ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ သူစိမ္းတစ္ရံမ်ားျဖစ္ၾကေသာ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ဦး ၾကားတြင္ ေပးခ်င္ကမ္းခ်င္ အက်ိဳးေဆာင္ခ်င္ေသာ ေစတနာမ်ိဳးေပၚထြန္း တတ္ၾကေပမဲ့ ျဖစ္ေပၚရန္ခဲယဥ္း လွသည္။ သို႕ေသာ္ေလာကတြင္ ေတြ႕နိုင္ခဲလွေသာ မိတ္ေဆြစစ္မ်ားလည္း ကံေကာင္းေထာက္မစြာ ေတြ႕ဆံုနိုင္ ၾကပါသည္။
တစ္ခါေသာ္ ေနာင္တြင္ တရားစစ္သူၾကီး လက်္ာရံ အဂၢသာ၀က ျဖစ္လာမည့္ ဥပတိႆသတို႕သား သည္ တရားရွာရင္း ရွင္အႆဇိမထရ္ျမတ္ႏွင့္ ေတြ႕၍ ေယဓမၼာ အစခ်ီဂါထာတစ္ပုဒ္ကို နာၾကားရသည္။ ထိုဂါထာတြင္ အပိုဒ္ ၄ပိုဒ္ရွိရာ အစႏွစ္ပိုဒ္ နာၾကားရရံုမွ် ႏွင့္ ေသာတာပတၱိမဂ္ကိုရေလသည္။ ေနာက္ႏွစ္ပိုဒ္ ကို ဆက္နာရေသာ္ သကဒါဂါမ္ဘ၀သို႕ ေရာက္ရန္ အေၾကာင္းရွိေနေသာ္လည္း အစႏွစ္ပိုဒ္ကို နာျပီးေနာက္ အရွင္ အႆဇိမေထရ္အား ေနာက္ႏွစ္ပိုဒ္ကို မေဟာပါႏွင့္ဦး၊ ေနာက္မွ ဆက္၍နာပါအံ့ဟု ေလ်ာက္ထားကာ ထြက္ခြာသြားေလသည္။
ဤသို႕ ဂါထာတစ္၀က္ကို နာယူျပီး ထြက္သြားသည္မွာ အျခားေၾကာင့္ မဟုတ္ သူနာရေသာ တရားႏွစ္ပိုဒ္သည္ အလြန္တရာ ေလးနက္ေကာင္း မြန္ျပီး အႏွစ္သာရႏွင့္ ျပည့္စံုရကာ ထိုတရားကို သူခ်ည္းသာမက သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ ေကာလိတကို နာေစခ်င္ေသာ ေစတနာသည္ ျပင္းျပလြန္ကဲစြာ ျဖစ္ေပၚလာေသာေၾကာင့္ျဖစ္ေပသည္။
ဥပတိႆသည္ သူနာၾကားရေသာ တရားကို သူငယ္ခ်င္း ေကာလိတအား တစ္ဆင့္ေျပာေဟာလိုသည္ျဖစ္၍ ေကာလိတအား မေတြ႕ေတြ႕ေအာင္ အပင္ပန္းခံကာ လွည့္လည္ ရွာေဖြေလသည္။ မၾကာမီပင္ ေကာလိတကိုေတြ႕၍ သူနာခဲ့ရေသာ တ၇ားကို တစ္ဆင့္ ျပန္လည္ေဟာျပရာ ေကာလိတလည္း ထိုေနရာ၌ပင္ ေသာတပန္ ျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။
ဥပတိႆသည္ အေကာင္းကို ေတြ႕ရွိခံစားရလွ်င္ သူငယ္ခ်င္းထံ ေပးကမ္းခ်ီးျမွင့္တတ္သူ မိတ္ေဆြေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ရွင္အႆဇိထံ မွ ၾကားနာရေသာ တရားေကာင္းတစ္ပုဒ္ကို သူ႕မိတ္ေဆြ ေကာလိတထံ ၾကားၾကားခ်င္း မဆိုင္းမတြ သြားေရာက္ကာ အေၾကာင္းၾကားေျပာျပခဲ့ေလသည္။ သူ႕ကို မွီ၍ ေကာလိတသည္ ျမင့္ျမတ္ေသာ ေသာတပန္အျဖစ္သို႕ ေရာက္ရွိခဲ့ရေလသည္။
မိတ္ေဆြအေပါင္းအသင္း အျဖစ္ မူလက ေပါင္းသင္းဆက္ဆံစဥ္က ငါ့အက်ိဳးျပဳနိုင္ပါေစဟု ရည္ရြယ္ မထားေသာ္လည္း အေရးတစ္စံုတရာ ရွိလာေသာအခါ မိတ္ရင္းေဆြရင္း တို႕၏ အကူအညီ ပံ့ပိုးမႈသည္ လြန္စြာ တန္ဖိုးရွိလွသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အေရးတစ္စံုတစ္ရာ ရွိေသာအခါ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ ရေသာ မိတ္ေဆြမွသာ လွ်င္ မိတ္ေဆြစစ္၊ မိတ္ေဆြမွန္ ျဖစ္သည္ဟု ပညာ၇ွိအဆက္ဆက္က အဆိုျပဳခဲ့ျခင္း ပင္ျဖစ္ေပေတာ့သည္။
ညခင္း
တရားအစစ္-အမွန္ခ်စ္-ႏွစ္ျခိဳက္က်င့္သံုးနိုင္ပါေစ။
