယ္လမ္းကို ထြင္ ကစဥ့္ကရဲ အိုးနင္းခြက္နင္း ၀င္ေရာက္လာရင္း၊ စိတ္ဓာတ္က်စရာမ်ားၾကံဳေတြ႕လာရပါတယ္။ထိုအခါတိုင္း ပံုျပင္ထဲ က ဘဲေလးကို သြားသတိရမိလို႕ပါပဲ။

ညခင္း ဆားခ်က္ျပီ...ေရးစရာ က လက္ကုန္ေနျပီေလ။ ဟီးးးးဟိ


ညခင္း

ပန္းရန္သံုးေယာက္ အေၾကာင္း ႏွင့္ လူ ၅မ်ိဳး။

ကေလးအရြယ္မွာေတာ့ ကစားတာပဲ သိသေပါ့။ အရြယ္ေရာက္လာရင္ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတယ္မဟုတ္ပါလား။ အလုပ္လုပ္တယ္ဆိုတာ လူလားေျမာက္ေၾကာင္းျပတဲ့ အထင္ရွားဆံုးသေကၤတ ဆိုတဲ့စကားကိုလည္း မွတ္သားရဖူးပါတယ္။
အလုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ မွတ္သားထားဖူးတာေလးမ်ား ကို ျပန္ေျပာျပပါရေစ....

ပန္းရန္သံုးေယာက္ အေၾကာင္း.............

ပထမ ပန္းရန္ကိုေမးသည္။ ဘာလုပ္ေနသလဲ ပန္းရန္က ေမာ့၍မွ်ပင္မၾကည့္ပဲ က်ဳပ္ အုတ္စီေနတာ ဟူ၍ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ေျဖ၏။

ဒုတိယ ပန္းရန္ကမူ အနည္းငယ္ အေလးထားေသာ ပံုစံမ်ိဳးျဖင့္ နံရံတစ္ခု လုပ္ေနတယ္ ဟူ၍ ေျဖသည္။

တတိယ ပန္းရန္ကမူ ဂုဏ္ယူ၀င့္ၾကြားေသာ ေလသံျဖင့္ စိတ္အားထက္သန္စြာ ေျဖသည္။ က်ဳပ္က ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ၾကီး တည္ေနတာဗ်..။

အလုပ္လုပ္တာခ်င္းအတူတူ အလုပ္၏ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို တိတိပပ ေျပာနိုင္သူသည္သာလွ်င္ သူတစ္ပါးထက္ထူး၏။ အလုပ္ခ်င္း အတူတူ ေစတနာထားတာခ်င္းကြာ၍ ရည္ရြယ္ခ်က္ျခင္း ကြာ၍ တန္ဖိုးျခင္း လည္းကြာသည္။

ေလာကတြင္ လူ ၅မ်ိဳးရွိသည္။ ယင္းတို႕မွာ-
၁။ အလုပ္ေရွာင္သူ။ ။ ထိုသူသည္ အထက္လူၾကီးမ်ား မသိေအာင္ အလုပ္ခိုကပ္ေနသူျဖစ္သည္။

၂။အလုပ္ အ သူ ။ ။ ထိုသူသည္ မိမိတကယ္နားမလည္ေသာ္လည္း နားလည္သကဲ့သို႕ ဟန္ေဆာင္လုပ္ကိုင္ေနသူ ျဖစ္သည္။

၃။ အလုပ္ ပ်င္းသူ ။ ။ ထိုသူသည္ အလုပ္လုပ္ရန္ပ်င္းရိေသာေၾကာင့္ ဆင္ေျခအမ်ိုဳးမ်ိဳးေပး ေနသူျဖစ္သည္။

၄။ အလုပ္လိမ္သူ။ ။ ထိုသူသည္ အလုပ္ ဆယ္ျပားတန္လုပ္၍ တက်ပ္တန္ အခေတာင္းတတ္ေသာ လူမ်ိဳးျဖစ္သည္။

၅။ အလုပ္အားမကိုးသူူ။ ။ ထိုသူသည္ မိမိကိုယ္ကို မိမိအားမကိုးပဲ သူတစ္ပါး၏ ႏွားေခါင္းႏွင့္အသက္ရွဴေသာ လူမ်ိဳးျဖစ္သည္။

အဆိုပါ ေရွာင္သူ ၊ အသူ၊ ပ်င္းသူ ၊ လိမ္သူ၊ အားမကိုးသူမ်ား၏ အၾကားမွ----တာ၀န္ဟူသမွ်ကို ထမ္းရြက္ျခင္းအလုပ္ကို မခုိမကပ္လုပ္ကိုင္ျခင္း မိမိအလုပ္ လုပ္သမွ်ႏွင့္ ထိုက္တန္ေသာ အဖိုးအခကို သာ ေတာင္းျခင္း၊ စိတ္ပ်က္ျခင္းမ်ားကို တိုက္ခိုက္၍ စိတ္ေပ်ာ္ျခင္းမ်ားကို လက္ခံျခင္းစေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ျပည့္စံုသည့္ အလုပ္သမားေကာင္းျဖစ္ဖို႕ၾကိဳစားၾကပါစို႕လို႕......

ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္...
ညခင္း

သံုးေကာင္ျဖစ္သြားမယ္။

အင္း၀ေခတ္ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ၾကီးသည္ ေခြးမ်ားကို အစာေကြၽးေနရင္းက ၾကီးေသာေခြးက ငယ္ေသာ ေခြးကို အႏိုင္က်င့္ျပီးကိုက္ေသာအခါ တဟဲ့ဟဲ့ျဖင့္ ေမာင္းေနရ၏။ တစ္ခ်ိဳ႕ေခြးၾကီးမ်ားကား ဘယ္ေလာက္ပင္ေမာင္း ေမာင္း မရ၊ ပို၍သာ ဆိုးလာ၏။ ထိုအခါ ဆရာေတာ္ၾကီးသည္ စိတ္တိုသြား သျဖင့္ ေတာင္ေ၀ွးကို ကိုင္ေျမွာက္လိုက္ရင္း ...

...တယ္........ဒီေခြးေတြ ရိုက္လိုက္ရ ငါပါ သံုးေကာင္ျဖစ္သြားေရာ မယ္......ဟု ညည္းတြားရွာေလသည္။

ယခုလည္း ဆုတ္ကပ္ေခတ္ၾကီးတြင္ မေကာင္းေသာ သူမ်ားကသာ မ်ားမ်ားလာေသာအခါ အနည္းစုျဖစ္ေသာ လူေကာင္းမ်ားက မထူးပါဘူးကြား၊ သူမ်ားမိုးခါးေရေသာက္ ကိုယ္လည္းေသာက္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္ဆိုျပီး မေကာင္းတာကို လုပ္မိၾကသူကမ်ား၏။ ထိုသူမ်ိဳးကား မိမိကုိယ္ကို သံုးေကာင္ျဖစ္ေစသူမ်ားသာ ျဖစ္၏။


ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္...
ညခင္း

တကယ္ျဖစ္ရပ္မွ တိုင္တန္းနစ္ သေဘၤာႀကီး

တကယ္ျဖစ္ရပ္မွ တိုင္တန္နစ္ သေဘၤာ

၁။ သေဘာၤမွာ ၿဗိတိသွ်သေဘၤာ။
သေဘၤာလိုင္းမွာၾကယ္ျဖဴလိုင္း၊ထိုၾကယ္ျဖဴလိုင္းတြင္ ရွယ္ယာအမ်ားဆံုးထည့္၀င္သည့္ ပိုင္ရွင္မွာ အေမရိကန္သူေဌး ေဂ်ပီေမာ္ဂန္။
၂။ မည္သည့္အခါမွ် မနစ္ျမဳပ္နိုင္ေအာင္တည္ေဆာက္ထားသည္။
၃။ တစ္နာရီတြင္ ေရမိုင္ ၂၃မိုင္မွ ၂၅မိုင္ အျမန္ႏွဳန္းသြားနိုင္သည္။
၄။ သေဘာၤအရွည္ ၈၈၂ေပ။
၅။ အသက္ကယ္ေလွ ၂၀ပါသည္။
၆။ ျမင္းေကာင္ေရ ၅၀ ၀၀၀အား။
၇။ ေရခဲတံုးၾကီးႏွင့္ တိုက္ျပီး နစ္ျမဳပ္သည္။
၈။ လူ ၁၅၂၂ ေသသည္။
၉။ ဧျပီလ ၏ တစ္ညတြင္ ျဖစ္ပြားသည္။
၁၀။ ပင္လယ္ျပင္သည္ ျငိမ္သက္ေနသည္။
၁၁။ အရိွန္အႏွဳန္း အျမင့္ဆံုး ခုတ္ေမာင္းေနသည္။
၁၂။ ေျမာက္အတၱလန္တိတ္ သမုဒၵရာအေက်ာ္ နယူးေဖာင္းလန္ ကမ္းေျခအနီးတြင္ျဖစ္ပြားသည္။
၁၃။ ပန္ကာ သံုးလံုးတပ္သေဘၤာ။
၁၄။ သေဘၤာတြင္ ေရလံုခန္း ၁၅ခန္းပါသည္။

ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ တိုက္ဆိုင္မႈမ်ားသည္ အလြန္ပင္အံ့ၾသစရာေကာင္းလွပါသည္။ ၀တၱဳထြက္ျပီး ၁၄ႏွစ္အၾကာတြင္ တကယ့္ျဖစ္ရပ္ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ စာေရးဆရာ ေမာ္ဂန္ေရာဘတ္ဆင္သည္ ၾကိဳတင္ အၾကားအျမင္ရ ထားသည့္သေဘာျဖစ္သည္။

ကမၻာေက်ာ္ လကၡဏာဆရာၾကီး ကိုင္ရိုက လည္း တိုက္တန္းနစ္ သေဘာၤႏွင့္ပတ္သက္၍ ၾကိဳတင္ ေဟာကိန္းထုတ္ဖူးသည္။ သူက အဂၤလိပ္သတင္းစာဆရာ ၀ီလ်ံစတက္ ကို ၁၉၁၂ခုႏွစ္ ၊ ဧျပီလ လယ္တြင္ ေရေၾကာင္းခရီးမသြားရန္ ေဟာဖူးသည္။ ၀ီလ်ံစတက္က တိုက္တန္နစ္ သေဘၤာႏွင့္ ခရီးသြားမည္ဟု ထပ္ေျပာေသာအခါ သူက တားမရရင္ေတာ့သြားေပါ့၊ ဒါေပမဲ့ ျပန္လမ္းမရွိဘူးေနာ္ ဟုကား သတိေပးလိုက္သည္ ဆို၏။ ၀ီလ်ံစတက္က အယံုအၾကည္မရွိ ၍ ခရီးသြားခဲ့သည္။ ၁၉၁၂ ခုႏွစ္ ဧျပီလ ၁၄ ရက္တြင္ တိုက္တန္နစ္ သေဘၤာနစ္ရာတြင္ပါ၀င္ျပီး ကြယ္လြန္သြားသည္။

အသံထြက္၊ အတိတ္နိမိတ္ကို ယူတတ္ေသာ ျမန္မာ ဂမၻီရပညာရွင္မ်ားက လည္း တိုက္တန္နစ္ (တိုက္တန္းနစ္) သေဘၤာ၏ ဗ်ဳပၸတ္အမည္ ကိုယ္နွိဳက္ကပင္ တိုက္တာ နဲ႕ တန္းနစ္ တာပဲဟု ဆိုၾကေလရာ....။


ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္...
ညခင္း

၀တၱဳထဲမွ တိုင္တန္းနစ္ သေဘၤာႀကီး

စားေရးဆရာ ဟိန္းလတ္၏ သိပၸံျဖင့္ရွင္းျပ၍မရနိုင္ေသာ ျဖစ္ရပ္ဆန္းမ်ား စာအုပ္မွ ဖတ္မိရသမွ်.... ေျပာျပမယ္ေနာ္....

ယခု ကမၻာေက်ာ္ တိုက္တန္းနစ္ သေဘာၤၾကီးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာျဖစ္ရပ္တစ္ခုပါ..
၁၈၆၂ ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြားေသာ နယူးေယာက္ျမိဳ႕သား ေမာ္ဂန္ေရာဘတ္ဆင္သည္ အရြယ္ေရာက္လာေသာအခါ စာေရးဆရာျဖစ္ လာသည္။ သူသည္ တကူးတက ႀကိဳးစားစရာမလိုဘဲ စာေရးဆရာျဖစ္လာသူျဖစ္၏။ သူ႕အသက္ ၃၆ႏွစ္တြင္ သူ႕မိတ္ေဆြေတြကိုေျပာျပ သည္။ ငါစာေရးမယ္ၾကံလိုက္တိုင္း ငါ့လက္ကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ကိုင္ျပီးေရးေပးေနသလိုပဲ၊ ငါ့ဘာသာငါေတာင္ဘာမွ မသိလိုက္ပဲ အခ်ိန္တန္ရင္ ၀တၱဳတစ္ပုဒ္ျဖစ္သြားတာေတြ႕ရတယ္။နားထဲမွာ အသံေတြၾကား၊အာရံုထဲမွာ ျမင္ကြင္းေတြျမင္လာတာကို လက္ကိုတစ္စံု တစ္ရာက ၀င္စီးျပီးေရးခ်လိုက္တာပဲ။ထိုအာရံုျဖင့္ ၁၈၉၈ တြင္သူ၏ ပထမဆံုး ၀တၱဳ တိုက္တန္သေဘာၤပ်က္ျခင္း (The Wreck of the Titan) စာအုပ္ထြက္လာသည္။ဇာတ္လမ္းမွာ တန္ခ်ိန္ ၇၀,၀၀၀ ရွိေသာကမၻာေပၚတြင္ အလံုျခံဳ စိတ္အခ်ရဆံုး ပင္လယ္ကူးသေဘာၤၾကီး ျဖစ္ေသာ တိုက္တန္ သေဘာၤၾကီးသည္ သူ၏ ပထမဆံုးခရီးတြင္ပင္ ေရခဲတံုးၾကီးအား တိုက္မိျပီးနစ္ျမဳပ္သြားပံုဇာတ္လမ္းျဖစ္၏။ သေဘာၤၾကီးတြင္ အသက္ကယ္ေလွ(၂၄)စင္းသာပါသျဖင့္လူေပါင္း၂၅၀၀ေရနစ္ေသခဲ့ၾကသည္ဟုလည္း ဇာတ္လမ္းထဲတြင္ေရးထားသည္။ ဒါက ၀တၱဳ တကယ္လည္း သမိုင္းတြင္ တိုက္တန္းနစ္ သေဘာၤၾကီး နစ္ျမဳပ္ခဲ့ပါသည္။ ၀တၱဳႏွင့္ တကယ္ျဖစ္ရပ္ကို ဇယားျဖင့္ ႏွိဳင္းယွဥ္ၾကည့္လ်င္ ပို၍စိတ္၀င္စားစရာေကာင္း၏။

၀တၱဳထဲမွ တိုင္တန္း နစ္သေဘာၤာ
၁။ သေဘာၤက ျဗိတိသွ်သေဘာၤာ၊ သို႕ေသာ္ ပိုင္ဆိုင္သူက အေမရိကန္သူေဌး။
၂။ မည္သည့္အခါမွ် မနစ္ျမဳပ္နိုင္ေသာ သေဘၤာ။
၃။ တစ္နာရီလွ်င္ေရမိုင္ ၂၅မိုင္ အျမန္ႏွဳန္း။
၄။ သေဘာၤအရွည္ ၈၀၀ ေပ။
၅။ အသက္ကယ္ေလွ ၂၄ခုပါသည္။
၆။ ျမင္းေကာင္ေရ ၄၀ ၀၀၀ အား။
၇။ ေရခဲတံုးၾကီးႏွင့္တိုက္ျပီး နစ္ျမဳပ္သည္။
၈။ လူ ၁၅၀၀ ေက်ာ္ေသသည္။
၉။ ဧျပီ ၁ရက္၏ တစ္ညတြင္ျဖစ္ပြားသည္။
၁၀။ ပင္လယ္ျပင္သည္ ျငိမ္သက္ေနသည္။
၁၁။ အရွိန္ႏႈန္း အျမင့္ဆံုး ခုတ္ေမာင္းေနသည္။
၁၂။ ေျမာက္အတၱလန္တိတ္ သမုဒၵရာအေက်ာ္
နယူးေဖာင္းလန္း ကမ္းေျခအနီးတြင္ ျဖစ္ပြားသည္။
၁၃။ ပန္ကာ သံုးလံုးတပ္သေဘာၤ။
၁၄။ သေဘာၤ ေရလံုခန္း ၁၅ခန္းပါသည္။

တကယ္ျဖစ္ရပ္မွ တိုင္တန္းနစ္ သေဘၤာ အေၾကာင္း
............................ဆက္ရန္ရွိ


ခ်စ္ခင္ေလးစားလွ်က္...
ညခင္း

ႏွစ္သက္မိတဲ့ကဗ်ာေလးမ်ားႏွင့္ အျမင္

ႏွစ္သက္မိတဲ့ကဗ်ာေလးမ်ားႏွင့္ အျမင္

က်မ…ပထမဆံုးကဗ်ာေလးမ်ားႏွင့္ စတင္ထိေတြ႕ခဲ့သည္မွာ အမွတ္တရအားျဖင့္ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္ေႏြဦးရာသီမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ထိုစဥ္က ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ျဖစ္လို႕ စာေပမ်ိဳးစံု၊ မဂၢဇင္းမ်ိဳးစံု စာေရးစရာမ်ိဳး စံုဖတ္ရႈခဲ့ရာ မထင္မွတ္ဘဲ ကဗ်ာေလးမ်ားကို စြဲျငိသြားခဲ့မိပါတယ္။ ကဗ်ာလဲ ေရးတတ္ခ်င္ခဲ့မိပါတယ္။ ပထမဆံုးကဗ်ာေလးကေတာ့…..

မိုးေပၚမွာ ၾကယ္တစ္လံုး

တိမ္ဖံုးပါလို႕ လမသာ

သာတဲ့အခါသာပါလိမ့္မယ္

နတ္ေဒ၀ါသူဖန္ဆင္း

ဖိုးေရႊလမင္း

ဒီကဗ်ာေလးကေတာ့ ငယ္စဥ္ကတဲက ေမေမရဲ႕ ေရရြတ္သံေလးနဲ႕ ရင္းႏွီးခဲ့ရတာပါ။ ကဗ်ာေလးမွန္း သိခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီေနာက္ ဆရာမင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ သေျပညိဳကဗ်ာေလး….

သူ႕ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ

ငါ့ေခါင္းမွာတဲ့ သေျပညိဳ

တို႕ျပည္မွာ တို႕ေမကမ္းပါတဲ့

သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းရယ္က

လန္းလ်က္ပါကို။

ျမန္မာလည္းဆန္၊ အညာလည္းဆန္သည္။ သေျပညိဳ ေရႊဘိုပန္းဆိုသည့္တင္စားပံုလွ၍ စိတ္ႏွလံုးကို ရႊင္လန္း၀မ္းေျမာက္ေစပါသည္။ ျပီးေတာ့ က်မတို႕ငယ္ငယ္ သူငယ္ႏွပ္စား မူလတန္းေက်ာင္းသား ဘ၀က သံျပိဳင္သီဆိုဘူးခဲ့ၾကတာ॥အားလံုးလည္းသီဆိုဘူးၾကပါတယ္။ သေျပသီးေကာက္ကဗ်ာေလးပါ ဆိုဘူးတာမွ ဟန္ေတြ ပန္ေတြႏွင့္ေပါ့။ သံျပိဳင္သီက်ဴးရတိုင္း အတိုင္းမသိေပ်ာ္ရြင္ခဲ့ရပါတယ္။

၀ါဆို၀ါေခါင္ ေရေတြၾကီးလို႕

သေျပသီးမွည့္ ေကာက္စို႕ကြယ္

ခရာဆူးခ်ံဳ ေတာနက္ထဲက

ေမွ်ာနက္မည္းၾကီးတြယ္တတ္တယ္။

ေမွ်ာနက္ဆိုတာ ခ်ိဳနဲ႕လားကြယ့္

ေျမြနဂါးေတာင္ေၾကာက္ဘူးကြယ္။

တို႕လဲ ေၾကာက္ေပါင္ အတူသြားစို႕

အုန္းလက္ႏြားေလး ထာခဲ့မယ္။

အနက္အဓိပၸါယ္ေလးမွာ ရိုးစင္းလြယ္ကူ၍ရြတ္ဆိုသီဆိုလို႕အင္မတန္ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ေက်းလက္ ေတာရြာသဘာ၀၊ျမန္မာ စရုိက္ဓေလ့ႏွင့္ ကိုက္ညီျပီး ကေလးတို႕ခံစားခ်က္ကိုႏွိဳးေဆာ္နိုင္သည္။

ေနာက္ထပ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ့ဘူးတဲ့ကဗ်ာေလးကေတာ့….

ပ်ဥ္းမငုတ္တို

စစ္ကိုလည္းၾကံဳ၊ ျခ အံု႕လည္းျဖစ္

ဓားထစ္လည္းခံ

ေလျပင္းခိုက္၍ ၊ မငိုက္ဦးေခါင္း

ေႏြသစ္ေလာင္းေသာ္၊

ရြက္ေဟာင္းညွာေၾကြ၊

ရြက္သစ္ေ၀၍

ေလျပည္ထဲတြင္

ငယ္ရုပ္ဆင္သည္

အသင္

ေယာက်ၤားေကာင္းတကား။

ပ်ဥ္းမငုတ္တို႕သည္ စစ္ေဘးစစ္ဒဏ္ကိုလည္းခံခဲ့ရသည္။ လူသားတို႕၏ ဓားျဖင့္ခုတ္ထစ္ျခင္းကိုလည္း ံ ခဲ့ရသည္။ျခစားဒဏ္၊ ရာသီဥတုတို႕၏ေျပာင္လဲတိုက္ခိုက္မႈဒဏ္ကိုလည္းခံခဲ့ရသည္။သို႕တိုင္ေအာင္ အရႈံးမေပးပဲ ေယာက်ၤားေကာင္းပီသစြာျဖင့္ ေႏြသစ္ေလာင္းခ်ိန္တြင္ ရြက္ႏုေ၀နိုင္ခဲ့ေသးသည္။ ေယာက်ၤားေကာင္းေယာက်ၤားျမတ္တို႕၏ ခံနိုင္ရည္သတိၱ ႏွင့္အညံ႕မခံစိတ္ကိုေဖာ္က်ဴးထား ၍အလြန္ႏွစ္ျခိဳက္မိခဲ့တယ္။

ဒီကဗ်ာေလးေတြကို အေပ်ာ္သေဘာဖတ္ျဖစ္ခဲ့ျခင္းမွ ရရွိလာတဲ့ အက်ိဳးေက်းဇူး၊ ကဗ်ာဆရာအေပၚ အျမင္ နဲ႕ခံစားမႈေလးေတြကေတာ့….

ေလာကတြင္ အျဖစ္ရွိသလို အပ်က္ရွိတယ္။ အပ်က္ရွိသလို အျဖစ္ရွိတယ္။ အဲလိုဘဲ အေကာင္းအဆိုး ဒြန္တြဲေနတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ ဖ်က္ဆီးတဲ့လူရွိသလို တည္ေဆာက္တဲ့လူရွိတယ္။ တည္ေဆာက္သူရဲ႕ဆႏၵၥကဘာလဲဆိုေတာ့ ေလာကၾကီးကိုသာယာေစခ်င္တယ္။ ၀ေျပာေစခ်င္တယ္။ ျငိမ္း ခ်မ္းေစခ်င္တယ္။ ဒါေၾကာင့္သာယာ၀ေျပာေအာင္သူတို႕တတ္နိုင္တဲ့ဘက္ကသူ႕တို႕စိတ္ကူးအရ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ၾကပါတယ္။

လယ္သမားေတြက စိုက္က်ပ်ိဳးက် ရိတ္သိမ္းၾကနဲ႕ေလာကၾကီးကို ထမင္းေကြၽးၾကတယ္။

ဗိုင္း၀ါသမားေတြက ေလာကကို ၀တ္ရံုေပးၾကတယ္။

သမားေတြကလည္း ေဆး၀ါးမႏၱရားေတြနဲ႕ေလာကကို ကုစားေစာင္မၾကတယ္။

တရားဓမၼသတ္နားလည္သူေတြကလည္းျငိမ္းခ်မ္းမႈကိုေစာင့္ေရွာက္ၾကတယ္။

အဲဒီလိုေလာကၾကီးရဲ႕ သာယာ၀ေျပာမႈျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြကို လိုလားျပီးၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ ေနသူမ်ားထဲတြင္ ကဗ်ာဆရာမ်ားလည္း တစ္ဦးအပါအ၀င္ျဖစ္ပါတယ္။ကဗ်ာဆရာရဲ႕ေစတနာ ကဘာလဲ ဆိုေတာ့ လူေတြရဲ႕စိတ္ထားကို တစ္ဖက္သတ္ မျဖစ္ေစဘဲ ဟိုဘက္ဒီဘက္မွ်တတဲ့ အလယ္ အလတ္စိတ္ထားမႈမ်ိဳး ျဖစ္ျပီး ေလာကကို သာယာ၀ေျပာ ေအးခ်မ္းစည္ပင္ေအာင္ဖန္တီးမယ့္အင္အား ၾကီးတစ္ခု ျဖစ္လာေအာင္ဖန္တီးခ်င္တာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာမင္းသု၀ဏ္ရဲ႕ ကဗ်ာေလးမ်ားကို ဖတ္ျပီး့ ဒီလိုခံစားခ်က္ေလးမ်ားျဖစ္မိပါတယ္…။

ညခင္း

အျပစ္ မေျပာခ်င္နဲ႕

လူတစ္ေယာက္က ၾကက္တူေရြးကို ၀ယ္ခဲ့ျပီး အိမ္မွာလြတ္လပ္စြာ ေမြးထားလိုက္တယ္။ ဒီၾကက္တူေရြးက အလြန္ယဥ္ပါးတယ္ ဆိုပဲ။

တစ္ေန႕မွာ ၾကက္တူေရြးဟာ မီးလင္းဖိုအထက္နားမွာ နားရင္း သာယာစြာ သီခ်င္းဆိုေနတာေပါ့။ အိမ္မွာေမြးထားတဲ့ ေၾကာင္က ျမင္သြားလို႕ မင္းဘယ္သူလဲ ဘယ္ကလာ သလဲလို႕ေမးလိုက္တယ္။

ၾကက္တူေရြးကလည္း အိမ္ရွင္က ၀ယ္ခဲ့တယ္ လို႕ေျဖတယ္။

မင္းဟာ အေတာ္ အတင့္ရဲ႕တာပဲ။ ဒီ အိမ္ကို အခုမွလည္းေရာက္လာေသးရဲ႕။ ဒီေလာက္ဆူဆူညံညံ သီခ်င္းဆိုရသလား။ ငါဟာ ဒီအိမ္မွာ ေမြးတဲ့ ေၾကာင္ပဲ။ ဒါေတာင္ ငါေအာ္ခြင့္ မရဘူး။ ငါ့ေအာ္သံကို ၾကားရင္ သူတို႕စိတ္ဆိုးျပီး အိမ္က ႏွင္လိုက္မွာ ေသခ်ာတယ ္…လို႕ ေၾကာင္ကေျပာတာေပါ့။

ဒါနဲ႕ ၾကက္တူေရြးက ျပန္ေျပာတယ္။

ဒါ၀မး္နည္းစရာပဲ။ က်ဳပ္အၾကံေပးခ်င္တာက က်ဳပ္လို အသံေကာင္းဖို႕ ခင္ဗ်ား အမ်ားၾကီးၾကိဳးစားရလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ အသံနဲ႕ က်ဳပ္ရဲ႕ အသံဘယ္လိုကြားျခားသလဲ ဆိုတာ သိတယ္ မဟုတ္လား။ ဒီအိမ္ရွင္ မိသားစုက ခင္ဗ်ားရဲ႕အသံကို မၾကားခ်င္ေပမယ့္ က်ဳပ္အသံကို သေဘာက် ၾကတယ္ဗ် တဲ့။

(ကိုယ့္ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္လည္းမသိ၊ သူမ်ား အားသာခ်က္ကိုလည္း မသိတဲ့သူေတြ ရွိတယ္ ဆိုေၾကာင္းျပထားတဲ့ ပံုျပင္ပါ။)

ဒီပံုျပင္ေလးနဲ႕ လမင္းအား ႏွိပ္ကြပ္ပါတယ္။ ၾကပ္ၾကပ္သတိထား ကင္စားပစ္မယ္။

ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္

ဒီေျမေပၚ ေရတစ္စက္ စ ခ်သူဟာ ငါ ျဖစ္တယ္…။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ဒီေနရာမွာ သမုဒၵရာ…. တစ္ခု ျဖစ္လာရင္ေတာ့ ငါ့ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး။

ဒီေတာင္ကမူေလးေပၚ ေက်ာက္ခဲေလး တစ္ခဲကို မီးစြဲေအာင္ စလုပ္သူဟာ ငါျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ဒီေတာင္ကမူေလး မီးေတာင္ၾကီးတစ္ခုျဖစ္လာျပီး ထေပါက္ကြဲရင္…ငါေၾကာင့္ မဟုတ္ဘူး..။

ေဟာ….အေတာင္ပံမဲ့ေနတဲ့ အေဖာ္မဲ့ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ကို အေတာင္ပံေတြ ေပးတာငါျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တစ္ခ်ိန္ ခ်ိန္မွာ ဒီေဒသ ငွက္မဲ့ေဒသ ျဖစ္ျပီး သဘာ၀ ပတ္၀န္းက်င္ ပ်က္စီးသြားရင္ ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္ဘူး။

ေအး….ေႏြသစ္ခက္ကို ရြက္နုတစ္ရြက္ေပးသူဟာလည္း ငါပဲ ျဖစ္တယ္။ အဲဒီရြက္နုတစ္ရြက္ေၾကာင့္ ေျခာက္ေသြ႕ျပီး ေတာျပဳန္းတဲ့ ဒီေနရာမွာ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ စိမ္းလန္း ေ၀ဆာျပီး သာယာတဲ့ ဥယ်ာဥ္ကေလးေတြ ေပၚလာရင္ ေအးျမတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းကေလးေတြ ေပၚလာရင္ ငွက္ကေလးေတြ သီခ်င္းဆိုတိုင္း ပန္းပြင့္ကေလးေတြ …ထ. ကရင္…

ဟုတ္ျပီေနာ္…။ ဟိုတစ္ခ်ိန္က မရဖူးတဲ့ ခ်ိဳျမန္မႈေတြ အခုဒီေနရာမွာ ျပန္ရလာရင္လည္း…..

ငါ့ေၾကာင့္မဟုတ္……

လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ဖို႕

ဘုရားသခင္ လူသားကို ဖန္ဆင္းစဥ္က ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္းေတြ အခ်င္းခ်င္းအျငင္းအခံု ျဖစ္ပြား စကားမ်ားခဲ့ ၾကေလသည္။

သူတို႕ထဲမွာ ဘယ္သူက ဆရာၾကီး ေဘာစ့္ ျဖစ္သနည္း ေပါ့။

ဦးေႏွာက္က အရင္ စ စကားမ်ားသည္။

”ကိုယ္ခႏၶာ အစိတ္အပိုင္း အားလံုးကို ငါကထိန္းခ်ဳပ္ထားတာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ငါသာလွ်င္ ေဘာ့စ္”

ေျခေထာက္က ျပန္ေခ်ပသည္။

”တစ္ကိုယ္လံုး ဘယ္သြားသြား ဘယ္လာလာ ငါက ပို႕ေဆာင္ေပးတာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါသာလွ်င္ ေဘာ့စ္”

အစာအိမ္က ခုလို အေၾကာင္းျပသည္။

”မွီ၀ဲ စားေသာက္လိုက္သမွ် အစာေရစာေတြကို ေက်ညက္ေအာင္ ငါက ေျခဖ်က္ေပတာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါသာလွ်င္ ေဘာ့စ္”

မ်က္လံုးေတြကလည္း သူ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႕သူ။

”ငါတို႕သာ မရွိရင္ လူဆိုတာ ခိုကိုးရာမဲ့ ဒုကၨိတ ဘ၀ေရာက္သြားမွာကြ၊ ဒါေၾကာင့္ ငါတို႕သာလွ်င္ ေဘာစ့္”

သို႕လွ်င္ ႏွလံုးသား ၊ လက္မ်ား၊ နားရြက္မ်ားႏွင့္ အဆုတ္မ်ားကပါ သူတို႕သာလွ်င္ ဆရာၾကီးျဖစ္ထိုက္သည္ဟု အသီးသီး အေၾကာင္းျပၾက၏။

ေနာက္ဆံုး စအို၀ အလွည့္ ေရာက္သည္။ သူကလည္း ေဘာ့စ္ရာထူးတြင္ ၀င္အေရြးခံသည္။

ကိုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုင္းအားလံုးက စအို၀အား တ၀ါး၀ါး ၀ိုင္းဟားၾကသည္။ စအို၀ မခံမရပ္နိဳင္ ျဖစ္ျပီး သူ႕တာ၀န္၊ သူ႕လုပ္ငန္း သူ မထမ္းေတာ့ ဘဲ ဆႏၶၨျပ ရပ္ဆိုင္းလိုက္သည္။

မၾကာပါ။ တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ အတြင္းမွာ ဦးေႏွာက္တစ္ခု လံုး အူေၾကာင္က်ားျဖစ္စ ျပဳလာသည္။ ေျခေထာက္ေတြ ေကာင္းေကာင္း ေလွ်ာက္လို႕မရေတာ့။ မခိုင္ခန္႕ ခ်ည့္နဲ႕စ ျပဳလာသည္။ အစာအိမ္ အလုပ္မလုပ္၊ ၀မ္းခ်ဳပ္လာသည္။ မ်က္လံုးေတြ မျမင္မစမ္း ကန္းခ်င္လာသည္။

ေနာက္ဆံုး စအို၀အား အားလံုးက ၀ိုင္းေတာင္ပန္ျပီး ဆရာၾကီး အျဖစ္ ေရြးေကာက္ တင္ေျမွာက္လိုက္ ၾကရေလသည္။

ေဘာ့စ္ ျဖစ္ဖို႕ ဦးေႏွာက္ ေကာင္းဖို႕မလို၊ စအို၀ ၏ေန့စဥ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္မွန္ကန္ေကာင္းမြန္ဖို႕သာ လိုသည္ ဟူေသာစကား မွန္ကန္ေၾကာင္း ခိုင္လံုဆံုး အေထာက္အထားျဖစ္သတည္း။

ရင္ခုန္သံေရာင္စုံ

တစ္ေန့လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုေတြ့ဖုိ့ ခ်ိန္းထားတာနဲ့ ကြၽန္ေတာ္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ရင္းထုိင္ေစာင့္ေနရင္းလက္ဖက္ရည္ဆုိင္ဖြင့္လုိက္တဲ့ ေကာ္ဖီခါးခါးသီခ်င္းကပ်ံ့လႊင့္ ေနခဲ့တယ္။အဲဒီသီခ်င္းကုိ ၾကားေတာ့ အငဲဆုိထားတဲ့”အခ်စ္ဟာခါးခါး”သီခ်င္းက ကြၽန္ေတာ့္အေတြးထဲ၀င္လာတယ္။ဘာဆုိင္လဲေတာ့မေမးပါနဲ့ တုိက္ဆုိင္တာေလးေတြရွိ
ေနတယ္။။ေကာ္ဖီခါးခါး ကခ်စ္ေကာင္း ဆုိထားတာေလ။အဲဒီ သီခ်င္းထဲဘ၀ဟာ “ေကာ္ဖီခါးခါး” ရင္ခုန္သံေတြေတာင္ မခ်ိဳၿမိန္ဘူးလုိ့ ေျပာတယ္။
“အငဲ”ဆုိထားတာက အခ်စ္ကခါးလြန္းတယ္တဲ့။ သူတုိ့ႏွစ္ေယာက္က ခါးတာျခင္း တူတယ္ဆုိေပမယ့္ မတူတာေလး တစ္ခုေတာ့ ရွိေနတယ္။ သူတုိ့ ႏွစ္ေယာက္နဲ့ မတူတဲ့၊ကြၽန္ေတာ့္
သူငယ္ခ်င္းရဲ့ႏွုတ္ဖ်ားက ထြက္က်တာတဲ့စကားက”ဘ၀ခါးခါး”တဲ့ အခ်ိဳးအစားမျပယ္၊အခ်ဥ္စားလုိ့
မေပ်ာက္၊ေဆးခါးႀကီးေသာက္ေနရသလုိလုိပဲလုိ့တဲ့။သူေျပာေသးတယ္။သူေျပာတဲ့ စကားက ကဗ်ာဆန္တယ္။
“ဘ၀ကခါးသက္သက္၊အိမ္မက္ မ်က္ႏွာက်က္ေပၚမွာ၊စိတ္ကူးယဥ္ခဲ့မိတာ…….လူျဖစ္ခဲ့တဲ့ ခဏငါ့ဘ၀ခါးသက္သက္ကုိမွ ကံႀကမၼာကပါ၊လုိက္ၿပီးခါးေနတယ္။သူခါးေတာ့ ဥကၠရာဇ္ေတြ ၊ရာသီေတြ၊နာရီေတြကအစငါ့ဘ၀အတြက္အားလုံး ခါးသက္ေနခဲ့တယ္”
ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေျပာတာကုိ ကြၽန္ေတာ္ဦးေလး ၾကားသြားၿပီထင္တယ္။ကြၽန္ေတာ္တုိ့ႏွစ္ဦး
နားကုိ ေရာက္လာတယ္။ၿပီးေတာ့ စကားတစ္ခြန္းေျပာခဲ့တယ္။ သူေျပာတဲ့စကားကုိၾကားလုိက္
ေတာ့ ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေျပာတာနဲ့ တျခားဆီျဖစ္ေနတယ္။ကြၽန္ေတာ့္ဦးေလးရဲ့ စကားက
အားလုံးနဲ့ဆန့္က်င္ဘက္ေတာ့ျဖစ္ေနတယ္။သုိေပမယ့္ သူေျပာတဲ့စကားကုိနားေထာင္ေနတဲ့
ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းကုိ အမွတ္တမဲ့ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ဟုိးေ၀းေ၀းကုိေမွ်ာ္ေငးေနတယ္။
သူေတြေ၀သြားတာလား။စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္
ေနတာလား။ ဦးေလးေျပာတဲ့စကားေလးကေတာ ့
ရုိးရုိးေလးသာျဖစ္ပါတယ္။သူေျပာတဲ့စကားက—-
“ဘ၀ကုိ ခါးတယ္ဆုိတာမင္းမွားေနတယ္၊တကယ္ေတာ့ ဘ၀ကခါးသီးဖုိ့၊နာၾကည္းဖုိ့မဟုတ္ဘူး
ခုနက မင္းေျပာတဲ့စကားက ဘ၀ကုိနာၾကည္းေနသလုိပဲ၊ကုိယ္ေတြ့ႀကဳံေနရတဲ့ ဘ၀အခက္အခဲ
ေတြကုိ မင္းသင္ခန္းစာ ယူတတ္ရင္မင္းေျပာေျပာေနတဲ့ ဘ၀ခါးခါးဆုိတာ မျဖစ္လာေတာ့ဘူး
အဲ့ေတာ့မွ ဘ၀ကခ်ိဳၿမိန္တယ္ဆုိတာမင္း သိလာလလိမ့္မယ္”ဦေလးေျပာသလုိဆုိရင္ သူတုိ့ရဲ့
ခါးသီးမွုေတြက ခ်ိဳၿမိန္ေနလိမ့္မယ္လု့ိ ထင္မိတယ္။သုိ့ေပမယ့္ အတၱႏွလုံးသားရွိသူေတြျဖစ္ေန
ေတာ့ ခက္တယ္။ရင္ခုန္သံေတြေတာင္ ဘ၀မွမခ်ိဳၿမိန္ဘူး၊အခ်စ္ဟာ ခါးလြန္းတယ္ဆုိတဲ့
ခ်စ္ေကာင္းနဲ ့အငဲၿပိးေတာ့ ဘ၀ခါးခါးလုိေျပာတဲ့ ကြၽန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း၊သူတုိ့ရဲ့ခါးသီးမွုေတြက
ဘယ္ဟာပုိခါးတယ္ဆုိတာ ကြၽန္ေတာ္ မေတြးတတ္ေတာ့ပါ၊ေသခ်ာတာ တစ္ခုေတာ့ သူတုိ့မွာျခားနားျခင္း တစ္ခုစီေတာ့ ရွိေနၾကပါတယ္။

ပန္းႏုေရာင္ဘ၀

ညခင္းတို႕
ငယ္ဘ၀ ေလးနဲ႕ ေလွ်ာက္လမ္းေနရတဲ့ ယခုဘ၀ေလး ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္…
ငယ္ကဆို…အပူအပင္မရွိ ေဆာ့လို႕ေကာင္းတုန္း ။ ဘာမွ သိပ္အမ်ားၾကီး မသိေသး။ ဘာမွလည္း မစဥ္းစားတတ္။ လူငယ္ဘ၀ အရသာအျပည့္ လြတ္လပ္ျခင္းေတြႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္လို႕၊ ဘ၀ဆိုတာလည္း ဘာမွန္းပင္ မသိနိဳင္ေအာင္။
လူေတြကလို႕ ….သိမ္းက်ဳံး ရစ္ပတ္နာက်င္စြာ မဖြင့္အန္တတ္ေသး…
ပီတိ ကေလးဘ၀…
ေပ်ာ္စရာကိုသာေတြး….
ေပ်ာ္စရာကိုသာ ေရြးတတ္ခဲ့ခ်ိန္ေတြ။
အခုေတာ့ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ ဘ၀တတ္လမ္း အတြက္ စီးေမ်ာ၊ ပညာႏွင့့္ ဥစၥာေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္ လိုက္ေနၾကရတဲ့ ဘ၀ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ လြတ္လပ္ျခင္း အရသာေတြ ေပ်ာက္ဆံုးခဲ့ပါျပီ။
ၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေလာကဓံ။
ခက္ခဲ က်ပ္တည္းတဲ့ လူမႈ ဆက္ဆံေရးမ်ား အၾကား ဘ၀ႏွင့္ ဆႏၵဟာ ထပ္တူမက်ခဲ့ပါ။
အသားမက်ျခင္းေတြႏွင့္ပဲ အသားတက် ေပ်ာ္၀င္ရင္း လူၾကီးျဖစ္ခဲ့ရျပီ။
ေလာကဓံလိႈင္းေတြ…နဲ႕ဆံုေတြ ရတိုင္း ငယ္ဘ၀ ေလးျပန္ရခ်င္မိတယ္။
ရေတာ့ဘူးေနာ္…

ႀကိဳးစားတာ အခ်ည္းအႏွီးမျဖစ္ပါ

ဒို႕အားလံုးသိၾကတယ္
ဘယ္ေလာက္မ်ားတဲ့တိမ္တိုက္ေတြ
ေရွ႔မွာရွိေနေန၊
ေနမင္းႀကီးဟာ ဆက္လက္ေတာက္ပေနမွာပဲ။
သူ႕ရဲ႕အလင္းတန္းေတြကို
အႀကိမ္ဘယ္ေလာက္အမ်ားႀကီး
ဒို႕ရဲ႕ျမင္ကြင္းက ပိတ္ဆို႕ထားပါေစ
ေနမင္းႀကီးက ျပန္ထြက္လာလိမ့္မယ္
ေနာက္တစ္ေန႕က်ရင္ေလ
အရင္ကထက္ေတာင္ပိုၿပီး
ထြန္းလင္းေတာက္ပေနဖို႕ေပါ့။
တစ္ခါတစ္ေလ ဘ၀ထဲကို
၀င္လာတတ္တဲ့
တိမ္မည္းၾကီးေတြကို
ေက်ာ္လႊားအနိဳင္ယူဖို႕
ခိုင္ၿမဲတဲ့ သႏၼိဌာန္ရွိဖို႕လိုတယ္။
ကိုယ့္ေရွ႔မွာ ဘာေတြပဲရွိေနေန
ဆက္လက္ေတာက္ပေနေစဖို႔အတြက္
စိတ္ရွည္ရွည္ထားဖို႕လိုတယ္။
အခ်ိန္တန္ရင္အသီးအပြင့္ကို
ခံစားရစၿမဲပဲ။
အခက္အခဲေတြကို ေက်ာ္ျဖတ္ဖို႕
အင္အားေတြ အတြင္းမွာရွိေနတာကို
သင္အၿမဲတမ္းေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္၊
ဘာေၾကာင့္ဆိုေတာ့ သင္နဲ႕ေနမင္းႀကီးမွာ
တူညီတာေတြအမ်ားႀကီးရွိေနတယ္ေလ
ဘာပဲျဖစ္ေနေန
သင္တို့ႏွစ္ဦးစလံုးဟာ
ထြန္းလင္းေတာက္ပေနၾကမွာမို႕ပဲ။

ထိုထိုလူ

ညခင္းဘ၀မွာ…သင္ဆရာမ်ားစြာ ရွိသလို၊ ယခုလို သြားရင္းလာရင္းမွတ္သားစရာ၊ ဗဟုသုတမ်ားသင္ၾကားေပးတဲ့ ၾကားဆရာမ်ားလဲ
ရွိခဲ့ ပါတယ္။ ယခု ၾကားဆရာတစ္ေယာက္ေျပာျပတဲ့ လူ႕ အေၾကာင္းေျပာျပပါမယ္။ ညခင္း ရံုးပိတ္ရက္ေလးမွာ…ဆံပင္သြားညွပ္ေတာ့၊
ဆိုင္မွာ…အန္တီၾကီး တစ္ေယာက္န႔ဲ ဆံုမိေတာ့ ေထြရာေလးပါးေျပာဆိုရင္း ေလာကတြင္ လူ(၅)မိ်ဳး ရွိတယ္ဆိုတဲ့အေၾကာင္းေျပာျပပါတယ္။
ပထမတစ္မ်ိဳးက အ၀တ္အစား ၀တ္ထားတဲ့ တိရိစၦာန္သာသာလူစားတဲ့၊ အဲသလိုလူမ်ိဳးေတြက အိပ္၊စား၊ကာမ ထိုသံု၀နဲ႕ဘဲ ဘ၀ကို
အခ်ိန္ကုန္ေနၾက၊ တိရိစၦာန္လိုပဲ စိတ္ကုးထဲေပၚတာေတြ အကုန္လံုးေလွ်ာက္လုပ္ၾက၊ အာရံုရရင္ ရသလို ထင္ရာစိုင္းလိုက္ၾကနဲ႕
တကယ္တမ္းမွာ အ၀တ္အစား၀တ္ထားတဲ့ တိရိစၦာန္ပါတဲ့။
လူငါးမ်ိဳးထဲမွာ အနိမ္ဆံုးမ်ိဳးအစားလို႕ သရုပ္ခြဲျပပါတယ္။
ဒုတိယတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ပထမထက္ အနည္းငယ္သာပါသတဲ့။ အဲဒါကေတာ့ အခြင့္အေရးသမားေတြတဲ့။သည္အမ်ိဳးအစားကေတာ့
ဘယ္သူေသေသ ငေတမာျပီးေရာဆုိတဲ့ စိတ္ဓာတ္နဲ႕ ကိုယ့္အခြင့္အေရးအတြက္ ဘာမဆို လုပ္ကိုင္ေဆာင္ ရြက္ဖို႕ ၀န္မေလးသူေတြပါတဲ့။
တတိယတစ္မ်ိဳးကက်ျပန္ေတာ့လည္း ဒုတိယအမ်ိုဳးထက္ နည္းနည္းသာသြားျပန္ေရာတဲ့။ အဲဒီတစ္မ်ိဳးကေတာ့ ဘ၀ရပ္တည္မႈအတြက္အား
ထုတ္သူမ်ားပါတဲ့။သူတို႕ကေတာ့ အတတ္ပညာ၊အသိပညာ၊ ၀ါသနာ၊အစြမ္းအစတစ္ခုခုကို ထုတ္သံုးျပီး ဘ၀ရပ္တည္ေရး အတြက္
ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ားျဖစ္ပါသတဲ့။သူတို႕ေတြကလည္း သူ႕တို႕ရပ္တည္မႈနဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ ေနရာအတြက္ ဘာကိုမဆိုလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ဖို႕
၀န္မေလးၾကျပန္ဘူးတဲ့။
စတုတၱတစ္မ်ိဳးကေတာ့ စာရိတၱမဏိဳင္ကိုခိုင္ေအာင္ ထိန္းသိမ္းသူမ်ားျဖစ္ပါတယ္။လွ်ာမွာ ျမက္ေပါက္ပါေစ၊ သည္လိုအလုပ္ကိုျဖင့္
မလုပ္ဘူး၊ မိုးျပိဳခ်င္ျပိဳပါေစ၊ မတရားကေတာ့ မလုပ္ဘူးစသျဖင့္ မိမိရဲ႕ ယံုၾကည္ခ်က္၊ ရပ္တည္ခ်က္ကိုအပြန္းအပဲ့မခံသူမ်ားျဖစ္ပါသတဲ့။
အဲ…ေနာက္ဆံုးတစ္မ်ိဳးကေတာ့ သူေတာ္စင္မ်ားပါတဲ့။ မိမိရဲ႕ ကိုယ္က်ိဳးကို လံုး၀ ထည့္သြင္းစဥ္းစားျခင္းမရွိေတာ့ဘဲ အမ်ားအတြက္
ေဆာင္ရြက္ေနတာ၊ အမ်ားသူငါအေပၚ ေမတၱာေစတနာသန္႕စင္စြာ ထားနိုင္တာ၊အတၱအနည္းဆံုးေနနိဳင္တာမ်ားနဲ႕ျပည့္စံုေနသူ
သူေတာ္စင္မ်ားပါတဲ့။
အဲသလို(၅)မ်ိဳးခြဲျခားျပသေပးတဲ့ အန္တီၾကီး၏ စကားအဆံုးမွာ….ညခင္း ငိုင္ျပီးက်န္ရစ္ခဲ့ပါတယ္။သူ႕စကားကို တႏံုႏံုစဥ္းစားေနမိတယ္။
အေသခ်ာဆံုးကေတာ့ သူေတာ္စင္မဟုတ္တာပါ။ အတၱမာန၊ဘ၀င္မိုးထိေနတဲ့ ပုထုဇဥ္တစ္ေယာက္ပါ။ ဒါျဖင့္ စတုတၱတစ္မ်ိဳးေရာ…ဒါလဲ ရဲရဲမေျပာနိဳင္ျပန္ဘူး။မွ်တမႈကို ဂရုထားတတ္ျပီး၊ နိုင္လိုမင္းထက္ မျပဳခ်င္သူ ထဲပါတယ္လို႕လဲ ထင္မိေသးတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လဲ ထင္ရာစိုင္းတဲ့အခါစိုင္းမိနဲ႕…ေအာ္ ဟိုၿငိ ၊ သည္ ျငိပါလား………။

လူအမ်ိဳးအစား

လူတစ္ေယာက္သည္ ဆီအျပည့္ပါေသာပုလင္းတစ္လံုးကို သယ္လာ၏။လမ္းတြင္ ခလုတ္တိုက္မိ၍ ထိုလူလဲေလသည္။ လက္မွ ဆီပုလင္း လြတ္က်၍ ဆီတို႕ ဖိတ္စင္ က်ကုန္သည္။ ထိုလူလည္းဆီပုလင္းကို အလ်င္အျမန္ လိုက္လံဖမ္းဆြဲ၏။သို႕ေသာ္ ပုလင္းထဲ၌ ဆီတစ္၀က္သာ က်န္ေတာ့သည္။ တစ္၀က္ေသာဆီတို႕မွေျမသို႕ ဖိတ္ကုန္ေလသည္။
ထိုလူသည္ အဆိုးျမင္သမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါမူ…..
ဖိတ္က်ကုန္ေသာ ဆီအတြက္ ႏွေျမာတသ၍ ယူၾကံဳးမရျဖစ္မည္။ တိုက္မိေသာ ခလုတ္ကိုလည္းျပစ္တင္ေမာင္းမဲဆဲေရၚေပမည္။ မိမိကိုယ္ကိုလည္း အသံုးမက်တဲ့ေကာင္ ဟူ၍ ျငဴစူေပမည္။ အဆိုးျမင္သမားတို႕သည္ ေဒါသၾကီးတတ္၏။ ေလာဘၾကီးတတ္၏။ အတၱၾကီးတတ္၏။ ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္တတ္၏။ ပရဟိတနည္းတတ္၏။ ေလာကၾကီးကို မေက်နပ္တတ္၊ ဘ၀ ကို မေက်နပ္တတ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္ရယ္ေမာျခင္း နည္းတတ္၏။ ဘ၀ကို ပူေလာင္စြာ ေနထိုင္တတ္သူတည္း။
ထိုလူသည္ အေကာင္းျမင္သမားတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ပါမူ…..
ေတာ္ပါေသးရဲ႕၊ ငါ ျမန္ျမန္လိုက္ဖမ္းႏိုင္ေပလို႕၊ ပုလင္းထဲမွာ ဆီတစ္၀က္က်န္ေနေသးတယ္။ ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳေပမည္။ မည္သူ႕ကိုမွ အျပစ္မတင္။ အေကာင္းျမင္သမားတို႕သည္ ေဒါသနည္းတတ္၏။ ေလာဘနည္းတတ္၏။ အတၱနည္း၏။ ေလာကကိုလည္းေက်နပ္တတ္၏။
ဘ၀ကိုလည္းေက်နပ္တတ္၏။ ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေျပာင္းတတ္၏။ တစ္ခါတစ္ရံ ေပ်ာ့ညံ့သူဟုပင္ ဆိုနိဳင္၏။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနထိုင္တတ္၏။ ပရဟိတလုပ္ငန္းတို႕တြင္ တတ္ၾကြစြာ ပါ၀င္တတ္၏။ ဘ၀ကို ေအးခ်မ္းစြာ ေနထိုင္သူတည္း။
ထိုလူသည္ ပကတိ အမွန္ျမင္သမားျဖစ္ခဲ့ပါမူ….
ပုလင္းထဲ၌ ဆီပုလင္းတစ္၀က္က်န္ေနေသးသည့္အတြက္ ေကာင္း၏။ တစ္၀က္ဖိတ္က်ကုန္ သည့္အတြက္ မေကာင္း၊ ဖိတ္က်ကုန္ေသာ ဆီတစ္၀က္ကို မည္သို႕ ျပန္ျဖည့္ရမလဲ စဥ္းစား၏။
ေနာက္ေနာင္ ခလုတ္တိုက္မလဲရေအာင္ သတိထားရမည္ဟု ဆင္ျခင္၏။ ထိုလူသည္ အေကာင္းကို ေအးေဆးစြာ လက္ခံနိဳင္သလို၊ အဆိုးကိုလည္း တည္ျငိမ္စြာ ရင္ဆိုင္ေျဖရွင္းနိဳင္၏။ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ အတၱ၊ ပရကိုလည္း မွ်တစြာ ခ်ိန္ဆတတ္၏။ ေလာကကို၎၊ ဘ၀ကို၎ ေက်နပ္တတ္၏။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရြင္ ေနထိုင္တတ္၏။ ဘ၀ကို တည္ျငိမ္စြာ ေနထိုင္တတ္သူတည္း။
သင္သည္ မည္သည့္လူအမ်ိဳးအစားတြင္ ပါ၀င္ပါသလဲ၊ မိမိကိုယ္ကို ေမးၾကည့္ပါ…။

စိတ္စမ္း

စိတ္ဆိုတာ မျမင္နိဳင္တဲ့ အရာျဖစ္တယ္။စိတ္မွာ တိက်ေရရာတဲ့ ပံုသဏန္ေတြ
ဖြဲ႕စည္းပံုေတြ မရွိဘူး။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ကို စမ္းၾကည့္လို႕ မရနိဳင္ဘူး ေနာ္။
လူတခ်ိဳ႕ဟာ စိတ္ကို စမ္းၾကည့္နိဳင္တယ္လို႕ လြဲမွားစြာ ယူဆေနၾကတယ္။ သူစိတ္ကို
စမ္းၾကည့္တာ ပါ၊ သူဘယ္လိုခံစားရမလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႕ပါ ဆိုတဲ့ စကားမ်ိဳး သူငယ္ခ်င္းတို႕
မၾကာခဏ ၾကားဖူးၾကမယ္ထင္တယ္။ တကယ္ေတာ့ သူရရွိတဲ့ အေျဖဟာ
မွန္ကန္လိမ့္မယ္လို႕ တစ္ထစ္ခ် ေျပာလို႕မရဘူးေနာ္။၅၀ ရာခိုင္ႏႈန္းမွန္ကန္ဖို႕ ခက္ခဲပါတယ္။
မ်က္မျမင္ ပုဏၰား ေျခာက္ေယာက္က ဆင္ေသတစ္ေကာင္ကို ရုပ္လံုးေဖၚသလိုမ်ိဳး
ျဖစ္မွာဘဲ။ လိုရာကို ဆြဲေတြးျပီး ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္မိနိဳင္တယ္။ ေလာကၾကီးကို
ဘယ္လိုသိပၸံပညာရဲ႕ တီတြင္မႈေတြကမွ လိုက္မမီနိဳင္တာ စိတ္ရဲ႕ လ်င္ျမန္မႈျဖစ္တယ္။ စိတ္ရဲ႕
အျမန္ႏႈံးဟာ လွ်ပ္တစ္ျပက္ေတာင္ မရွိဘူးေနာ္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ကို ဖမ္းဖို႕ မိဖို႕မလြယ္နိဳင္ဘူး။
လူ႕စိတ္ဆိုတာ ေမ်ာက္စိတ္လိုပဲ၊ အေျပာင္းအလဲ ျမန္တယ္လို႕ ဆိုၾကတယ္။( လမင္းလဲ
ေမ်ာက္စိတ္….ဟိဟိ)
ကိုယ္စိတ္ကိုယ္ေတာင္မွ လြတ္ထြက္မသြားေအာင္ ထိန္းသိမ္းနိဳင္ဖို႕ ခက္လွတာ
သူတစ္ပါးရဲ႕ စိတ္ကို စမ္းသပ္ၾကည့္ဖို႕ ပိုလို႕ေတာင္မလြယ္ကူဘူး။
လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ စိတ္ခံစားမႈဆိုတာ သူကိုယ္တိုင္ ဖြင့္ဟ၀န္ခံခ်က္ေလာက္ တိတိက်က်
ဘယ္သူမွ မသိနိဳင္ဘူး။ လူဆိုတာ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ အသိဆံုးပါ။

စိတ္ခ်မ္းသာ

စိတ္ခ်မ္းသာရင္ ကိုယ္က်န္းမာတယ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္္းတို႕ေရ။ ဒါေပမယ့္ ကုိယ္ခ်မ္းသာတိုင္းေတာ့ စိတ္က က်န္းမာခ်င္မွ
က်န္းမာလိမ့္မယ္။
ခ်မ္းသာ တယ္ဆိုတာ ဘာကို ေခၚတာလဲ။ သူငယ္ခ်င္းတို႕ သိထားတဲ့ ခ်မ္းသာျခင္းဆိုတာ ေငြေၾကးနဲ႕တိုင္းတာထားတဲ့
သတ္မွတ္ခ်က္ျဖစ္တယ္။
ျပည့္စံုၾကြယ္၀ တင့္တယ္လွပတဲ့ ဘ၀အေျခအေနကို ခ်မ္းသာတယ္လို႕ သံုးႏံႈးေလ့ ရွိၾကတယ္ေနာ္။
ကဲ…ဒါျဖင့္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္ဆိုတာကိုေရာ ဘယ္လိုအဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုၾကမလဲ။ စိတ္ဆႏၵေတြ ျပည့္စံုျပီး ၾကံစည္သမွ်
ေအာင္ျမင္လိုသမွ် ျဖည့္ဆည္းႏိုင္တဲ့ မ်က္ရည္ကင္းေသာ ဘ၀ကို စိတ္၏ ခ်မ္းသာျခင္းသုခ ခံစား ရတယ္လို႕ ေျပာရလိမ့္မယ္။
မိမိစိတ္ထဲက ျဖစ္ခ်င္တဲ့အရာ၊ လိုခ်င္တဲ့အရာ ေတြျဖစ္လာရတဲ့အခါ ဘယ္ေလာက္ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕ စရာေကာင္းသလဲေနာ္။
အဲဒါကို ေငြနဲ႕ ၀ယ္လို႕ရမယ္လို႕ သူငယ္ခ်င္းတို႕ မထင္လိုက္ေလနဲ႕။
ေငြပံုေပၚမွာ ထိုင္ေနျပီး စိတ္ခ်မ္းသာျခင္းသုခကို မရရွိနိဳင္ၾကသူေတြ ေလာကမွာ အမ်ားၾကီးရွိတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႕ရ။
ေမတၱာ၊ အၾကင္နာ၊ ေစတနာေတြကို ေငြနဲ႕၀ယ္လို႕ မရသလို ေငြနဲ႕တန္ဖိုးျဖတ္လို႕လည္း မရဘူး။ အဲဒီအရာ ေတြဟာ
စိတ္ခ်မ္းသာမႈ အတြက္ လိုအပ္ေသာ ေဆး၀ါး ေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေတြကို ေငြနဲ႕ ေသြးေဆးလို႕ ဘယ္ေတာ့မွ
မရနိဳင္ဘူးပါဘူး။
ဒါေၾကာင့္ လူ႕ဘ၀ အေရအၾကီးဆံုးေငြမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို လက္ခံလားဟင္…
စိတ္ခ်မ္းသာမႈရွိေစဖို႕ ေမတၱာသည္သာ အေရးအပါဆံုး ျဖစ္တယ္။ လူတိုင္းအေပၚ ေမတၱာထားတတ္ ၾကရမယ္လို့
ညခင္းထင္ျမင္မိပါတယ္။

စိတ္ရႈပ္

စိတ္ရုပ္တယ္ဆိုတာကေတာ့ စိတ္မရွင္းတာ၊ မၾကည္လင္တာ ေပါ့ေနာ္။ မျပတ္သားတာကို ေခၚတယ္။ မေျဖာင့္ျဖဴးတာကို
ေခၚတယ္။ မေခ်ာေမြ႕တာကို ေခၚတယ္။ မသန့္ရွင္းတာကို ေခၚတယ္။ မသပ္ယပ္တာကို ေခၚတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ရႈပ္တယ္ဆိုတဲ့
ေ၀ါဟာရဟာ အႏုတ္ သေဘာ ျဖစ္ေနျပီ ဆိုတဲ့ သေဘာပါ။ စိတ္ခ်မ္းေျမ႕မႈေတြ ေလွ်ာ့နည္း သြားၿပီ ဆိုပါစို႕ေနာ္။
ဘာေၾကာင့္ စိတ္ရႈပ္ရတာလဲ၊ စိတ္ကို အေႏွာက္အယွက္တစ္စံုတစ္ရာ ျပဴမူျခင္းခံရတဲ့ အခါ စိတ္ရႈပ္ရတာေပါ့။ စိတ္ကို
ဘာကေႏွာက္ယွက္သလဲ။ စဥ္းစား ၾကည့္ရေအာင္ေနာ္။
အဓိက ကေတာ့ စိတ္ကို စိတ္ကပဲ ေႏွာက္ယွက္တာပါ။ ဟုတ္ရဲ႕လား။
မခံခ်င္စိတ္၊ သ၀န္တိုစိတ္၊ သံသယစိတ္၊ နာၾကည္းစိတ္၊ တက္မက္စိတ္၊ အမ်ားႀကီးပါဘဲ။
အဲဒီစိတ္ေတြ၀င္လာတဲ့ အခါ ပင္ကိုယ္စိတ္ရင္းခမ်ာ ရႈပ္သြားရေတာ့တာပါပဲ။
တစ္ခါတေလေတာ့လည္း စိတ္ကို ကံတရားက ေႏွာက္ယွက္တတ္ပါတယ္။ ဘ၀ရဲ႕ဆံုးရႈံးမႈ၊ နစ္နာမႈ၊ လြဲေခ်ာ္မႈ၊
ဒုကႅၡၡႅ နဲ႕ေသာကေတြဟာလည္း စိတ္ကို ရႈပ္ေထြးေစပါတယ္။
စိတ္ရႈပ္မႈရဲ႕ ရလဒ္ေတြက ေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာ မလန္းဆန္း၊ မျဖတ္လတ္၊ မတတ္ၾကြ၊ မတိက်၊ မမွန္မကန္ မႈေတြနဲ႕
အႏႈတ္သေဘာ ေတြကိုပဲရွိမွာပါ။ စိတ္ရႈပ္ရႈပ္နဲ႕ လုပ္မွေတာ့ မွားေတာ့တာေပါ့။
ကဲ ရႈပ္ေနတဲ့ စိတ္ကို ေျပေအာင္ ေျဖတတ္ဖို႕လိုတယ္ေနာ္။